ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลตามสมรรถนะประจำสายงานของครู ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 - จันปุ่ม, ทรงศิลป์; ไพใหล, ธวัชชัย; ธรรมรัตน์, เพลินพิศ (วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 2026)
การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษา เปรียบเทียบ ศึกษาความสัมพันธ์ อำนาจพยากรณ์ และหาแนวทางพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลตามสมรรถนะประจำสายงานของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง และลักษณะการเปิดสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย จำนวน 323 คน จำแนกเป็น ผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 91 คน และครูผู้สอน จำนวน 232 คน ในปีการศึกษา 2568 กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie and Morgan และใช้วิธีสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น (Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์โดยแบบสอบถามภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียน มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.970 และค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.603 - 0.833 และแบบสอบถามประสิทธิผลตามสมรรถนะประจำสายงานของครูในโรงเรียน มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.974 และค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.609 – 0.816 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ t - test ชนิด Independent Samples การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน (Pearson’s Product - Moment Correlation Coefficient) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแต่ละขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียน โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2. ประสิทธิผลตามสมรรถนะประจำสายงานของครูในโรงเรียน โดยรวมอยู่ในระดับมาก 3. ผลการเปรียบเทียบภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียน จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง พบว่า แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ส่วนจำแนกตามลักษณะการเปิดสอน พบว่า ไม่แตกต่างกัน 4. ผลการเปรียบเทียบประสิทธิผลตามสมรรถนะประจำสายงานของครูในโรงเรียน จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง พบว่า แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ส่วนจำแนกตามลักษณะการเปิดสอน พบว่า ไม่แตกต่างกัน 5. ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนและประสิทธิผลตามสมรรถนะประจำสายงานของครูในโรงเรียนมีความสัมพันธ์ทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยมีความสัมพันธ์ระดับสูง (rXY = .852) 6. ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียน สามารถพยากรณ์ประสิทธิผลตามสมรรถนะประจำสายงานของครูในโรงเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 มีจำนวน 4 ด้าน คือ ด้านการสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัล (X5) ด้านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในด้านการบริหารงาน (X3) ด้านการมีวิสัยทัศน์ดิจิทัล (X1) และด้านการรู้ดิจิทัล (X2) และอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 มีจำนวน 1 ด้าน คือ ด้านการมีจริยธรรมในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล (X4) โดยมีอำนาจพยากรณ์ ร้อยละ 77.30 7. แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียน ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลตามสมรรถนะประจำสายงานของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 เสนอแนะไว้ 5 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านการสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัล ผู้บริหารควรเป็นผู้นำและเป็นต้นแบบในการใช้เทคโนโลยี สำหรับครูและบุคลากรอย่างต่อเนื่อง 2) ด้านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในด้านการบริหารงาน ผู้บริหารควรนำระบบสารสนเทศมาใช้ในการจัดการข้อมูล เพื่อประกอบการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ 3) ด้านการมีวิสัยทัศน์ดิจิทัล ผู้บริหารควรกำหนดวิสัยทัศน์ที่ชัดเจนในการใช้เทคโนโลยีเพื่อพัฒนาโรงเรียน และสื่อสารให้บุคลากรทุกคนมีส่วนร่วม 4) ด้านการรู้ดิจิทัล ผู้บริหารควรมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา และ 5) ด้านการมีจริยธรรมในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ผู้บริหารควรปลูกฝังจิตสำนึกด้านจริยธรรมดิจิทัล และการป้องกันการใช้เทคโนโลยีในทางที่ผิด