A Structural Equation Model of The Instructional Leadership of School Administrators in the 21St Century Affecting to The Efficiency of Academic Administration of Educational Opportunity Extension Schools Under Chonburi Primary Educational Service Area Office 1
Keywords:
The Structural Equation Model, The Instructional Leadership, The 21st Century, The Efficiency of Academic Administration, Educational Opportunity Extension SchoolsAbstract
The main objective of this research was to develop and examine the consistency of the structural equation model of the efficiency of academic administration of educational opportunity extension schools under Chonburi primary educational service area office 1 from the instructional leadership of school administrators in the 21st century. The sample group was 224 people of school administrators and teachers in academic year 2024 determined by the Krejcie and Morgan’s Chart and multi - stage sampling determination. The research tool was a 5 - level rating scale questionnaire with the index of discrimination between 0.592 to 0.838 and the index of reliability of 0.987. The statistics used in data analysis were mean, standard deviation, and analysis of structural equation modeling.
The research results were as follows:
1. the instructional leadership of school administrators in the 21st century was at the high level
( = 4.41 and S.D. = 0.55)
2. the efficiency of academic administration of educational opportunity extension schools was at the high level ( = 4.41 and S.D. = 0.53) and
3. the structural equation model of the efficiency of academic administration of educational opportunity extension schools under Chonburi primary educational service area office 1 from the instructional leadership of school administrators in the 21st century was consistent with the empirical data as 2 = 49.027, df = 38, p = 0.108,
2 /df = 1.29, SRMR = 0.01, RMSEA = 0.03, CFI = 0.99 and TLI = 0.99, GFI = 0.99, and AGFI = 0.99.
References
ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2560). ภาวะผู้นำทางการบริหาร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เมธินี โททอง. (2563). การศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนในกลุ่มแก้ววารี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. วารสารครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 3(2), 68 - 81.
ราตรี สอนดี. (2559). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพงานวิชาการของโรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิเชียร ทองคลี่. (2560). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. ดุษฎีนิพนธ์ ปร.ด. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
วิเชียร วรรณภากร. (2560). การศึกษาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษามัธยมศึกษา ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดตราด สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1. (2565). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 (ANNUAL REPORT 2021). ชลบุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1.
อดิพงษ์ สุขนาค. (2560). การสังเคราะห์รูปแบบความสัมพันธ์เชิงเส้นขององค์ประกอบเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ ปร.ด. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
อภิสิทธิ์ โคสาดี. (2565). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นำการเรียนรู้ของผู้บริหารที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมคุณภาพของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 50(3), 1 - 13.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). “Determining Sample Size for Research Activities”. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607 – 610.
