รูปแบบการสร้างเสริมวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล ในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดพัทลุง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้จำแนกได้เป็น 3 ระยะ ดังนี้ 1) ศึกษาองค์ประกอบของวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล 2) พัฒนารูปแบบการสร้างเสริมวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล และ 3) เพื่อประเมินรูปแบบการสร้างเสริมวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล ในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดพัทลุง กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา และนักเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 3 ประถมศึกษาปีที่ 6 มัธยมศึกษาปีที่ 3 และ มัธยมศึกษาปีที่ 6 รวมทั้งสิ้น 400 คน ได้มาจากการเลือกแบบเฉพาะเจาะจงร่วมกับการสุ่มอย่างง่าย ในส่วนของผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ประกอบไปด้วย ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง 1 ฉบับ แบบสนทนากลุ่ม 1 ฉบับ แบบสอบถาม 2 ฉบับ และ ร่างรูปแบบการสร้างเสริมวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลในเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดพัทลุง เก็บรวบรวมข้อมูลจำนวน 4 ครั้ง การวิเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ และ การสนทนากลุ่มใช้การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) เพื่อสรุปสาระสำคัญและตรวจสอบความสอดคล้องของแนวคิด ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถามใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory Factor Analysis: CFA) เพื่อตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างของตัวแปรสังเกตได้ในแต่ละองค์ประกอบ และ สร้างสเกลองค์ประกอบจากคะแนนรวมของทั้ง 9 องค์ประกอบ เพื่อพิจารณาค่าน้ำหนักความสำคัญเชิงประจักษ์ ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบและตัวบ่งชี้ของรูปแบบการสร้างเสริมวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล ประกอบด้วย 9 องค์ประกอบ 50 ตัวบ่งชี้ 2) หลังการพัฒนารูปแบบ พบว่า ตัวบ่งชี้ทั้ง 9 องค์ประกอบได้รับการปรับลดเหลือ 36 ตัวบ่งชี้ เพื่อความกระชับและความเหมาะสมของโครงสร้าง และ 3) ผลการตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดล พบว่า ค่าไค-สแควร์ (χ²) = 66.23 องศาอิสระ (df) = 23 ค่า p = 0.0364 ดัชนีความสอดคล้องกลมกลืน (GFI) = 0.960 และดัชนีที่ปรับแก้แล้ว (AGFI) = 0.954 แสดงว่า รูปแบบมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์อยู่ในระดับดี ผลการวิจัยสะท้อนว่า รูปแบบที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้อง เหมาะสม และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการเสริมสร้างวัฒนธรรมองค์กรแห่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาในจังหวัดพัทลุงได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่างใ
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1. (2564). รายงานผลการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR). พัทลุง: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 1.
Bloom, B. S. (1968). Learning for Mastery. Evaluation Comment, 1, 1-12.
Borg, W. R., & Gall, M. D. (1983). Educational Research: An Introduction. (4th ed.). New York: Longman.
Daft, R. L. (2002). The leadership experience. (2nd ed.). Ohio: South-Western College Publishing.
Daft, R. L. (2010). Organization Theory and Design. (10th ed.). Ohio: South-Western Cengage Learning.
Garvin, D. A., Edmondson, A. C., & Gino, F. (2008). Is yours a learning organization? Harvard Business Review, 86(3), 109–116.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). London: Pearson.
Herzberg, F. (1959). The Motivation to Work. New Jersey: John Wiley & Sons.
International Society for Technology in Education (ISTE). (2018). ISTE Standards for Education Leaders. Virginia: ISTE.
Kline, R. B. (2016). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. (4th ed.). New York: Guilford Press.
Krueger, R. A., & Casey, M. A. (2015). Focus Groups: A Practical Guide for Applied Research. (5th ed.). Thousand Oaks: SAGE Publications.
Marquardt, M. J. (1996) Building the Learning Organization: A Systems Approach to Quantum Improvement and Global Success. London: McGraw-Hill Companies.
Marquardt, M. J. (2002). Building the Learning Organization: Mastering the 5 Elements for Corporate Learning. Mountain View, California: Davies-Black Publishing.
Marquardt, M. J., & Reynolds, A. (1994). The global learning organization. Burr Ridge, Illinois: Irwin Professional Publishing.
OECD. (2019). OECD Future of Education and Skills 2030. Paris: OECD Publishing.
OECD. (2021). OECD digital education outlook 2021: Pushing the frontiers with artificial intelligence, blockchain and robots. Paris: OECD Publishing.
Partnership for 21st Century Skills. (2019). Framework for 21st century learning. Retrieved from http://www.battelleforkids.org/networks/p21.
Senge, P. M. (2006). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization (Rev. ed.). New York: Doubleday.
Stufflebeam, D. L. (2007). CIPP Evaluation Model Checklist. Colorado: The Evaluation Center.
UNESCO. (2018). ICT Competency Framework for Teachers. Paris: UNESCO.
UNESCO. (2023). Global education monitoring report 2023: Technology in education – A tool on whose terms? Paris: UNESCO.
Watkins, K. E., & Marsick, V. J. (1993). Sculpting the Learning Organization: Lessons in the Art and Science of Systemic Change. California: Jossey-Bass.
World Bank. (2022). World development report 2022: Finance for an equitable recovery. Washington, DC: World Bank.
