ภาวะผู้นำดิจิทัลและกรอบขับเคลื่อนการบริหารการศึกษาสู่ความยั่งยืน
คำสำคัญ:
การบริหารการศึกษา, ภาวะผู้นำดิจิทัล, การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์กรอบแนวคิดภาวะผู้นำรูปแบบใหม่สำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในยุคที่ต้องเผชิญกับความท้าทายคู่ขนานจากการปฏิวัติทางเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI)และความจำเป็นเร่งด่วนด้านการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน บทความนี้เป็นการสังเคราะห์เชิงแนวคิดโดยเสนอแนวคิด “ภาวะผู้นำดิจิทัลที่ยั่งยืน” ซึ่งเป็นการบูรณาการทฤษฎีภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง (Transformational Leadership) ประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก 4 ประการ คือ 1) การมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ 2) การสร้างแรงบันดาลใจ 3) การกระตุ้นทางปัญญา และ 4) การคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล ที่เน้นกระบวนการขับเคลื่อนโดยมีมนุษย์เป็นศูนย์กลาง เข้ากับองค์ประกอบของภาวะผู้นำดิจิทัล (Digital Leadership) ที่เป็นการกำหนดทิศทางและวัฒนธรรมองค์กรในยุคใหม่ นอกจากนี้ ยังได้นำเสนอกรอบการดำเนินงานเชิงปฏิบัติการ 2 ขั้นตอน ประกอบด้วย ขั้นตอนที่ 1 การส่งเสริมการยอมรับเทคโนโลยีตามแบบจำลอง TAM (Technology Acceptance Model) ในมิติด้านบุคลากร ประกอบด้วยการส่งเสริมการรับรู้ถึงประโยชน์ และการส่งเสริมการรับรู้ถึงความยากง่ายในการใช้งาน และขั้นตอนที่ 2 การบริหารจัดการการเปลี่ยนแปลงตามแบบจำลอง 8 ขั้นตอนของคอตเตอร์ (Kotter's 8-Step Change Model) ในมิติเชิงกลยุทธ์ ประกอบด้วย 1) สร้างความรู้สึกเร่งด่วน 2) สร้างทีมนำการเปลี่ยนแปลง 3) สร้างวิสัยทัศน์เชิงกลยุทธ์ 4) สื่อสารวิสัยทัศน์ให้ทั่วถึง 5) ขจัดอุปสรรคและมอบอำนาจ 6) สร้างชัยชนะระยะสั้น 7) ต่อยอดและขยายผล และ 8) สร้างการเปลี่ยนแปลงให้เป็นวัฒนธรรม ข้อสรุปสำคัญชี้ว่า เทคโนโลยีเป็นเพียงเครื่องมือ ในการบรรลุเป้าหมายที่ใหญ่กว่านั้น นั่นคือการสร้างสถานศึกษาที่สามารถบ่มเพาะพลเมืองโลกที่มีคุณภาพ มีจริยธรรม และพร้อมสำหรับอนาคตที่ซับซ้อน โดยใช้ภาวะผู้นำรูปแบบใหม่นี้เป็นกลไกสำคัญในการนำทางการเปลี่ยนแปลง
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กฤชชุตา เทพพิทักษ์. (2566). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารกับคุณภาพของผู้เรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปฐม เขต 2. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
กัญญ์วรา ท่าว่อง และพงษ์เอก สุขใส. (2025). การศึกษาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ศูนย์การศึกษาพิเศษ เครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพศูนย์การศึกษาพิเศษกลุ่มเครือข่ายที่ 7 สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. Educational Administration and Innovation Journal, 5(2), 203-212.
กาญจนา เงารังษี. (2016). การศึกษากับการพัฒนาที่ยั่งยืน Education for Sustainable Development (ESD). วารสารสมาคมวิจัย, 21(2), 13–18.
จิราภรณ์ ปกรณ์. (2564). รูปแบบภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พรวิภา เชยกลิ่น. (2566). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี.
ศูนย์วิจัยและสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDG MOVE). (2565, 12 มกราคม). ยูเนสโกประกาศ “การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน” ต้องเป็นองค์ประกอบหลักของระบบการศึกษาทุกระดับภายในปี 2568. เข้าถึงได้จาก https://www.sdgmove.com/2021/06/16/berlin-eclaration-on-education-for-sustainable-development-unesco/
สตาร์ฟิชแล็บส์ : STARFISH LABZ. (2568). เทรนด์ EdTech ล่าสุด: 5 เทคโนโลยีการศึกษาที่จะมาแรงในปี 2025. เข้าถึงได้จาก https://url-shortener.me/33EN
สำนักความสัมพันธ์ต่างประเทศ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2564, 29 สิงหาคม). แปลสรุป จากรายงานเรื่อง “Issues and Trends in Education for Sustainable Development” บทที่ 1 “จากวาระที่ 21 สู่เป้าประสงค์ที่ 4.7: การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน”. เข้าถึงได้จาก https://bic.moe.go.th/index.php/gallery/2021-08-29-21-34-25/320-issues-and-trends-in-education-5-4-61.
สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ (องค์การมหาชน) (OKMD). (2567, 19 พฤศจิกายน). นับจากปี 2025 สู่ 10 ปีข้างหน้าเทรนด์การศึกษาจะเป็นอย่างไร. เข้าถึงได้จาก https://knowled geportal.okmd.or.th/article/673c655459024.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). AI เพื่อพัฒนาการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักสื่อและเทคโนโลยีการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (2567). 3 เทรนด์เทคโนโลยีการศึกษาที่น่าจับตามองในปี 2025. เข้าถึงได้จาก http://cemt.swu.ac.th/25671 226001-2/.
สุภัทรศักดิ์ คำสามารถ, สุริมาศ นาครอด และจันทราภรณ์ สีสวย. (2568). การใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการบริหารการศึกษาสำหรับการปรับปรุง การเรียนรู้เฉพาะบุคคล สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดร้อยเอ็ด. Journal of Educational Innovation and Research, 9(1), 700-713.
โสภณ ลือดัง และชยาภรณ์ จตุรพรประสิทธิ์. (2567). การจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน: จากความคาดหวังสู่อนาคต. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 13(1), 76-93.
Thailand.intel.com. (ม.ป.ป.). ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในด้านการศึกษา. เข้าถึงได้จาก https://www.thailand. intel.com/content/www/th/th/learn/ai-in-education.html
Alliance for Excellent Education: All4Ed. (n.d.). Demystifying Artificial Intelligence (AI) for K-12. Re Retrieved from https://all4ed.org/future-ready-schools/emerging practices-guides/demystifying-artificial-intelligence-ai-for-k-12/
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving Organization Effectiveness Through Transformation Leadership. California, US: Sage Publications.
Bien, H. (2025). AI in K-12: an IT admin's first steps to secure, ethical and purposeful AI deployment. Retrieved from https://www.jamf.com/blog/ai-in-k-12-it-admins-first-steps/.
Dang, V. H., & Nguyen, C. T. (2024). Applying the Kotter change management model in high school education: Some initial results in Hanoi, Vietnam. European Journal of Education Studies, 11(8), 81-98. Retrieved from https://doi.org/10.46827/ ejes.v11i8.5440.
Granić, A., & Marangunić, N. (2019). Technology acceptance model in educational context: A systematic literature review. British Journal of Educational Technology, 50(5), 2572–2593. Retrieved from https://doi.org/10.1111/bjet.12864
Kotter, J. P., & Cohen, D. S. (2002). The heart of change: Real-life stories of how people change their organizations. Boston: Harvard Business School Press.
Leers, K. (2023). Kotter's 8 steps for leading change in organizations. Retrieved from https://www.splunk.com/en_us/blog/learn/kotter-8-steps-change.html.
Li, Y., Tolosa, L., Rivas Echeverria, F., & Marquez, R. (2025). Integrating AI in Education: Navigating UNESCO Global Guidelines, Emerging Trends, and Its Intersection with Sustainable Development Goals. ChemRxiv. Retrieved from https://doi.org/10. 26434/chemrxiv-2025-wz4n9.
Management Study Guide. (2025). Kotter's 8 step model of change. Management Study Guide. Retrieved from https://www.managementstudyguide.com/kotters-8-step-model-of-change.htm.
Marikyan, D. & Papagiannidis, S. (2025). Technology Acceptance Model: A review.
In S. Papagiannidis (Ed), United Kingdom: TheoryHub
Rosli, M. S., Saleh, N. S., Md. Ali, A., Abu Bakar, S., & Mohd Tahir, L. (2022). A Systematic Review of the Technology Acceptance Model for the Sustainability of Higher Education during the COVID-19 Pandemic and Identified Research Gaps. Sustainability, 14(18), 11389. Retrieved from https://doi.org/10.3390/su141811389.
UNESCO. (2022). Berlin Declaration on Education for Sustainable Development. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000377169.
Wang, S., Wang, F., Zhu, Z., Wang, J., Tran, T., & Du, Z. (2024, October 15). Artificial intelligence in education: A systematic literature review. Expert Systems with Applications, 252 (Part A), 124167. Retrieved from https://doi.org/10.1016/ j.eswa.2024.124167
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง