วารสารรัฐประศาสนศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยชินวัตร

THE EFFICIENCY OF WORK PERFORMANCE COMPETENCIES OF LOCAL GOVERNMENT PERSONNEL IN ADVANCING TOWARD A CONCRETE SMART LOCALITY: EVIDENCE FROM MAHA SARAKHAM PROVINCE

ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์ — 2026-03-24

This study addresses the limited empirical understanding of work performance competencies within local government organizations, particularly in the context of advancing toward a concrete smart locality. Despite the growing emphasis on smart governance, existing studies have paid insufficient attention to organizational and managerial factors that shape personnel competencies at the local level. Accordingly, this study aims to: (1) examine the level of work performance competencies of personnel in local government organizations in Mueang District, Maha Sarakham Province; and (2) analyze organizational and managerial factors influencing such competencies. A quantitative research design was employed. The sample consisted of 175 civil servants and contract employees working in local government organizations in Mueang District, Maha Sarakham Province. Data were collected through a structured questionnaire and analyzed using descriptive statistics, independent t-tests, one-way analysis of variance (ANOVA), correlation analysis, and regression analysis. The results indicate that the overall level of work performance competency was high, particularly in terms of job knowledge, coordination ability, responsibility, and ethical integrity. More importantly, organizational and managerial factors—namely task clarity, coworker relationships, work environment, managerial motivation, and evaluation systems—were found to have significant positive effects on work performance competencies. These factors collectively accounted for 65.40 percent of the variance in work performance competencies. The findings underscore the critical role of internal organizational conditions in enhancing personnel competencies, thereby supporting the effective advancement of smart local governance.

PROVISIONAL MEASURES IN ADMINISTRATIVE ADJUDICATION: PREVENTIVE JUDICIAL POWER PROPORTIONALITY, AND THE RULE OF LAW

การุณย์ ชัยวณิชย์ — 2026-03-24

Provisional measures prior to judgment are essential to ensuring effective judicial protection in administrative adjudication. In disputes involving public authorities, the enforcement of administrative acts during pending proceedings may cause irreparable or disproportionate harm that cannot be remedied by a final judgment. Focusing on the practice of the Administrative Court of First Instance within a civil-law administrative justice system, this article examines the operation of interim judicial intervention under conditions of legal and factual uncertainty. Using a doctrinal legal research methodology combined with qualitative analysis of administrative case law, the study analyzes judicial reasoning on the prevention of irreparable harm, the application of proportionality, the balancing of competing interests, and the exercise of ex officio powers. The findings show that provisional measures do not constitute premature adjudication on the merits, but rather function as an expression of preventive judicial power aimed at preserving the practical effectiveness of judicial review. Proportionality is identified as the governing logic of interim intervention, enabling courts to balance individual rights protection with the legitimate functioning of public administration. By conceptualizing provisional measures as a structural safeguard within administrative justice, this article contributes to international administrative law scholarship and offers insights relevant to comparative public law and the rule of law.

ภูมิรัฐศาสตร์กับอธิปไตยทางสุขภาพ: การวิเคราะห์ความเปราะบางของห่วงโซ่อุปทานยาและความมั่นคงทางการแพทย์ของประเทศไทยในระเบียบโลกใหม่

สิปป์ณรงค์ กาญจนาวงศ์ไพศาล — 2026-03-24

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความเปราะบางของห่วงโซ่อุปทานยาและประเมินปัจจัยพยากรณ์ที่มีอิทธิพลต่ออธิปไตยทางสุขภาพของประเทศไทยภายใต้บริบทความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์โลกยุคใหม่ ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods) โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงและนโยบายสุขภาพจำนวน 200 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (MRA) และการวิเคราะห์ฉากทัศน์เชิงยุทธศาสตร์ (Scenario Analysis)

ผลการวิจัยพบว่าระดับอธิปไตยทางสุขภาพของประเทศไทยในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลางค่อนข้างต่ำ โดยโมเดลปัจจัยพยากรณ์ 4 ด้าน ได้แก่ ความพึ่งพาวัตถุดิบยาจากมหาอำนาจ ความผันผวนทางภูมิรัฐศาสตร์ ขีดความสามารถการผลิตภายใน และประสิทธิภาพการสำรองเวชภัณฑ์ สามารถร่วมกันพยากรณ์อธิปไตยทางสุขภาพได้ร้อยละ 68.1 (R² = .681) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ทั้งนี้ ความพึ่งพาวัตถุดิบยาจากต่างประเทศเป็นปัจจัยคุกคามที่มีอิทธิพลเชิงลบสูงสุด (β = -.512) ในขณะที่ขีดความสามารถการผลิตภายในเป็นปัจจัยปกป้องที่มีอิทธิพลเชิงบวกสูงสุด (β = .345) ข้อเสนอแนะเชิงยุทธศาสตร์ระบุว่ารัฐไทยจำเป็นต้องยกระดับอุตสาหกรรมยาต้นน้ำเป็นอุตสาหกรรมความมั่นคงแห่งชาติเพื่อสร้างเอกราชทางการแพทย์ในสภาวะความตึงเครียดของระเบียบโลกใหม่

PUBLIC SERVICE MOTIVATION IN LOCAL CONTEXT: AN APPRAISAL OF THE BARANGAY JUSTICE SYSTEM IMPLEMENTATION IN MANILA

Jeremiah Pacer — 2026-03-24

This study assesses the implementation of the Katarungang Pambarangay (Barangay Justice System) in the City of Manila, focusing on Districts I and II (Tondo). Grounded in Public Service Motivation the research explores how the voluntary, selfless actions of local mediators influence the delivery of justice at the grassroots level. A descriptive research design was employed, utilizing a purposive sample of 91 respondents consisting of 60 Lupon (Adjudication committee) members and 31 Barangay Kagawad (Councilmen). Data was gathered through a validated survey instrument and analyzed using the Mann-Whitney U-test to account for the ordinal nature of the Likert-scale responses. The findings indicate high levels of implementation These results highlight the presence of Public Service Motivation (PSM) among Lupon members, who commit significant personal time and labor to resolve community conflicts despite receiving only minimal honorarium.The study concludes that PSM acts as a vital mediating factor in system effectiveness, where empathy and a sense of civic duty prioritize restorative justice and community harmony over punitive legal outcomes. Despite the identified administrative challenges, the high trust-building capacity of the Lupon members remains a milestone in providing accessible judicial services.

ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา : ศึกษากรณี การโพสท์รูปภาพและหรือแชร์ข้อความ

วรลักษณ์ ทองสวัสดิ์ — 2026-03-24

งานวิจัยเรื่อง ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา : ศึกษากรณีการโพสท์รูปภาพและหรือแชร์ข้อความมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาที่เกิดจากการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญาโดยการโพสท์รูปภาพและหรือแชร์ข้อความ เป็นการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาจากเอกสารแนวคิด ทฤษฎี ที่เกี่ยวข้อง และมาตรการทางกฎหมายทั้งของต่างประเทศและของประเทศไทย แล้วนำข้อมูลที่ได้จากการศึกษามาวิเคราะห์เพื่อหามาตรทางกฎหมายในการป้องกันการโพสท์รูปภาพและหรือแชร์ข้อความ

พบว่า ในปัจจุบันมาตรการทางกฎหมายไทยที่มีอยู่ไม่ทันสมัยเท่าเทียมกับการเจริญเติบโตทางด้านอิเล็กทรอนิกส์ซึ่งได้ก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว มีการส่งข้อมูลโดยทาง ส่งไลน์ ส่งเอสเอมเอส ส่งเฟสบุค เพื่อติดต่อทั้งทางธุรกิจทางการค้าและด้านอื่นๆ และการส่งข้อมูลดังกล่าวอาจเป็นการละเมิดทรัพย์สินทางปัญญากรณีการโพสท์รูปภาพและหรือแชร์ข้อความ

ปัญหาการบังคับใช้กฎหมายของเจ้าพนักงานตำรวจกรณีล่อซื้อยาเสพติด

จำลอง ผานาค — 2026-03-24

งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาการบังคับใช้กฎหมายของเจ้าพนักงานตำรวจกรณีล่อซื้อยาเสพติด โดยพิจารณาจาก 1) ปัญหาการขออนุญาตปฏิบัติการอำพราง 2) ปัญหาการปฏิบัติการอำพรางกรณีเร่งด่วน การศึกษาวิจัยนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพโดยศึกษาจากเอกสารแนวคิด ทฤษฎี และมาตรการทางกฎหมายในการปฏิบัติการอำพราง

ผลการศึกษาพบว่า 1) ปัญหาการขออนุญาตปฏิบัติการอำพราง ผู้ขออนุญาตต้องทำเป็นหนังสือต่อผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจะต้องเป็น (1) ข้าราชการตำรวจตำแหน่งตั้งแต่ผู้บัญชาการ หรือ (2) ข้าราชการตำรวจตำแหน่งตั้งแต่ผู้กำกับการ หรือข้าราชการพลเรือนตำแหน่งตั้งแต่ผู้อำนวยการกอง หรือเทียบเท่าขึ้นไป ซึ่งอาจเกิดความล่าช้าในการปฏิบัติงานกรณีเร่งด่วน และ 2) ปัญหาการปฏิบัติการอำพรางกรณีเร่งด่วน ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจปฏิบัติการอำพรางไปก่อนโดยไม่ต้องได้รับอนุญาตแล้วรายงานโดยระบุความจำเป็นเร่งด่วนภายในสามวันนับแต่วันที่เริ่มปฏิบัติการอำพราง เป็นกรณีให้เจ้าพนักงานผู้ปฏิบัติการต้องกระทำการโดยลำพังอาจไม่ได้รับความคุ้มครองจากหัวหน้าสายงาน

ดังนั้น จึงเสนอแก้ไขกฎกระทรวงว่าด้วยการปฏิบัติการอำพรางเพื่อการสืบสวนความผิดตามกฎหมายเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ.2555 ข้อ 9 ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้อนุญาตปฏิบัติการอำพราง ต้องเป็น (1)ข้าราชการตำรวจตำแหน่งตั้งแต่ผู้กำกับการในเขตพื้นที่ปฏิบัติการอำพราง (2) ข้าราชการตำรวจซึ่งเป็นหัวหน้าสายงานและมียศตั้งแต่ร้อยตำรวจตรีขึ้นไปหรือเทียบเท่า และแก้ไขเพิ่มเติม ข้อ 15 ในกรณีจำเป็นเร่งด่วนและมีเหตุอันสมควร ให้เจ้าพนักงานรายงานการปฏิบัติงานอำพรางทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ต่อข้าราชการตำรวจซึ่งเป็นหัวหน้าสายงานและมียศตั้งแต่ร้อยตำรวจตรีขึ้นไปหรือเทียบเท่า หรือข้าราชการตำรวจตำแหน่งตั้งแต่ผู้กำกับการในเขตพื้นที่ปฏิบัติการอำพราง