วิทยาการบริหารภาครัฐสมัยใหม่

Impact of local administrators’ behaviors on employee motivation in public local administrative organizations for realizing smart local governance: A case study of Maha Sarakham Province

Ntapat Worapongpat — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

This study aimed to examine: (1) the behaviors of local administrators, (2) the work motivation of personnel in public local administrative organizations, and (3) the influence of administrator behaviors on personnel motivation in the context of developing smart local governance. The study focused on personnel in public local administrative organizations in Maha Sarakham Province, with a population of 500 employees. A sample of 222 participants was obtained using simple random sampling based on Yamane’s formula. The research instrument was a questionnaire comprising four behavioral dimensions and three motivation components, with an overall reliability coefficient of 0.97. Data were analyzed using descriptive statistics and multiple regression analysis. The results showed that: (1) local administrators’ behaviors were rated at a high level overall, with mean scores ranking from highest to lowest as visionary behavior, participative behavior, resource support, and internal communication; (2) work motivation among personnel was also at a high level, especially regarding career advancement, job security, and recognition; and (3) participative behavior, internal communication, and resource support significantly predicted personnel work motivation, explaining 77.7% of the variance (R² = .777, p < .05). The findings underscore the essential role of inclusive and supportive administrative behaviors in strengthening motivation and advancing smart local governance.

ศูนย์ยุติธรรมชุมชนในยุคดิจิทัล: นวัตกรรมทางการบริหารเพื่อการเข้าถึงความยุติธรรมของประชาชนไทย

ปาจรีย์ สุริยาชัยวัฒน์ โนวงษ์ — Fri, 26 Dec 2025 00:00:00 +0700

ในยุคที่เทคโนโลยีดิจิทัลกลายเป็นโครงสร้างพื้นฐานใหม่ของภาครัฐ การบริหารงานยุติธรรมของไทยจำเป็นต้องปรับตัวอย่างเป็นระบบเพื่อให้สามารถตอบสนองต่อความซับซ้อนของสังคมร่วมสมัย โดยเฉพาะในระดับชุมชนที่ประชาชนจำนวนมากยังประสบปัญหาในการเข้าถึงบริการยุติธรรมอย่างทั่วถึงและเท่าเทียม ศูนย์ยุติธรรมชุมชนในฐานะกลไกแนวหน้า (Frontline Mechanism) ของกระทรวงยุติธรรมจึงต้องขับเคลื่อนบทบาทใหม่ตามทิศทางการเปลี่ยนผ่านสู่ “ศูนย์ยุติธรรมชุมชนดิจิทัล” บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์บทบาท พัฒนาการ และศักยภาพของนวัตกรรมดิจิทัลที่สามารถประยุกต์ใช้ในการเพิ่มประสิทธิภาพและความโปร่งใสของศูนย์ยุติธรรมชุมชน รวมถึงสำรวจข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐาน ทักษะบุคลากร งบประมาณ ความเชื่อมั่นของประชาชน และกรอบกฎหมายที่ยังไม่สอดรับกับการทำงานยุคดิจิทัล ผลการวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าการใช้เทคโนโลยี เช่น ระบบฐานข้อมูลออนไลน์ การไกล่เกลี่ยผ่านวิดีโอคอล แอปพลิเคชันบนอุปกรณ์พกพา และแพลตฟอร์มให้คำปรึกษาดิจิทัล สามารถเพิ่มความรวดเร็ว โปร่งใส และลดภาระต้นทุนของประชาชนได้อย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม การพัฒนาเทคโนโลยีในภาคยุติธรรมจะประสบผลสำเร็จได้อย่างยั่งยืนก็ต่อเมื่อรัฐสามารถเสริมสร้างความพร้อมของบุคลากร ยกระดับกฎหมายรองรับ และออกแบบระบบโดยยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง (People-Centered Design) อย่างแท้จริง บทความนี้สรุปข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อสนับสนุนการเปลี่ยนผ่านสู่ศูนย์ยุติธรรมชุมชนดิจิทัล และชี้ให้เห็นว่าหัวใจสำคัญของการปฏิรูปไม่ใช่เทคโนโลยี แต่คือการทำให้ประชาชนรู้สึกว่าความยุติธรรม “อยู่ใกล้ขึ้น” และเข้าถึงได้อย่างเท่าเทียม

ภาวะผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลงกับการสร้างวัฒนธรรมนวัตกรรมในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นยุคดิจิทัล: วิเคราะห์กรณีองค์องค์การบริหารส่วนจังหวัดสกลนคร

แคทลียา โคตรลาคำ — Tue, 30 Dec 2025 00:00:00 +0700

องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) ในยุคดิจิทัลเผชิญกับความจำเป็นเร่งด่วนในการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์การบริหารจากระบบราชการแบบดั้งเดิมสู่องค์กรที่มีความคล่องตัวและมุ่งเน้นนวัตกรรม อย่างไรก็ตาม การสำรวจของสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (2566) พบว่าเพียงร้อยละ 12 ของ อปท. ในประเทศไทยสามารถบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลเข้ากับการให้บริการสาธารณะได้อย่างมีประสิทธิผล ขณะที่ร้อยละ 68 ยังคงมีโครงสร้างและวัฒนธรรมองค์กรที่ไม่เอื้อต่อการสร้างสรรค์นวัตกรรม (สำนักงาน ก.พ.ร., 2565) บทความวิชาการนี้มุ่งวิเคราะห์บทบาทของภาวะผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลง (Transformative Leadership) ในฐานะกลไกสำคัญในการสร้างวัฒนธรรมนวัตกรรมภายใน อปท. โดยอาศัยกรอบแนวคิดทฤษฎีภาวะผู้นำเชิงเปลี่ยนแปลง (Transformational Leadership Theory) ร่วมกับทฤษฎีวัฒนธรรมองค์กร (Organizational Culture Theory) และแนวคิดนวัตกรรมภาครัฐ (Public Sector Innovation) การศึกษาใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงทฤษฎีประกอบกับกรณีศึกษาเชิงลึกจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดสกลนคร ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าภาวะผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลงประกอบด้วย 5 มิติหลัก ได้แก่ วิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์ดิจิทัล (Digital Strategic Vision) ความสามารถในการปรับตัว (Adaptive Capacity) การสร้างระบบนิเวศนวัตกรรม (Innovation Ecosystem Building) ภาวะผู้นำแบบกระจายอำนาจ (Distributed Leadership) และความฉลาดทางอารมณ์ดิจิทัล (Digital Emotional Intelligence) บทความนี้เสนอกรอบแนวคิดเชิงบูรณาการ (Integrated Framework) สำหรับการพัฒนาภาวะผู้นำและสร้างวัฒนธรรมนวัตกรรมใน อปท. ที่สอดคล้องกับบริบทการเปลี่ยนผ่านสู่สังคมดิจิทัล พร้อมข้อเสนอแนะเชิงนโยบายที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง