การพัฒนาดิจิตอลแพลตฟอร์มการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
คำสำคัญ:
ดิจิตอลแพลตฟอร์มการเรียนรู้, ทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์, ทักษะการพูดภาษาอังกฤษบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ออกแบบและพัฒนาดิจิตอลแพลตฟอร์มการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 2) ศึกษาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียน ที่เรียนด้วยดิจิตอลแพลตฟอร์มการเรียนรู้ฯ 3) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนที่เรียนด้วยดิจิตอลแพลตฟอร์มการเรียนรู้ฯ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4/2 โรงเรียนคำเตยวิทยา จำนวน 21 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงทดลอง (Pre-Experimental Design) แบบกลุ่มเดียว โดยวัดผลเฉพาะหลังการทดลองเพียงครั้งเดียว (One Shot Case Study) เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) ดิจิตอลแพลตฟอร์มการเรียนรู้ฯ 2) แบบวัดทักษะการพูดภาษาอังกฤษ 3) แบบสำรวจความคิดเห็น การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์เชิงบรรยายและตีความ
ผลการวิจัยพบว่า
- ดิจิตอลแพลตฟอร์มฯที่พัฒนาขึ้น มีองค์ประกอบสำคัญดังนี้ 1) สถานการณ์ปัญหาและภารกิจการเรียนรู้ 2) แหล่งเรียนรู้ 3) ศูนย์แลกเปลี่ยนเรียนรู้ 4) ศูนย์ฝึกทักษะการเขียน 5) ศูนย์การช่วยเหลือ และ 6) ศูนย์ให้คำปรึกษา
- ทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียน อยู่ในระดับดี มีค่าคะแนนรวมเฉลี่ย (x̄) = 23.19 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) = 1.82 คิดเป็นร้อยละ 77.30 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้คือ ร้อยละ 65 โดยผู้ที่ผ่านเกณฑ์คิดเป็นร้อยละ 90.48
- ผู้เรียนมีความคิดเห็นเชิงบวกต่อแพลตฟอร์มฯ เห็นว่าเนื้อหามีความเหมาะสมและทันสมัยสื่อเข้าใจง่ายและเข้าถึงได้สะดวก สามารถเรียนรู้ได้ทุกที่ทุกเวลา อีกทั้งการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ช่วยกระตุ้นให้ผู้เรียนได้ลงมือปฏิบัติจริงและสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ดอนกวนเจ้า และ อภิราดี จันทร์แสง. (2565). การพัฒนาทักษะการพูดและการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ โดยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารร่วมกับวิดีโอยูทูบของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. Journal of Roi Kaensarn Academi, 16(1), 477–494.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2557). แนวทางการปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายการปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ณัฐ ชัยเจริญ, สุมาลี ชัยเจริญ และ สารวุฒิ จักเพ็ง. (2566). การพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเว็บตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์เพื่อเสริมการประมวลผลข้อมูลของผู้เรียนและลดภาระทางสติปัญญาในหัวข้อคำศัพท์โรค สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5: การบูรณาการระหว่างการศึกษาและประสาทวิทยา. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 16(1), 54–69.
นำชัย แสนศิลป์. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้โมไบล์เลิร์นนิงร่วมกับวิธีการเรียนรู้แบบสะท้อนคิดด้วยวีล็อก เพื่อพัฒนาความมั่นใจและทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนมัธยมศึกษา (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิยนัส สุดี. (2566). การออกแบบและพัฒนาสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้บนเครือข่ายที่พัฒนาตามแนวคอนสตรัคติวิสต์เพื่อส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์ เรื่อง การออกแบบผังกราฟิก สำหรับนักศึกษาสาขาเวชนิทัศน์. ศรีนครินทร์เวชสาร, 38(5), 425–437.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์, สินธะวา คามดิษฐ์, เฉลิมชัย มนูเสวต, วาสนา วิสฤตาภา และนักรบ หมี้แสน. (2559). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมบัติ คชสิทธิ์, จันทนี อินทรสูต และธนกร สุวรรณพฤฒิ. (2560). การจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษให้กับผู้เรียนยุค Thailand 4.0. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 7(2), 175–188.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2562). Innovation for the future: นวัตกรรมเพื่ออนาคต. เข้าถึงได้จากhttps://www.stkc.go.th/sites/default/files/ebook/1553586748.pdf
สุมาลี ชัยเจริญ. (2559). การออกแบบการสอน: หลักการ ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). ขอนแก่น: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อนุชา โสมาบุตร. (2560). การพัฒนาสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะการรู้สื่อและสารสนเทศของนักเรียนในระดับมัธยมศึกษา. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อิราวรรส พูนผล, สุมาลี ชัยเจริญ และศราวุธ จักรเป็ง. (2564). การออกแบบและพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้แบบเคลื่อนที่ (Mobile learning) ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 44(4), 151–168.
Harris, D. P. (1974). Testing English as a second language. NY: McGraw-Hill.
Herrington, A., & Herrington, J. (2006). Authentic learning environments in higher education. IGI Global. Retrieved from https://doi.org/10.4018/978-1-59140-594-8
Piaget, J. (1964). Cognitive development in children: Piaget development and learning. Journal of Research in Science Teaching, 2(3), 176–186.
Royalty, J. (2018). Design thinking as a strategy for developing 21st century skills: A critical review of literature. International Journal of Education and Research, 6(4), 181-192.
UNESCO. (2019). Artificial intelligence (AI) in education: Challenges and opportunities for sustainable development. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org/ark:/ 48223/pf0000366994
Vygotsky, L. S. (1999). The collected works of L. S. Vygotsky: Vol. 6. Scientific legacy. (R. W. Rieber, Ed.; M. J. Hall, Trans.). NY: Kluwer Academic/Plenum Publishers
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง
