นวัตกรรมการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษาในยุคดิจิทัล(Digital Era)ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจังหวัดพะเยา
คำสำคัญ:
นวัตกรรม, การบริหารงานบุคคล, การจัดการเรียนรู้ของครูในยุคดิจิทัลบทคัดย่อ
การศึกษาอิสระครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mix Method Research) มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารงานบุคคลในโรงเรียนมัธยมศึกษา ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจังหวัดพะเยา 2) ศึกษาเหตุปัจจัยที่ส่งผลต่อสภาพการบริหารงานบุคคล ในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพะเยา 3) หาภาพอนาคตที่พึงประสงค์ ในการบริหารงานบุคคลในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพะเยา 4) เสนอนวัตกรรมในการบริหารงานบุคคล ในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพะเยา เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ 1. แบบสอบถาม ซึ่งมีค่าอำนาจจำแนกทั้งฉบับเท่ากับ 0.68 ค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบทั้งฉบับเท่ากับ 0.96 2. แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง มีค่าความสอดคล้องของข้อคำถามอยู่ระหว่าง 0.67 – 1.00 3.ร่างการสนทนากลุ่ม โดยทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพะเยา ปีการศึกษา 2567 จำนวน 765 คน และได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 263 คน โดยใช้สูตร (Yamane, 1973) กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการหาเหตุปัจจัยสำคัญและภาพอนาคตที่พึงประสงค์ ได้แก่ 1. ผู้อำนวยการสถานศึกษาจำนวน 2 โรงเรียน 2) รองผู้อำนวยการสถานศึกษาจำนวน 3 โรงเรียน 3) ครูกลุ่มงานบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา จำนวน 3 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการหานวัตกรรมการบริหารงานบุคคล จำนวน 8 คน ได้แก่ 1) ผู้อำนวยการกลุ่มบริหารงานบุคคล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพะเยา 2) ผู้อำนวยการสถานศึกษาจำนวน 2 คน 3) รองผู้อำนวยการสถานศึกษา จำนวน 3 คน 4) ครูกลุ่มงานบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา จำนวน 2 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง ผลการศึกษา พบว่า 1. สภาพการบริหารงานบุคคลในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพะเยา พบว่าภาพรวมอยู่ในระดับดีมาก 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อสภาพการบริหารงานบุคคลในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพะเยา ได้แก่ เหตุปัจจัยภายนอกและภายใน ประกอบด้วย ปัจจัยสนับสนุนและปัจจัยฉุดรั้ง 2.1 เหตุปัจจัยภายนอกที่เป็นปัจจัยสนับสนุน คือ ด้านเทคโนโลยี มีการทำวิทยฐานะเกณฑ์ใหม่เช่น ว PA ตรวจสอบคุณสมบัติ ผ่านระบบ DPA ทำให้ครูหรือบุคลากรทางการศึกษาทำวิทยฐานะ ได้สะดวก ชัดเจนเป็นระบบมากขึ้น การย้ายผ่านระบบ TRS เกณฑ์การของครูย้ายมีการนำระบบเทคโนโลยีมาใช้ทำให้เกิดความโปร่งใส 2.2 เหตุปัจจัยภายนอกที่เป็นปัจจัยฉุดรั้ง คือ ด้านเทคโนโลยี ความรวดเร็วและการก้าวกระโดดของเทคโนโลยี ทำให้ครูในGeneration เก่า ต้องมีการเร่งพัฒนาตัวเองให้บ่อยขึ้น และต้องตามให้ทันครูรุ่นน้อง เป็นผลทำให้ผู้บริหารต้องพัฒนา สรรหาเทคโนโลยี ที่เหมาะสมให้กับครูในแต่ละช่วงวัย เข้ามาช่วยเหลือชัพพอร์ตคุณครู 2.3 เหตุปัจจัยภายในที่เป็นปัจจัยสนับสนุน คือ ด้านกลยุทธ์ กลยุทธ์เป็นตัวกำหนดทิศทางในการทำงาน ของครู ถ้ากลยุทธ์ชัดเจน จะทำให้การทำงานของครู หรือทิศทางในการทำงานของครูก็จะมีความชัดเจน ในการพัฒนาบุคลากรก็จะทำให้การบริหารงานบุคคลในองค์กรมีประสิทธิภาพ 2.4 เหตุปัจจัยภายในที่เป็นปัจจัยฉุดรั้ง คือ ด้านบุคคล บุคลากรแต่ละคนมีวิธีคิดและวิธีทำงานที่ต่างกัน เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงผู้บริหารบ่อยครั้ง ทำให้บุคลากรเกิดความไม่มั่นคงในค่านิยมและเป้าหมายในการทำงานบุคลากรในการทำงานไม่เพียงพอ ขาดครูประจำวิชาที่ตรงเอก 3. ภาพอนาคตที่พึงประสงค์ในการบริหารงานบุคคลในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดพะเยา พบว่า การพัฒนาการบริหารงานบุคคลในโรงเรียนควรได้รับข้อมูลเทคโนโลยีสารสนเทศที่ชัดเจน เพื่อการทำงานที่ถูกต้องและลดภาระงานที่ไม่จำเป็นของครูออก เพื่อให้ครูพัฒนาตนเองในด้านการจัดการเรียนการสอนได้อย่างเต็มที่ 4. นวัตกรรมในการบริหารงานบุคคล ในโรงเรียนมัธยมศึกษา ของโรงเรียนในโรงเรียน สังกัดงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจังหวัดพะเยา มีดังนี้ นวัตกรรมการบริหารงานบุคคลในรูปแบบ PLIC Model 1. P “Personnel Management System” (ระบบการบริหารงานบุคคล) 2.L “Lifelong Learning Advancement System” (ระบบการเรียนรู้ตลอดชีวิต) 3. I “ILF - Inspiring Leadership Framework” (ผู้นำที่สร้างแรงบันดาลใจ) 4.C “Collaborative Atmosphere System” (การสร้างบรรยากาศการทำงานร่วมกัน)
เอกสารอ้างอิง
กฤษฎา บัวดก. (2564). สภาพการพัฒนาบุคลากรทางการศึกษายุคดิจิทัล ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(3), 234 – 251.
จิตตวดี โพธินิล. (2561). การพัฒนาระบบการประเมินการปฏิบัติงานของครูโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1. วิทยานิพนธ์ วท.ม. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
นวพัชญ์ ฉีดจันทร์. (2565). การบริหารงานบุคคลกับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(1), 133 - 146.
นวันวัจน์ แข่งขัน. (2567). นวัตกรรมการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิตอลสำหรับภาครัฐ. Journal of Modern Learning Development, 9(5), 485 – 497.
นราดล ยตะโคตร. (2565). ปัจจัยทางการบริหารที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ประเวศ เวชชะ. (2566), การออกแบบการวิจัย Research Design Five Approachs to Research. (พิมพ์ครั้งที่ 3). เชียงราย: ร้านปี้แอนด์น้อง.
ไพชยนต ศรีมวง. (2561) “การพัฒนากลยุทธ์การบริหารทรัพยากรบุคคลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41. วารสารการวิจัยกาสะลองคำ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 7(2), 177 - 190.
ภัคภิญญา หว่างจิตร์. (2559). การบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยกรุงเทพมหานครมหานคร. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วณิดานันท์ ไตรปาน. (2560). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานบุคลากรของโรงเรียนมัธยมตากสินระยอง สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดระยอง. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุมาลี ศรีพุทธรินทร์. (2555). เอกสารคําสอนวิชาการบริหารทรัพยากรการบริหารสถานศึกษา. นครพนม: คณะศิลปะศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพะเยา. (2565). รายงานผลการบริหารและพัฒนาทรัพยากรบุคคลประจำปี 2565. พะเยา: โรงพิมพ์สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษมัธยมศึกษาพะเยา.
สุปรีดา โกษาแสง. (2565). เทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับการบริหารสถานศึกษาในยุค Digital Transformation”. วารสารบริหารการศึกษา มศว. 19(37), 242 – 250.
สุภาพร แสงสมาน. (2565). อนาคตภาพการบริหารทรัพยากรบุคคลของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 9(2), 246 – 259.
อโนชา ทนกล้า และ ปิยะนาถ บุญมีพิพิธ. (2563). ภาวะผู้นําของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานบุคคลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 6(2), 246 – 255.
Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. New York: McGraw - hill.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rdEd). New York: Harper and Row Publications.
