การพัฒนาทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในรายวิชาประวัติศาสตร์ไทย โดยใช้การจัดการเรียนรู้ แบบปัญหาเป็นฐาน
คำสำคัญ:
ทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองเชิงสร้างสรรค์, การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน, ประวัติศาสตร์ไทยบทคัดย่อ
การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองเชิงสร้างสรรค์ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ 2) พัฒนาทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียน และ 3) เสนอแนวทางการจัดการเรียนรู้ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 รายวิชาประวัติศาสตร์ไทย โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐาน เป็นการวิจัยเชิงผสมผสาน คือ ระยะที่ 1 เชิงปริมาณ เป็นปฏิบัติการวิจัยในชั้นเรียน 2 วงจร เพื่อตอบวัตถุประสงค์ข้อที่ 1 และ 2 กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 82 คน คัดเลือกโดยสมัครใจ เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินแผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินทักษะ และแบบสังเกตพฤติกรรม ทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติ t-test แบบจับคู่สองตัวอย่างเพื่อหาค่าเฉลี่ย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนระยะที่ 2 เชิงคุณภาพ เพื่อตอบวัตถุประสงค์ข้อที่ 3 ผู้ให้ข้อมูล คือ นักเรียนและครูผู้ร่วมเรียนรู้ จำนวน 6 คน เครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ ใช้การวิเคราะห์เนื้อหาและตรวจสอบความน่าเชื่อถือจากการยืนยันจากผู้ให้ข้อมูล
ผลการวิจัยพบว่า
1. นักเรียนมีค่าเฉลี่ยทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองเชิงสร้างสรรค์ “หลังเรียน” สูงกว่า “ก่อนเรียน” อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
2. นักเรียนมีทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองเชิงสร้างสรรค์ “ผ่านเกณฑ์” ที่กำหนด ในวงจรปฏิบัติที่ 2 และมีค่าเฉลี่ยผลการประเมินทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองเชิงสร้างสรรค์โดยรวมอยู่ในระดับดี
3. แนวทางพัฒนาการจัดการเรียนรู้ คือ ควรมุ่งปรับลดบทบาทของครู เพิ่มการพัฒนาทักษะนักเรียน ปรับปรุงการประเมินผลที่เน้นผลลัพธ์เป็นเน้นกระบวนการ และการเปิดรับเทคโนโลยีโดยเฉพาะปัญญาประดิษฐ์มาใช้ในการจัดการเรียนรู้
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2565). How to เรียน ‘ประวัติศาสตร์’ ในศตวรรษที่ 21. เข้าถึงได้จาก https://www.eef.or.th/tsqp-291122/
ชิสา กันยาวิริยะ และสิรินทร์ กันยาวิริยะ. (2567). การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน: การศึกษาเชิงวิเคราะห์ วิจักษ์ และวิธาน. วารสารสถาบันพอดี, 1(10), 13-27. เข้าถึงได้จาก https://so16. tci-thaijo.org/index.php/IS-J/article/view/1132/762.
ทิตติยา มั่นดี. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดเชิงสร้างสรรค์. วารสารปัญญา, 28(2), 173-182. เข้าถึงได้จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ panya-thjo/article/view/250169/169787.
บุญชม ศรีสะอาด. (2535). หลักการวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ไพศาล สุวรรณน้อย. (ม.ป.ป.). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem–based Learning: PBL). สถาบันพัฒนา ทรัพยากรมนุษย์ ฝ่ายวิชาการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. เข้าถึงได้จาก https:// ph.kku.ac.th/thai/images/file/km/pbl-he-58-1.pdf.
รชกร ไชยวงศ์, นิเวศน์ วงศ์สุวรรณ และสมชัย ศรีนอก. (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานและการเรียนรู้ทางพุทธศาสตร์เพื่อพัฒนาทักษะการคิดเชิงสร้างสรรค์. วารสารปัญญา, 28(3), 1–14. เข้าถึงได้จากhttps://so06.tci-thaijo.org/index.php/panya-thjo/article/view/ 251213/171558.
รัตนะ บัวสนธ์. (2551). วิจัยเชิงคุณภาพทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: คำสมัย.
วรวิทย์ ตันฑนะเทวินทร์, อาทิตย์ ฉัตรชัยพลรัตน์, กุหลาบ ปุริสาร และวรากร ตัณฑนะเทวินทร์. (2563). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน (Problem Based Learning). วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย, 10(2), 29-36. เข้าถึงได้จากhttps://search.tci-thailand.org/article.html?b3BlbkFydGljbGUmaWQ9NjE2MjYz
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2564). การเรียนรู้แบบนำตนเองเชิงสร้างสรรค์ (Creative self-directed learning). กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
วุฒิชัย ดานะ. (2564). จริยธรรมในยุคปัญญาประดิษฐ์: การเตรียมนักเรียนสำหรับอนาคต. วารสารวิชาการจินตาสิทธิ์, 1(3), 167-178. เข้าถึงได้จาก https://so19.tci-thaijo.org/index. php/Chintasit/article/view/891/519.
ศุภณัฐ พานา. (2563). แนวทางในการจัดการเรียนการสอนประวัติศาสตร์. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 23(2), 390-399. เข้าถึงได้จาก https://ejournals.swu.ac.th /index.php/JOS/article/view/13300/10927.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (ม.ป.ป.). รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่เสริมสร้างทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. เข้าถึงได้จาก https://back office.onec.go.th/uploads/Book/1983-file.pdf
อัญพร รุ่งรัตนไชย, รสสุคนธ์ คชรัตน์, อินทิพร โฆษิตานุฤทธิ์, กรองกาญจน์ ชูทิพย์ และวรินทร บุญยิ่ง. (2565). ระบบการเรียนการสอนโดยใช้ Problem-based learning และTeam-based learning ในนิสิตแพทย์ชั้นปีที่ 3 คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารวิชาการ
จินตาสิทธิ์, 10(2), 76-101. เข้าถึงได้จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/Huma nties-up/article/view/260377/174460.
Deming, W. E. (1986). Out of the Crisis. Cambridge: Massachusetts Institute of Technology, Center for Advanced Educational Services.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 140, 5–55. Retrieved from https://www.scirp.org/reference/ReferencesPapers? ReferenceID=534541
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง
