แนวทางการมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน
คำสำคัญ:
การมีส่วนร่วม, พระ, คุณภาพชีวิตบทคัดย่อ
ปัจจุบันพระสงฆ์เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญยิ่งต่อวิธีชาวบ้าน หรือคนในชุมชนนั้นๆ เนื่องด้วย พระสงฆ์ถือว่าเป็นผู้นำทางด้านจิตวิญญาณที่สำคัญที่จะชักนำให้ประชาชนหรือชาวบ้านเจริญรอยไป ด้วยความเจริญ มีความสุข ทั้งนี้สืบเนื่องมาจากการที่พระสงฆ์นั้นเป็นได้ทั้งนักปฏิบัติ นักสอน และ นักพัฒนาอันเกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ ทั้งความรู้ทางคดีทางธรรม และคดีทางโลก จนอาจกล่าว ได้ว่าเป็นผู้นำชุมชนเชิงสัญลักษณ์ที่เป็นปูชนียบุคคลที่ควรเคารพยิ่ง สามารถสรุปได้จากบทบาทของ พระสงฆ์ที่มีมาแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน ได้แก่ บทบาทที่เกี่ยวข้องกับชาวบ้านและท้องถิ่น 5 ด้าน คือ
1) บทบาทของพระสงฆ์ด้านการศึกษา 2)
บทบาทของพระสงฆ์ด้านการเผยแผ่ธรรมะ
3) บทบาทของ
พระสงฆ์ด้านสังคมสงเคราะห์ 4)
บทบาทของพระสงฆ์ด้านพัฒนาจิตวิญญาณ และ 5) บทบาทของ
พระสงฆ์ด้านการส่งเสริมอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นหน้าที่ของพระสงฆ์ที่จะต้อง เข้าไปเกี่ยวข้องกับประชาชน เช่น การอบรมคุณธรรมจริยธรรม การพัฒนาหมู่บ้าน การพัฒนาตำบล การช่วยจัดหาทุนการสงเคราะห์ การช่วยเหลือสถานที่เป็นสาธารณสมบัติ การช่วยเหลือประชาชนใน โอกาสที่ควรช่วย การจัดกิจกรรมต่างๆ เป็นต้น จึงทำให้พระสงฆ์เองซึ่งเดิมเป็นผู้ที่ชาวบ้านเคารพนับ ถือแล้ว ยิ่งเพิ่มความเคารพยำเกรง ยกย่องให้เป็นผู้นำจิตวิญญาณขึ้นไปอีก และเป็นปูชนียบุคคลที่ดี ของผู้คน ชุมชน และสังคมสืบไป
เอกสารอ้างอิง
เกษม จันทร์แก้ว. (2544). วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นิพนธ์ คันธเสวี. (2526). เอกสารการสัมมนาทางวิชาการ. เรื่องการศึกษาและวัฒนธรรมไทย. เสนอที่กระทรวงศึกษาธิการ.
นิรันดร์ จงวุฒิเวศย์. (2531). กลวิธีแนวทางวิธีการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในงานพัฒนาชุมชนการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชนบท. กรุงเทพมหานคร: ศักดิ์โสภาการพิมพ์.
ปรัชญา เวสารัชช์. (2528). การมีส่วนร่วมของประชาชนในกิจกรรมเพื่อพัฒนาชนบท. สถาบันไทยคดีศึกษา. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พระเทพเวที (ป.อ. ปยุตฺโต). (2533). บทบาทของพระสงฆ์ในสังคมไทยปัจจุบัน พุทธศาสนากับสังคมไทย.กรุงเทพมหานคร: รุ่งแสงการพิมพ์.
พระธรรมปริยัติโสภณ (วรวิทย์ คงฺคปญฺโญ). (2548). การคณะสงฆ์และการพระศาสนา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กาญจนบุรี: สำนักพิมพ์ธรรมเมธี – สหายพัฒนาการพิมพ์.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2543). ถึงเวลามารื้อปรับระบบพัฒนาคนกันใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 5. (กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ มูลนิธิพุทธธรรม.
พระมหากฤษฎา นันทเพชร. (2540). ทัศนคติของพระสงฆ์ต่อบทบาทการพัฒนาสังคม. ภาคนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
เมตต์ เมตต์การุณ์จิต. (2544). การมีส่วนร่วมในการบริหารโรงเรียนของคณะกรรมการศึกษาประจำโรงเรียนเทศบาล ในจังหวัดนครราชสีมา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วรรณิการ์ ภูมิวงศ์พิทักษ์. (2540). ปัญหาและอุปสรรคของการมีส่วนร่วมของประชาชนในโครงการครอบครัวและชุมชนพัฒนา ศึกษาเฉพาะกรณีชุมชนดวงแข เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์สังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต. (คณะสังคมศาสตร์). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุนีย์ มัลลิกะมายล์. (2545). รัฐธรรมนูญกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพิทักษ์รักษาทรัพยากร ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพรรณี ไชยอำพร และสนิท สมัครการ. (2543). การวิเคราะห์สังคมเพื่อการพัฒนา: แนววิธีการ. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การคลังสินค้าและพัสดุ.
______. (2534). การวิจัยคุณภาพชีวิตของคนไทยระหว่างชาวเมืองและชนบท. กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สุวรรณา เอี่ยมสุขวัฒน์. (2530). สุขภาพชีวิตตามแนวความคิดและองค์ประกอบ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
อาภรณ์พันธ์ จันทร์สว่าง. (2542). คำอธิบายลักษณะวิชาทฤษฎีและหลักการพัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Burkhardt, C.S. (1985). The impact of arthritis on quality of life. Nursing Research, Vol. 3.
Cohen. John M. & Uphoff. Norman T. (1989). Participation’s in Rural Development: Seeking Clarify through Specificity. World Development. (January).
Ferrans, C.E.. (1992). Psychometric of the Quality of Life Index. Research in Nursing & Health. Vol. 15.
Hunter, S. (1982). Audit Day Care: Promotion Quality of Life the Elderly. Journal of Geron Wlogical Nursing. Vol. 18.
Lewis, F.. (1982). Experienced Personal Control and Quality of Life in Late Stage Cancer Patient. Nursing Research. Vol. 31.
Meeberg, G.A. (1993).Quality of Life: A concept analysis.Journal of Advanced Nursing, Vol. 18.
Padilla, G.V. (1985). Quality of Life as A Cancer Nursing Outcomes Variable. Advances in Nursing Science, Vol. 8.
UNESCO. (1978). Indicator of Environment Quality and Quality of Life. Paris: UNESCO.
United Nation. (1981). Popular Participation as a Strategy for Promoting Community Level Action and National Development. New York: United Nation.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
เวอร์ชัน
- 2026-08-27 (2)
- 2026-08-27 (1)