กลยุทธ์การพัฒนาทักษะภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร ของนักศึกษาชาวจีนในเขตกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาสภาพปัญหา และความต้องการในการพัฒนาทักษะภาษาไทยเพื่อการสื่อสารของนักศึกษาชาวจีนในเขตกรุงเทพมหานคร และ 2) พัฒนากลยุทธ์การพัฒนาทักษะภาษาไทยเพื่อการสื่อสารของนักศึกษาชาวจีนในเขตกรุงเทพมหานคร บทความวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 18 คน มีเกณฑ์ในการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาและความต้องการมีความสอดคล้องกันอย่างชัดเจน ปัญหาที่เกิดขึ้นเป็นแรงผลักดันให้เกิดความต้องการพัฒนาในทิศทางเดียวกัน ทั้งในด้านคำศัพท์ การจับใจความ การจัดระบบความคิด และความมั่นใจในการใช้ภาษา ส่วนใหญ่เห็นว่าควรจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการทั้ง 4 ทักษะ ผ่านสถานการณ์จำลองและการฝึกปฏิบัติจริงเสริมสร้างความสามารถในการใช้ภาษาไทยอย่างมั่นใจ และมีประสิทธิภาพในบริบทการศึกษาและสังคมไทย 2) การพัฒนากลยุทธ์ประกอบด้วย 3 กลยุทธ์ ได้แก่ (1) พัฒนาผู้เรียนโดยตรงผ่านการจัดการเรียนรู้ที่ให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมอย่างกระตือรือร้น และบูรณาการทักษะฟัง พูด อ่าน เขียน เพื่อให้สามารถใช้ภาษาได้จริง (2) พัฒนาผู้สอนและบุคลากรเสริมสมรรถนะด้านการสอนภาษาไทยเป็นภาษาที่สองผ่านการอบรมและชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อให้ผู้สอนสามารถออกแบบกิจกรรมเชิงรุกได้อย่างมีประสิทธิภาพ (3) พัฒนาระบบบริหารจัดการ ด้วยการสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการใช้ภาษาไทยอย่างต่อเนื่อง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัญญ์วราพัชญ์ หอมชื่น, วีระกาญจน์ กนกกมเลศ และเมธาพันธ์ โพธิธีรโรจน์. (2565). ศึกษากลยุทธ์การเรียนรู้ภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ ของนิสิตชาวต่างชาติที่ศึกษาในมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ส่วนกลาง. พุทธมัคค์, 7(1), 233–243.
ไทยรัฐมันนี่. (2568). ประเทศไทย ดินแดนของ “นักศึกษาจีน” ยอดเพิ่มปีละ 24% ทะลัก 28,052 คน “เกริก-ชินวัตร-แสตมฟอร์ด” TOP 3. สืบค้นจาก https://www.thairath.co.th/money/economics/thai_economics/2838979.
ธวรุตต์ จุลคีรี และสร้อยสน สกลรักษ์. (2568). การพัฒนาชุดการเรียนการสอนบทสนทนาภาษาไทยระดับกลาง โดยใช้ทฤษฎีการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมสำหรับนักศึกษาจีน. ภาษาและภาษาศาสตร์, 43(1), 30–62.
ประเสริฐ แรงกล้า. (2560). การเคลื่อนย้ายศึกษา: ระบบที่ซับซ้อน ความเป็นการเมือง และความเป็นไปได้. รัฐศาสตร์สาร, 38(3), 130-158.
ภากร นพฤทธิ์, วรากร แซ่พุ่น, วรนาถ แซ่เซ่น, วรทา รุ่งบานจิต, วราลี รุ่งบานจิต และสุกี้ ทองเนตร. (2561). การศึกษาปัญหาการเขียนภาษาจีนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาจีนมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 1 (น. 185-192). ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
วัชรภัทร เตชะวัฒนศิริดำรง. (2562). การพัฒนาแบบเรียนสนทนาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารในสถานการณ์จริง สำหรับชาวต่างชาติ. วารสารมังรายสาร, 7(1), 41-55.
วิโรจน์ กองแก้ว. (2564). ปัญหาการใช้ภาษาไทยของนักศึกษาจีนที่เรียนภาษาไทยเป็นวิชาเอกมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 15(2), 147-170.
ศิรประภา ขมแก้ว และกาญจนา บุญส่ง. (2564). กลยุทธ์การขับเคลื่อนและการพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาในศูนย์เครือข่ายกลุ่มบ้านลาดหาดทราย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 11(2), 157-163.
สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2568). จำนวนนักศึกษารวมปีการศึกษา 2568. สืบค้นจาก https://info.mhesi.go.th/.
สิรพัชญ์ หาญนอก, ทรงภพ ขุนมธุรส, อ้อมธจิต แป้นศรี และจุฑารัตน์ เกตุปาน. (2567). อุปสรรคสู่ความสำเร็จ : ปัญหาการสื่อสารภาษาไทยด้านการพูดและการฟัง ของนักศึกษาชาวจีนที่เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยนครพนม, 14(3), 360-369.
Bandura, A. (1977). Social Learning Theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice – Hall.
Drucker, P. F. (2006). The effective executive: the definitive guide to getting the right things done. New York: Harper business Essentials.
Gardner, H. (1993). Multiple intelligences: The theory in practice. New York: Basic Books.
Hymes, D. (1972). On Communicative Competence. In J. Pride, & J. Holmes (Eds.), Sociolinguistics (pp. 269-285). Harmondsworth: Penguin Books.
Nastasi, B. K., & Schensul, S. L. (2005). Contributions of qualitative research to the validity of intervention research. Journal of school psychology, 43(3), 177-195.
Piaget, J., & Inhelder, B. (1969). The psychology of the child. New York: Basic books.
Skehan, P. (1998). A cognitive approach to language learning. Oxford: Oxford University Press.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Willis, J. (1996). A framework for task-based learning. Harlow: Longman.
