วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

การส่งเสริมสุขภาพช่องปากของเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ โดยความร่วมมือของครู หมอ พ่อแม่ : กรณีศึกษาศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดจันทบุรี

2026-01-12T09:06:57+07:00

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางและกระบวนการส่งเสริมสุขภาพช่องปากของเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ โดยอาศัยการบูรณาการความร่วมมือของครู บุคลากรทางทันตกรรม และผู้ปกครอง ภายใต้กรอบแนวคิดการส่งเสริมสุขภาพขององค์การอนามัยโลก ซึ่งเน้นการสร้างเสริมศักยภาพของบุคคลและชุมชนในการดูแลสุขภาพของตนเองอย่างยั่งยืน รวมถึงแนวคิดการทำงานแบบสหวิชาชีพที่ส่งเสริมให้บุคลากรจากสาขาวิชาชีพต่าง ๆ ทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบเพื่อบรรลุผลลัพธ์ทางสุขภาพสูงสุด ซึ่งดำเนินงานตามวงจรคุณภาพ PDCA ประกอบด้วย การวางแผนร่วมกันของผู้บริหาร ครู และทันตบุคลากร การดำเนินกิจกรรมตรวจคัดกรองสุขภาพช่องปาก การให้ความรู้และฝึกปฏิบัติการดูแลสุขภาพช่องปากแก่ครูและผู้ปกครอง การจัดกิจกรรมส่งเสริมพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากของนักเรียน การเข้าถึงบริการทันตกรรม รวมถึงการติดตามและประเมินผลการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมสุขภาพช่องปากของนักเรียน ผลการดำเนินงานพบว่า การส่งเสริมสุขภาพช่องปากโดยความร่วมมือของครู ทันตบุคลากร และผู้ปกครอง ช่วยให้เด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษมีพฤติกรรมการดูแลสุขภาพช่องปากที่เหมาะสมมากขึ้น สามารถเข้าถึงบริการทันตกรรมได้สะดวกขึ้น และลดปัญหาสุขภาพช่องปาก เช่น ฟันผุ เหงือกอักเสบ และปัญหาการรับประทานอาหารที่ส่งผลต่อพัฒนาการของเด็ก นอกจากนี้ยังช่วยสร้างความรู้ ความเข้าใจ และทัศนคติที่ดีในการดูแลสุขภาพช่องปากแก่ครูและผู้ปกครอง ส่งผลให้เกิดระบบการดูแลสุขภาพช่องปากของเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน

แนวทางการพัฒนารูปแบบการประเมินสมรรถนะหลักด้านการเรียนรู้ตลอดชีวิต ของบุคลากรสายสนับสนุนในมหาวิทยาลัยไทย 2050

2026-07-02T15:55:21+07:00

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์แนวทางการประเมินสมรรถนะหลักด้านการเรียนรู้ตลอดชีวิตของบุคลากรสายสนับสนุนในมหาวิทยาลัยไทยสู่ปี 2050 โดยการวิเคราะห์และสังเคราะห์แนวคิด ทฤษฎี และงานวิชาการที่เกี่ยวข้องทั้งในประเทศและต่างประเทศ ผลการศึกษาพบว่า การเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีดิจิทัล ปัญญาประดิษฐ์ ระบบอัตโนมัติ และสังคมฐานข้อมูล ส่งผลให้บุคลากรสายสนับสนุน ในสถาบันอุดมศึกษาจำเป็นต้องพัฒนาสมรรถนะด้านการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สามารถปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงและปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากการสังเคราะห์ข้อมูลพบว่า สมรรถนะหลักด้านการเรียนรู้ตลอดชีวิตของบุคลากรสายสนับสนุนในมหาวิทยาลัยไทย ประกอบด้วย 5 ด้านสำคัญ ได้แก่ 1) ความสามารถในการเรียนรู้ด้วยตนเอง 2) ทักษะด้านดิจิทัลและเทคโนโลยี 3) การคิดวิเคราะห์และ การแก้ปัญหา 4) ความสามารถในการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลง และ 5) เจตคติต่อการพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้ รูปแบบการประเมินสมรรถนะควรมีลักษณะที่ชัดเจน ยืดหยุ่น และสอดคล้องกับบริบทของมหาวิทยาลัยไทย รวมถึงเปิดโอกาสให้บุคลากรมีส่วนร่วมในการประเมินและพัฒนาศักยภาพของตนเอง นอกจากนี้ การพัฒนารูปแบบการประเมินสมรรถนะยังเป็นกลไกสำคัญในการส่งเสริมวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ ช่วยยกระดับคุณภาพการบริหารทรัพยากรมนุษย์ เพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานของมหาวิทยาลัย และเตรียมความพร้อมของบุคลากรสายสนับสนุนให้สามารถรองรับการเปลี่ยนแปลงของสังคมและเทคโนโลยีในอนาคต อันจะนำไปสู่การพัฒนาสถาบันอุดมศึกษาไทยอย่างยั่งยืนในปี 2050 ต่อไป

ภาวะผู้นำยุคความพลิกผันที่ส่งผลต่อการสร้างภูมิคุ้มกันทางจิตใจของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1

2026-07-03T13:47:46+07:00

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำทางอารมณ์และการมองโลกในแง่ดี 2) ศึกษาระดับภูมิคุ้มกันทางจิตใจของครูในยุคความพลิกผันทางการศึกษา 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางอารมณ์ การมองโลกในแง่ดี และภูมิคุ้มกันทางจิตใจของครู และ 4) ศึกษาปัจจัยเชิงพยากรณ์ของภาวะผู้นำทางอารมณ์และการมองโลกในแง่ดีที่ส่งผลต่อภูมิคุ้มกันทางจิตใจของครู การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1 จำนวน 291 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างจากตารางเครจซี่และมอร์แกน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตรประมาณ ค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .97 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ

ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำทางอารมณ์และการมองโลกในแง่ดีของครูโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.50, S.D. = 0.40) 2. ภูมิคุ้มกันทางจิตใจของครูโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.54, S.D.= 0.45) 3) ภาวะผู้นำทางอารมณ์และการมองโลกในแง่ดีมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูงมากกับภูมิคุ้มกันทางจิตใจของครู (r = .833, p < .01) และ 4. ความเข้าใจอารมณ์ผู้อื่นและการมองโลกในแง่ดีเป็นตัวแปรร่วมที่สามารถพยากรณ์ภูมิคุ้มกันทางจิตใจของครูได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีอำนาจพยากรณ์ร้อยละ 76.90 (R² = .769) ทั้งนี้ สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ คือ = .619 + .290 (ความเข้าใจอารมณ์ผู้อื่น) + .496 (การมองโลกในแง่ดี)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำทางอารมณ์และการมองโลกในแง่ดีของครูโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.50, S.D. = 0.40) 2. ภูมิคุ้มกันทางจิตใจของครูโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.54, S.D.= 0.45) 3) ภาวะผู้นำทางอารมณ์และการมองโลกในแง่ดีมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูงมากกับภูมิคุ้มกันทางจิตใจของครู (r = .833, p < .01) และ 4. ความเข้าใจอารมณ์ผู้อื่นและการมองโลกในแง่ดีเป็นตัวแปรร่วมที่สามารถพยากรณ์ภูมิคุ้มกันทางจิตใจของครูได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีอำนาจพยากรณ์ร้อยละ 76.90 (R² = .769) ทั้งนี้ สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ คือ = .619 + .290 (ความเข้าใจอารมณ์ผู้อื่น) + .496 (การมองโลกในแง่ดี)