The Relationship between Digital Intelligence and Teachers’ Work Happiness in the Digital Age of Teachers in Bangkok Metropolitan Administration Schools, Sai Mai District
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to investigate (1) the level of digital intelligence among teachers in the digital age, (2) the level of work happiness of teachers in the digital age, and (3) the relationship between digital intelligence and work happiness of teachers in the digital age in schools under the Bangkok Metropolitan Administration, Sai Mai District. The sample group consisted of 244 teachers from schools under the jurisdiction of Bangkok, Sai Mai District, selected using the sample size determination table developed by Krejcie and Morgan, followed by multi-stage random sampling. The research instruments included questionnaires assessing digital intelligence and work happiness. The statistical methods used for data analysis comprised percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s correlation coefficient. The findings revealed that: (1) the overall level of teachers’ digital intelligence was high, with individual aspects ranging from moderate to high; (2) the overall level of teachers’ work happiness, as well as in all aspects, was also high; and (3) the relationship between digital intelligence and work happiness of teachers in the digital age in schools under the Bangkok Metropolitan Administration, Sai Mai District, was moderate and statistically significant at the .01 level.
Article Details
References
กนกกาญจณ์ น้อยพ่วง. (2565). ครูพันธุ์ใหม่ในสถานการณ์โควิด - 19. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ครั้งที่ 6 (น. 47-207). เชียงใหม่: วิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
จันทปภา ภคยะ และทวีศิลป์ กุลนภาดล. (2567). แบบภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาและบรรยากาศองค์การในสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความสุขในการทำงานของครู. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4(4), 287–302.
ณัฐชนนท์ คงอยู่. (2566). การใช้อำนาจของผู้บริหารกับความสุขในการทำงานของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 2. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 28(1), 25–37.
ทิศนา แสงระวี และเรชา ชูสุวรรณ. (2565). ครูไทยกับการจัดการเรียนรู้ในยุค Digital Disruption. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(4), 13-26.
นัฐพัชร สมงาม, พนิดา นิลอรุณ และชลภัสสรณ์ สิทธิวรงค์ชัย. (2568). การพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลและประสิทธิภาพการทำงาน. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(3), 503-518.
นันทิยา น้อยจันทร์. (2565). ครูของครู แนะ “ครูยุคดิจิทัล” ต้องเป็นอย่างไร. สืบค้นจาก https://www.komchadluek.net/news/501304.
บรรพต คงตรง, สุชาดา นันทะไชย และพร้อมพิไล บัวสุวรรณ. (2567). ความฉลาดทางดิจิทัลของครูโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 13(5), 31–41.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
มูลนิธิส่งเสริมสื่อเด็กและเยาวชน (สสย.). (2563). ความฉลาดทางดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: บริษัท วอล์ค ออน คลาวด์ จำกัด.
วรวุฒิ เนื้อทอง และต้องลักษณ์ บุญธรรม. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารกับการเป็นโรงเรียนนวัตกรรม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(3), 251-260.
อันธิกา บุญเลิศ. (2564). บทความทางวิชาการ “พลังครูไทยวิถีใหม่ ฉลาดรู้เท่าทันดิจิตอล”. สืบค้นจาก https://www.kroobannok.com/board_view.php?b_id=176642&bcat_id=16.
Acton, R., & Glasgow, P. (2015). Teacher wellbeing in neoliberal contexts: A review of the literature. Australian Journal of Teacher Education (Online), 40(8), 99-114.
Assaf, J., & Antoun, S. (2024). Impact of Job Satisfaction on Teacher Well-Being and Education Quality. Pedagogical Research, 9(3), em0204.
Brackett, M. A., Palomera, R., Mojsa‐Kaja, J., Reyes, M. R., & Salovey, P. (2010). Emotion‐regulation ability, burnout, and job satisfaction among British secondary‐school teachers. Psychology in the Schools, 47(4), 406-417.
Daniel, S. J. (2020). Education and the COVID-19 pandemic. Prospects, 49(1), 91-96.
Hinkle, D. E., Wiersma, W., & Jurs, S. G. (2003). Applied statistics for the behavioral sciences. (5th ed.). Boston: Houghton Mifflin.
Jennings, P. A., & Greenberg, M. T. (2009). The prosocial classroom: Teacher social and emotional competence in relation to student and classroom outcomes. Review of educational research, 79(1), 491-525.
Klusmann, U., Richter, D., & Lüdtke, O. (2016). Teachers’ emotional exhaustion is negatively related to students’ achievement: evidence from a large-scale assessment study. Journal of educational psychology, 108(8), 1193.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Qiu, Y. (2024). A Study of Relationship Between Teachers’ Emotional Intelligence and Work Stress: A Case Study in Shandong Industrial Technician College. Supply Chain and Sustainability Research, 3(2), 1–16.
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68–78.
Seligman, M. E. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. New York: Simon and Schuster.
Trixa, J., & Kaspar, K. (2024). Information literacy in the digital age: information sources, evaluation strategies, and perceived teaching competences of pre-service teachers. Frontiers in Psychology, 15, 1336436.
Valente, S., Veiga-Branco, A., Rebelo, H. Lourenço, A. A., Cristóvão, A. M. (2020). The Relationship between Emotional Intelligence Ability and Teacher Efficacy. Universal Journal of Educational Research, 8(3), 916-923.
Vroom, V. H. (1964). Work and motivation. New York: Wiley & Sons.
