การประเมินโครงการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ในโรงเรียนเทศบาลวัดดอนไก่ดี (สังวรจันทสรราษฎรวิทยา) ประจำปีการศึกษา 2565

สุภรัตน์ อินทรสมบูรณ์

ผู้แต่ง

สุภรัตน์ อินทรสมบูรณ์ โรงเรียนเทศบาลวัดดอนไก่ดี (สังวรจันทสรราษฎรวิทยา)

คำสำคัญ:

การประเมินโครงการ, การพัฒนาแหล่งเรียนรู้, โรงเรียนเทศบาลวัดดอนไก่ดี

บทคัดย่อ

การประเมินโครงการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ในโรงเรียนเทศบาลวัดดอนไก่ดี (สังวรจันทสรราษฎรวิทยา) ประจำปีการศึกษา 2565 มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินสภาวะแวดล้อม (Context Evaluation) 2) ประเมินปัจจัยนำเข้า (Input Evaluation) 3) ประเมินกระบวนการ (Process Evaluation) 4) ประเมินผลผลิต (Product Evaluation) 5) ประเมินผลกระทบ (Impact Evaluation) 6) ประเมินประสิทธิผล (Effectiveness Evaluation) 7) ประเมิน ความยั่งยืน (Sustainability Evaluation) และ 8) ประเมินการถ่ายโยงความรู้ (Transportability Evaluation) ของการประเมินโครงการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ในโรงเรียนเทศบาลวัดดอนไก่ดี (สังวรจันทสรราษฎรวิทยา) ประจำปี การศึกษา 2565
การประเมินโครงการในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) ใช้กรอบแนวคิดการประเมินแบบ CIPPIEST Model ผู้ให้ข้อมูล (Key Informant) คือ ผู้บริหาร ครูและพนักงาน คณะกรรมการสถานศึกษา นักเรียน ผู้ปกครอง และสมาชิกในชุมชน จำนวน 150 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวมรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สรุปผลการประเมินได้ดังนี้
1. ผลการประเมินโครงการจากผู้บริหาร ครูและพนักงาน คณะกรรมการสถานศึกษา ในภาพรวม มีค่าเฉลี่ย โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงลำดับคะแนน เฉลี่ยจากมากไปน้อย 3 อันดับแรก คือ 1) ด้านผลกระทบ 2) ด้านผลผลิต และ 3) ด้านประสิทธิผล ตามลำดับ
2. ผลการประเมินโครงการจากนักเรียน ผู้ปกครอง และสมาชิกในชุมชน ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดย เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย 3 อันดับแรก ดังนี้ 1) ผลผลิตจากการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ เหมาะสมกับการส่งเสริม การเรียนรู้ของผู้เรียน 2) ผลกระทบจากการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ ทำให้ผู้เรียนเกิดความพร้อมและเกิดแรงจูงใจในการ เรียนรู้ และ 3) ผลกระทบจากการพัฒนาแหล่งเรียนรู้ ทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่ดี เกิดบรรยากาศที่ดีที่ส่งผลให้ผู้ ปกครอง และชุมชนเกิดความเชื่อมั่นไว้วางใจส่งบุตรหลานไว้ให้โรงเรียนดูแล ตามลำดับ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กระทรวงศึกษาธิการ. (online). เข้าถึงเมื่อ 1 มิถุนายน 2565. เข้าถึงได้จาก http://sci544148041.blogspot.com/p/6.html.)

คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2554). รายงานการพัฒนาบุคลากรทั้งโรงเรียนโครงการปฏิรูปการเรียนรู้เพื่อ พัฒนาคุณภาพผู้เรียน โดยคณะนักวิจัยในพื้นที่. กรุงเทพฯ: สำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

ทรรศนีย์ วราห์คำ. (2560). การศึกษาการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของโรงเรียน วัดจันทร์ประดิษฐาราม สังกัดสำนักงานเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ธีรศักดิ์ อุ่นอารมณ์เลิศ. (2557). การประเมินโครงการ. นครปฐม : ภาควิชาพื้นฐานทางการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ประวีณา โภควณิช. (2559). แนวทางการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้สำหรับสถานศึกษา เรียนรวม ระดับประถมศึกษา จังหวัดปทุมธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี ราชมงคล ธัญบุรี.

พัชราภรณ์ โพธิสัย. (2558). สภาพแวดล้อมทางการเรียนของนักเรียนโรงเรียนบ้านนาคำนาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตร มหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2564). หลักการวัดและประเมินผลทางการศึกษา.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โรงเรียนเทศบาลวัดดอนไก่ดี. (online). เข้าถึงเมื่อ 1 กรกฎาคม 2565. เข้าถึงจาก https://www.dkd.ac.th/history.html

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2556). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษา กรณีทัศนะต่อการศึกษาศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: หจก.ทิพย์วิสุทธิ์.

สมคิด พรมจุ้ย. (2563). เทคนิคการประเมินโครงการ. กรุงเทพฯ: ส�ำนักพิมพ์จุฬา.

สุริยาพร นพกรเศรษฐกุ. (online). ทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดระยองสังกัดส�ำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 18. เข้าถึงเมื่อ 1 กรกฎาคม 2565, เข้าถึงจาก https://buuir.buu.ac.th/bitstream/1234567890/7379/1/Fulltext.pdf )

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (online). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง (พ.ศ.2552-2561). เข้าถึงเมื่อ 1 กรกฎาคม 2565, เข้าถึงจาก http://www.onec.go.th/onec_web/page.hp?mod=Outstand&file=view&itemld=18.)

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. online, แนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่เน้น สมรรถนะทางสาขาวิชาชีพ, เข้าถึงเมื่อ 1 กรกฎาคม 2565, เข้าถึงจาก https://webs.rmutl.ac.th/assets/upload/files/2016/09/20160908101755_51855.pdf)

อารียา สตารัตน์. (2556). การจัดสภาพแวดล้อมในสถานศึกษาของโรงเรียน สังกัดกรุงเทพมหานคร สำนักงานเขตราชเทวี. สารนิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหาร การศึกษาบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Bloom B. S. (2005). Human Characteristic and School Learning. New York McGraw – Hill.

Cronbach, Lee J. (1990). Essentials of psychological testing (5 ed.). New York: Harper Collins pulalishers.

Davidson D. (2002). Learning Mathematic in Group Situation, The Mathematics Teacher, 67(1).

Fox S. Robert. (2010). School Climate Improvement: A Challenge to the School Administrator. Colorado: Phi Dela Kappa.

Kanjanawasee, S. (2015). CIPP model for change: Meaning, importance, and development. Social Science Research Association of Thailand Journal, 2(1), 3-10.

McVey G.F. (1999). Learning Environment. Oxford: Pergamon.

Parphol, M. (2015). Curriculum evaluation for learning and development (3rd eds.) Bangkok: Charansanitwong Printing Co., Ltd.

Stufflebeam, D. L., & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation: Theory, models and applications. San Francisco: Jossey-Bass.

Stufflebeam, D. L. (2015). The 21 century CIPP model. In Alkin, M.C. (Ed). Evaluation roots: tracing theorists’ views and influences. London, england: SAGE publisher.