ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ด้วยวิธีการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน

Main Article Content

Pamornmate Laohawiroongool
ณัฐพิพัฒน์ ดอกเทียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องเซต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในช่วงหลังรับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐานกับเกณฑ์ร้อยละ 60 และ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในช่วงก่อนและหลังรับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า แผนการเรียนคณิตศาสตร์และภาษาอังกฤษ ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 40 คน  เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test)


            ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในช่วงหลังรับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐานสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 60 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ
2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน ในช่วงหลังเรียนสูงกว่าช่วงก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Laohawiroongool, P., & ดอกเทียน ณ. (2025). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง เซต ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ด้วยวิธีการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน. ครุราชาภักดิ์, 2(2), 18–24. สืบค้น จาก https://so17.tci-thaijo.org/index.php/KRUPAK/article/view/1333
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง 2560).

กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

ธนพร เต่าหอม. (2567). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน เพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้คณิตศาสตร์ สำหรับ

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. สารนิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร. พิษณุโลก.

รุ่งทิวา บุญมาโตน วนินทร สุภาพ และรัชฎา วิริยะพงศ์. (2561). การพัฒนาการรู้เรื่องคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็น ของ

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน. วารสารวิทยบริการมหาวิทยาวงขลานครินทร์.

(2), 51 – 61.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2565). ผลคะแนน O – NET ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. สืบค้น เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม

พ.ศ.2568 จาก http://www.niets.or.th/

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2566). ผลคะแนน O – NET ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. สืบค้น เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม

พ.ศ.2568 จาก http://www.niets.or.th/

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2567). ผลคะแนน O – NET ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. สืบค้น เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม

พ.ศ.2568 จาก http://www.niets.or.th/

Crawford, L.M. (2001). Teaching Contextually: Research, Rationale, and Techniques for Improving Student Motivation

and Achievement. CCI Publishing, Inc., Texas.

Tibpaeng, R. (2018). An Action Research for Developing Learning Management by Using Context-Based Learning

in Ratio and Percentage that Promotes Mathematical Connection Ability for Tribesman Students in Grade 8. (Master’s Thesis). Naresuan University. Phitsanulok.