Guidelines for Promoting Health Tourism in Hot Springs in Krabi Province
Main Article Content
Abstract
This research article aims to 1) examine the behavior and needs of Thai tourists traveling for health tourism at hot springs in Krabi Province, 2) define marketing strategies for health tourism at hot springs in Krabi Province, and 3) explore promotional guidelines for health tourism at hot springs in Krabi Province. The study employed a mixed-methods approach, incorporating both quantitative and qualitative research. Data were collected in three main phases: quantitative data from 400 tourists and qualitative data from 23 stakeholders, comprising 8 from the public sector, 8 from the private sector, 6 from local communities, and 2 from academia. Data analysis was conducted using SWOT and TOWS matrices to determine appropriate strategies. The findings revealed that: 1) most tourists visited primarily for relaxation and health therapy, with key needs including high-quality services, safety, and experiences closely connected to the natural environment of the hot spring sites. 2) Appropriate marketing strategies should therefore focus on modernizing services and facilities, while utilizing online channels for promotion in conjunction with health promotion activities. 3) The promotional guidelines for health tourism at hot springs in Krabi Province indicate that (1) emphasis should be placed on establishing an effective management system, (2) developing products that meet tourist demands, and (3) fostering collaborative networks among the public sector, private sector, local communities, and academia to ensure sustainable development and effective market expansion.
Article Details
References
กรมทรัพยากรน้ำบาดาล. (2564). คุณสมบัติทางธรณีวิทยาของแหล่งน้ำพุร้อนในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2566). รายงานแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในพื้นที่แหล่งน้ำพุร้อน จังหวัดกระบี่. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
จามรี ชูศรีโฉม, ปุณยวีร์ ศรีรัตน์ และนิภาพร แซ่เจ่น. (2558). การศึกษาความพร้อมในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ กรณีศึกษา อุทยานบ่อน้ำร้อน ตำบลวังหิน อำเภอบางขัน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย, 35(3), 91-114.
ชนิษฐา ใจเป็ง และวิลาวรรณ พิศแสวง. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ ของนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุชาวไทย กรณีศึกษาน้ำพุร้อนสันกำแพง เชียงใหม่. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 104 – 118.
ธนพล แก้วสังข์, อมรรัตน์ สุทธิธรรมานนท์, มณีหยก พานิช และวิชุตา ทองท่าฉาง. (2564). แนวทางการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพบ่อน้ำพุร้อนเค็ม อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่. วารสารศิลปะศาสตร์และอุตสาหกรรมบริการ, 4(2), 133–140.
ประภาศรี เธียรธุมา, ดรรชนี เอมพันธุ์, และนภวรรณ ฐานะกาญจน์พงษ์เขียว. (2565). ศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวและการรับรู้ของนักท่องเที่ยว: กรณีศึกษาอ่าวไร่เล อุทยานแห่งชาติหาดนพรัตน์ธาราหมู่เกาะพีพี จังหวัดกระบี่. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 13(1), 87-103.
ระชานนท์ ทวีผล, ฉัตรวริน คลองน้อย, พรหมมาตร จินดาโชติ, สไบทิพย์ มงคลนิมิตร์ และรัชมงคล ทองหล่อ. (2568). รูปแบบการส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดีอย่างยั่งยืนในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย. Journal of Spatial Development and Policy, 3(2), 29-44.
รัชชุกร จรวิรัตน์. (2568). การพัฒนาจังหวัดกระบี่สู่การเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพสำหรับนักท่องเที่ยวสูงอายุ. วารสารวิชาการศรีปทุม ชลบุรี, 21(2), 185-201.
รัฐวิชญ์ เศรษฐยุกานนท์. (2566). พฤติกรรม ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจและความพึงพอใจ ของนักท่องเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยวที่มีน้ำพุร้อนตามธรรมชาติเป็นองค์ประกอบ กรณีศึกษา บ่อน้ำร้อนพรรั้ง ธาริน ฮอตสปริง จังหวัดระนอง และวารีรัก ฮอตสปริง แอนด์ เวลเนส จังหวัดกระบี่. (เคหพัฒนศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
วาสนา ขวัญทองยิ้ม และพีรวัส หนูเกต. (2562). ความคาดหวังของนักท่องเที่ยวที่มีต่อการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ ประเภทบ่อน้ำร้อนในพื้นที่ภาคใต้ฝั่งอันดามัน. ใน การประชุมวิชาการด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ระดับชาติ ครั้งที่ 2 (น. 1093-1105). สงขลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
ศันสนีย์ กระจ่างโฉม, กนกวรรณ สังขกร และนิเวศน์ พูนสุขเจริญ. (2564). กลยุทธ์การปรับตัวของภาคการท่องเที่ยวในภาคเหนือตอนบนภายใต้วิกฤตการณ์การระบาดโควิด-19. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 41(1), 1–20.
สารภี ชนะทัพ, เนตรนภา รักษายศ และนงลักษณ์ ผุดเผือก (2564) การจัดการการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ กรณีศึกษา น้ำพุร้อนท่าสะท้อน ตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 8(1), 61–80.
สำนักงานสถิติจังหวัดกระบี่. (2567). สถานการณ์การท่องเที่ยวจังหวัดกระบี่ พ.ศ. 2561– 2566 (ข้อมูล ณ ธันวาคม 2566). สืบค้นจาก https://krabi.nso.go.th/index.php?option=com_content&view=article&id=601: สถานการณ์การท่องเที่ยวจังหวัดกระบี่-พ-ศ-2561-2566-ข้อมูล-ณ-ธันวาคม-2566&catid=36.
สุภัทรา สังข์ทอง, กัญญาพัชร์ พัฒนาโภคินสกุล, และวิภาวี คามวุฒิ. (2564). การศึกษากิจกรรมเพื่อพัฒนา เส้นทางท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสร้างสรรค์: ตำบลเขาคราม อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่. วารสารศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 17(1), 24-46.
อริศรา ห้องทรัพย์. (2557). แนวทางพัฒนาการจัดการท่องเที่ยวเชิง สุขภาพแหล่งน้ำพุร้อนในภูมิภาคทางตอนเหนือของประเทศไทย. (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2017). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Thousand Oaks: Sage publications.
Nunnally J., & Bernstein I. (1994). Psychometric theory. (3rd ed.). New York: McGraw-Hill.
Smith, M., & Puczkó, L. (2014). Health, tourism and hospitality: Spas, wellness and medical travel. (2nd ed.). New York: Routledge.