องค์กรแห่งนวัตกรรมกับการพัฒนาคุณภาพโรงเรียนประถมศึกษาในศตวรรษที่ 21
คำสำคัญ:
องค์กรแห่งนวัตกรรม, ศตวรรษที่ 21, การพัฒนาคุณภาพโรงเรียนประถมศึกษาบทคัดย่อ
องค์กรแห่งนวัตกรรม (Innovative Organization: IO) เป็นแนวคิดการบริหารจัดการสมัยใหม่ที่มุ่งเปลี่ยนแปลงองค์กรให้มีคุณลักษณะและพฤติกรรมที่ส่งเสริมการสร้างสรรค์สิ่งใหม่อย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม ความแตกต่าง และศักยภาพในการแข่งขัน องค์กรลักษณะนี้ เน้นการบูรณาการการจัดการองค์กรเข้ากับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เพื่อให้บุคลากรมีความรู้ ความคิดสร้างสรรค์ และทักษะที่จำเป็นในการคิดริเริ่ม สร้างนวัตกรรม และปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างเหมาะสม นวัตกรรมที่เกิดขึ้นช่วยยกระดับคุณภาพการทำงาน สร้างผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจและสังคมที่ยั่งยืน และสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ในองค์กรอย่างต่อเนื่องและมั่นคง สำหรับโรงเรียนประถมศึกษา แนวคิดองค์กรแห่งนวัตกรรมมีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะช่วยยกระดับคุณภาพการศึกษาให้สอดคล้องกับความต้องการของศตวรรษที่ 21 โดยเกี่ยวข้องกับ 4 ปัจจัยหลัก ได้แก่ ภาวะผู้นำ บรรยากาศ วัฒนธรรม และพฤติกรรมองค์กร ซึ่งเป็นพื้นฐานของการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่มีคุณภาพ
แนวทางการพัฒนาโรงเรียนให้มีคุณภาพนั้นจำเป็นต้องดำเนินงานภายใต้แนวคิด องค์กรแห่งนวัตกรรม (Innovative Organization) ซึ่งมุ่งสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการคิดสร้างสรรค์ การทดลอง และการประยุกต์ใช้ความรู้ การดำเนินงานเพื่อให้โรงเรียนประถมศึกษาเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมที่สร้างองค์ความรู้ใหม่ มีคุณภาพสูง และสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จริง ทั้งในด้านการเรียนการสอน การบริหารจัดการ การพัฒนาครู การมีส่วนร่วมของชุมชน สร้างผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาอย่างยั่งยืนในศตวรรษที่ 21 โครงสร้างพื้นฐานสำหรับการเรียนรู้ตลอดชีวิต เช่น ห้องเรียนดิจิทัล ห้องสมุดอิเล็กทรอนิกส์ พื้นที่สร้างสรรค์ รวมทั้งระบบประกันคุณภาพที่เข้มแข็ง เพื่อให้เกิดนวัตกรรมและแนวปฏิบัติที่เป็นเลิศ การขับเคลื่อนองค์กรแห่งนวัตกรรมสามารถดำเนินการผ่านการพัฒนานวัตกรรมด้านการบริหารจัดการ หลักสูตร การเรียนการสอน การนิเทศติดตามประเมินผลที่เหมาะสมและมีประสิทธิภาพสูงสุด
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ขวัญชนก แสงท่านั่ง. (2563). การพัฒนาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้องค์กรแห่งนวัตกรรมการศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 12(4), 156–157.
จิติมา วรรณศรี. (2563). การจัดการนวัตกรรมในองค์กรการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนกร นาคะอินทร์. (2564). ผลการเสริมสร้างทักษะการคิดเชิงนวัตกรรมของเด็กปฐมวัยโดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบโครงงานร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
พลธาวิน วัชรทรธำรงค์. (2568). การพัฒนารูปแบบองค์กรแห่งนวัตกรรมสู่คุณภาพสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนอนุบาลบางละมุง สำนกงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3. ชลบุรี : โรงเรียนอนุบาลบางละมุง จังหวัดชลบุรี.
ภารดี อนันต์นาวี. (2564). องค์กรแห่งนวัตกรรมการศึกษา: การบริหารจัดการเพื่อพัฒนาองค์กรการศึกษาที่มีความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม. วารสารการบริหารการศึกษา, 15(2), 45–47.
วิชญ์ธนนท์ กลิ่นเกษร. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยวิธีการสอน SQ4R ผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์เพื่อส่งเสริมความสามารถในการอ่านจับใจความสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
อนุพงษ์ ขุมแวงวาปี. (2560). การพัฒนารูปแบบองค์การแห่งนวัตกรรมของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
Anderson, N., Potočnik, K., & Zhou, J. (2020). Innovation and creativity in organizations: A state-of-the-science review, prospective commentary, and guiding framework. Journal of Management, 46(1), 11–45.
Mumford, M. D. (2021). Handbook of organizational creativity. MA: Academic Press.
OECD. (2022). Future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030. OECD Publishing. Retrieved from https://www.oecd.org/education/2030-project/
Tidd, J., & Bessant, J. (2023). Managing innovation: Integrating technological, market and organizational change. (8th ed.). NJ: John Wiley & Sons.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง
