กลยุทธ์การบริหารโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารของโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
คำสำคัญ:
กลยุทธ์การบริหาร, โครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารบทคัดย่อ
บทความเรื่องการบริหารโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เขียนขึ้นมาเพื่อ มีวัตถุประสงค์ ในการนำเสนอโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชน ในถิ่นทุรกันดารของโรงเรียนมัธยมศึกษาที่มีโรงเรียนจำนวน 21 โรงเรียน กระจายอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน น่าน สกลนคร และกาฬสินธุ์ ซึ่งโครงการมีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ให้เด็กและเยาวชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีโดยได้รับการพัฒนาศักยภาพอย่างสมดุล ในด้านพุทธิศึกษา จริยศึกษา หัตถศึกษาและพลศึกษา 2) ขยายการพัฒนาจากโรงเรียนสู่ชุมชน ทำให้ชุมชนมีความเข้มแข็งและพึ่งตนเองได้ 3) ผลักดันให้สถานศึกษาพัฒนาเป็นศูนย์บริการความรู้ สามารถถ่ายทอดความรู้และเทคโนโลยีการพัฒนาให้กับผู้ปกครองชุมชนและสถานศึกษาอื่น ๆ แนวทางการพัฒนา 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นของการบริหารโครงการ 2) กำหนดกลยุทธ์การบริหารโครงการที่มีประสิทธิผล 3) การประเมินกลยุทธ์การบริหารโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารที่มีประสิทธิภาพ ที่สร้างขึ้นมีความเหมาะสม มีความเป็นไปได้ ความสอดคล้องและเป็นประโยชน์ องค์ประกอบของกลยุทธ์มี 8 ด้าน ดังนี้ 1) ด้านการเสริมสร้างสุขภาพของเด็กตั้งแต่ในครรภ์มารดา 2) ด้านการเพิ่มโอกาสทางการศึกษา 3) ด้านเสริมสร้างศักยภาพของเด็กและเยาวชนทางวิชาการและทางจริยธรรม 4) ด้านการเสริมสร้างศักยภาพ ของเด็กและเยาวชนทางการอาชีพ 5) ด้านการปลูกฝังจิตสำนึกและพัฒนาศักยภาพของเด็กและเยาวชนในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม 6) ด้านการเสริมสร้างศักยภาพของเด็กและเยาวชนในการอนุรักษ์และสืบทอดวัฒนธรรมและภูมิปัญญาของท้องถิ่นและของชาติไทย 7) ด้านการขยายการพัฒนาจากโรงเรียนสู่ชุมชน 8) ด้านการพัฒนาสถานศึกษาเป็นศูนย์บริการความรู้ กลยุทธ์การบริหาร โครงการพัฒนาเด็กและเยาวชน ที่สำคัญที่โรงเรียนทุกแห่ง มักจะดำเนินการเพื่อให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ของชาติ และวัตถุประสงค์ของโครงการ มีดังนี้ 1) กลยุทธ์ด้านการเพิ่มโอกาสทางการศึกษา 2) กลยุทธ์ด้านการเสริมสร้างศักยภาพของเด็กและเยาวชน ในการอนุรักษ์ และสืบทอดวัฒนธรรมและภูมิปัญญาของท้องถิ่นและของชาติไทย 3) ด้านการเสริมสร้างศักยภาพของเด็กและเยาวชนทางการงานอาชีพ
เอกสารอ้างอิง
โครงการส่วนพระองค์สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีสวนจิตรลดา. (2565). สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงบรรยาย เรื่อง การพัฒนาเด็กและเยาวชนหลังโควิด 19. ในงานประชุมวิชาการการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ตามพระราชดำริ ประจำปี 2564 ณ ศูนย์กีฬาเฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ วันศุกร์ที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์ จำกัด.
นงค์รักษ์ เคนไชยวงศ์. (2561). กลยุทธ์การจัดการศึกษาแบบเรียนรวมอย่างมีประสิทธิผลสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2556). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด (มหาชน).
บุญธรรม อ้วนกันยา. (2563). กลยุทธ์การบริหารงานการประกันคุณภาพภายในที่มีประสิทธิผลของโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พารดา หาบ้านแท่น. (2563). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงที่มีประสิทธิผลสำหรับโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานศึกษาธิการ ภาค 11. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พิชิต เทพวรรณ์, (2554). การจัดการทรัพยากรมนุษย์เชิงกลยุทธ์:แนวคิดและกลยุทธ์เพื่อความได้เปรียบทางการแข่งขัน. กรุงเทพฯ: บริษัท วี.พรินท์ (1991) จำกัด.
พิสมัย ราชชมภู. (2563). กลยุทธ์การพัฒนาการบริหารจัดการ สำนักงานศึกษาธิการจังหวัด. วิทยานิพนธ์ ค.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ภูมิภัทร กลางโคตร์. (2560). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนเพื่อเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้แบบมืออาชีพสำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สรรเพชญ โทวิชา. (2560). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาสมรรถนะสูง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ ค.ด. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
หวานใจ เวียงยิ่ง. (2564). กลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
อดิศร ก้อนคำ. (2564). ลยุทธ์การบริหารเทคโนโลยีสารสนเทศอย่างมีประสิทธิผลสำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
อนิวัช แก้วจำนง. (2552). การบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์และนโยบายธุรกิจ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อภินันทิชัย แกระหัน. (2562). กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคะวันออกเฉียงเหนือ ตามแผนการศึกษาแห่งชาติ (พ.ศ. 2560 – 2579). วิทยานิพนธ์ ค.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
อุทุมพร พัชรารัตน์. (2552). การบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น 55.
Certo, S.C., and Peter, J.P. (2011). Strategic Management: Concept and Applications. New York: MacGraw – Hill.
Dess, G. G. & Miller, A. (1993). Strategic Management. (Int’l Ed.). Singapore: McGraw Hill.
Fred R. David. (2001). Strategic Management Concept. New Jersey: Prentice Hall.
Hunger, J. D. and Wheelen, T. L. (1995). Strategic Management. 5th ed. USA: Addison-Wesley Publishing Company.
Thompson & Strickland. (1995). Strategic management. concept concepts and cases.

