การศึกษาความต้องการจำเป็นในการจัดการเรียนรู้รายวิชาออกแบบและเทคโนโลยี สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาและวิเคราะห์สภาพปัญหาและความต้องการจำเป็นในการจัดการเรียนรู้รายวิชาออกแบบและเทคโนโลยีสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนแม่ออนวิทยาลัย 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้รายวิชาออกแบบและเทคโนโลยีสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่สอดคล้องกับผลการวิเคราะห์ความต้องการจำเป็น 3) เพื่อวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนจากการจัดการเรียนรู้รายวิชาออกแบบและเทคโนโลยี ตัวอย่างในงานวิจัยคือนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/1 จำนวน 32 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามความต้องการจำเป็นในการศึกษาความต้องการจำเป็นในการจัดการเรียนรู้รายวิชาออกแบบและเทคโนโลยี สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 2) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ 3) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนรายวิชาออกแบบและเทคโนโลยีสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธี Priority Needs Index และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ (One-Way Repeated Measures ANOVA) ด้วยโปรแกรม jamovi และวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)
ผลการวิจัยที่สำคัญ สรุปได้ว่า 1) นักเรียนมีความต้องการจำเป็นด้านการเรียนรู้เทคโนโลยีพื้นฐานสูงที่สุด (PNImodified = 0.328) รองลงมาคือด้านความพร้อมในการใช้สื่อเทคโนโลยี (PNImodified= 0.263) โดยประเด็นที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุด 5 อันดับแรกคือ ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรม ความสามารถอธิบายแนวคิดพื้นฐานของการออกแบบเทคโนโลยี ความรู้เกี่ยวกับการใช้ซอฟต์แวร์ ความรู้ด้านเทคโนโลยีที่นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน และการมีเครื่องมืออุปกรณ์ที่จำเป็น 2) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นมีองค์ประกอบ 4 ส่วน ได้แก่ หลักการพื้นฐาน วัตถุประสงค์การเรียนรู้ กระบวนการจัดการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน และการวัดประเมินผล โดยจัดการเรียนรู้เป็น 5 หน่วยการเรียนรู้ รวม 20 สัปดาห์ และ 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนและระหว่างเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สะท้อนให้เห็นว่ารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นสามารถพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ทิศนา แขมมณี. (2556). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 17). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2557). การวัดและประเมินผลการศึกษา: แนวคิดและการปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 9). เฮาส์ ออฟ เคอร์มิสท์.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมนึก จันทร์แดง. (2562). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(2), 278-291.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. บริษัท พริกหวานกราฟฟิค.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Wing, J. M. (2010). Computational thinking: What and why? The Link Magazine, 6, 20-23
