ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในวิสาหกิจชุมชนเขาบายศรี กรณีศึกษา คุณนงลักษณ์ มณีรัตน์ และ คุณวรรณี บุญสวัสดิ์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการเรื่องภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ในวิสาหกิจชุมชนเขาบายศรี กรณีศึกษา คุณนงลักษณ์ มณีรัตน์ และ คุณวรรณี บุญสวัสดิ์ เป็นการนำเสนอถึงภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ เป็นความสามารถของผู้นำหรือผู้บริหารสถานศึกษาในการกระตุ้นจูงใจ ด้วยวิสัยทัศน์และมีจินตนาการตอบสนองความต้องการด้านความคิดของคนในองค์กร ให้คนในองค์กรดำเนินงานให้บรรลุเป้าหมายอย่างมีประสิทธิภาพ โดยใช้ความรู้ เชาว์ปัญญา บุคลิกภาพ และพฤติกรรมที่สนับสนุนส่งเสริมให้ผู้ร่วมงานมีความคิดสร้างสรรค์ หาแนวทางใหม่ ๆ ในการดำเนินงาน มีความคิดสร้างสรรค์ในการทำงาน โดยยึดถือความถูกต้อง รับฟังความคิดเห็นที่แตกต่าง มีความยืดหยุ่น สร้างทีมงาน ธำรงรักษาบุคลากร และมีไหวพริบในการตัดสินใจ และแก้ไขปัญหาด้วยความสร้างสรรค์ ซึ่งในการบริหารงานในวิสาหกิจชุมชนเขาบายศรี ประสบความสำเร็จอย่างยั่งยืนและเป็นที่รู้จักของคนภายนอก แต่การประสบความสำเร็จนั้นเป็นเพียงยอดของภูเขาน้ำแข็งที่พ้นขึ้นมาให้มองเห็นได้ หากมองให้ลึกซึ้งลงไปถึงภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์จะพบว่าปัจจัยที่ส่งเสริมให้วิสาหกิจชุมชนเขาบายศรีประสบความสำเร็จ ประกอบด้วย 6 ปัจจัย ดังนี้ 1) การเป็นต้นแบบ ผู้นำของวิสาหกิจชุมชน สามารถเป็นแบบอย่างในการดำเนินการต่าง ๆ ของวิสาหกิจชุมชน แสดงให้สมาชิกได้เห็นว่าสิ่งนั้นเป็นไปได้และ สามารถเกิดขึ้นจริงได้ด้วยการบริหารทรัพยากรที่มีอยู่ 2) การให้ข้อมูลป้อนกลับ รับฟังซึ่งกันและกันอยู่เสมอ ให้กำลังใจกันและกัน พูดคุยเกี่ยวกับปัญหาที่พบรับฟังและให้ข้อมูลเพิ่มเติมให้มากที่สุด 3) การเผชิญหน้า มีความจริงใจใน การปรับปรุงข้อผิดพลาด ไม่หลีกเลี่ยงปัญหา ผู้นำกล้าที่จะพูดถึงปัญหาและร่วมกันค้นหาแนวทางการแก้ไขอย่างรับ ฟังและรอบคอบ 4) การเห็นค่าของผู้อื่น ให้ความเคารพในศักดิ์ศรีและความแตกต่างของกันและกัน และส่งเสริมความยุติธรรมและความเท่าเทียมในการทำกิจกรรมของวิสาหกิจชุมชน 5) การสร้างความมุ่งหวัง กำหนดเป้าหมายร่วมกันและสร้างบรรยากาศในการดำเนินงานที่เป็นมิตรต่อกันเพื่อให้เกิดการขับเคลื่อนองค์กรอย่างมีความสุขและ เดินหน้าได้อย่างมั่นคง ยั่งยืน และ6) การเคาะจุดบวก มอบหมายงานให้เหมาะกับคนเพื่อดึงศึกยภาพของสมาชิกในองค์กรออกมาให้เต็มประสิทธิภาพและให้เกิดประสิทธิผลอย่างสูงสุด มอบหมายงานและกระจายงานตามความเหมาะสม ทั้งในแง่ของสมรรถภาพและประสิทธิภาพเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน