ปัจจัยที่ส่งผลต่อความปลอดภัยของนักเรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 1
คำสำคัญ:
ปัจจัยที่ส่งผลต่อความปลอดภัยของนักเรียน, ความปลอดภัยของนักเรียนบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อความปลอดภัยของนักเรียนในสถานศึกษา 2) ศึกษาระดับความปลอดภัยของนักเรียนในสถานศึกษา และ 3) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อความปลอดภัยของนักเรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 1 กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารและครูผู้สอนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 259 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับที่มีความเชื่อมั่น 0.986 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อความปลอดภัยของนักเรียน ในสถานศึกษา โดยรวมและรายด้านมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก 2) ระดับความปลอดภัยของนักเรียนในสถานศึกษา โดยรวมและรายด้านมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก และ 3) ปัจจัยที่ส่งผลต่อความปลอดภัยของนักเรียนในสถานศึกษา ได้แก่ ด้านการปรับปรุงด้านความปลอดภัยในโรงเรียน (X4) ด้านการดำเนินการตามข้อกำหนดของระบบการจัดการด้านความปลอดภัย (X2) และด้านนโยบายและการวางแผนการจัดการความปลอดภัย (X1) มีประสิทธิภาพในการทำนาย ร้อยละ 64.40 สามารถเขียนเป็นสมการถดถอยได้ดังนี้ tot = 0.977 + 0.342(X4) + 0.310(X2) + 0.123(X1)
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลาง (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
จิระศักดิ์ สิมัด เจริญวิชญ์ สมพงษ์ธรรม. (2565). สภาพปัญหาและแนวทางพัฒนาการจัดการความปลอดภัยของนักเรียนโรงเรียนไผ่ใหญ่ศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29. วารสารมหาจุฬาตานีปริทรรศน์, 4(8), 58 - 84.
จารุวรรณ์ เหยิบไธสงค์. (2563). การจัดการความปลอดภัยในโรงเรียนอนุบาลเอกชน จังหวัดปทุมธานี. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ชัชวาล พิมพ์อัฐ. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการรักษาความปลอดภัยของสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี. การค้นคว้าอิสระ รป.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ณัชชากร เอมเปีย. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลการดำเนินงานด้านความปลอดภัยในโรงงานประกอบรถยนต์. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. ฉะเชิงเทรา: มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปัญญ์ชิตา สมบัติเพิ่ม. (2566). แนวทางการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัยของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์. วิทยานิพนธ์ ค.ม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก. (2564). มาตรการรักษาความปลอดภัยในสถานศึกษา. พิษณุโลก: โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยพิษณุโลก สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 1. (2566). คู่มือความปลอดภัยในสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 1. เพชรบุรี: สำนักงาน.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 1. (2567). สพฐ. แจงมาตรการความปลอดภัยรถรับ – ส่งนักเรียน หยุดความสูญเสียจากอุบัติเหตุให้เป็น “ศูนย์”. สืบค้นเมื่อ 17 สิงหาคม 2568 จาก https://www.facebook.com/ petburi1/posts/1268099395321120/
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). คู่มือการดำเนินงานความปลอดภัยสถานศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568). ประกาศสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานเรื่อง นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568 - 2569. กรุงเทพฯ: สำนักงาน.
อดิศร ดีปานธรรม. (2561). การพัฒนารูปแบบการจัดการด้านความปลอดภัยแบบมีส่วนร่วมในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. ฉะเชิงเทรา: มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. 5th ed. New York: Harper Collins Publishers.
Kruger, L. (2015). The significant influence of school safety management on school safety in selected international schools in Bangkok, Thailand. International Journal of Development Research, 5(6), 4851 - 4866.
