แนวทางการบริหารหลักสูตรท้องถิ่นโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารหลักสูตรท้องถิ่นโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2 และนำเสนอแนวทางการบริหารหลักสูตรที่สามารถยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษาได้อย่างเป็นรูปธรรม การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 254 คน ด้วยแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการบริหารหลักสูตรท้องถิ่น จำนวน 3 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า การบริหารหลักสูตรท้องถิ่นโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการจัดทำและการใช้หลักสูตรมีระดับการปฏิบัติสูงที่สุด ขณะที่ด้านการปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรมีระดับการปฏิบัติต่ำที่สุด ผู้ทรงคุณวุฒิเน้นว่าการบริหารหลักสูตรที่มีประสิทธิภาพควรอาศัยกระบวนการมีส่วนร่วมอย่างเป็นระบบ เปิดโอกาสให้ชุมชนมีบทบาทในทุกขั้นตอน และใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นร่วมกับแหล่งเรียนรู้จริงเป็นฐานในการจัดการเรียนรู้ ผลการวิจัยสะท้อนว่าการบริหารหลักสูตรบนฐานการมีส่วนร่วมของชุมชนไม่เพียงยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษา แต่ยังส่งเสริมการพัฒนาการจัดการศึกษาจากรากฐานของชุมชน โดยอาศัยความร่วมมือของทุกภาคส่วนในพื้นที่ ซึ่งช่วยให้การจัดการศึกษามีประสิทธิภาพและเกิดความต่อเนื่องในการพัฒนา
คำสำคัญ: การบริหารหลักสูตรท้องถิ่น, การมีส่วนร่วมของชุมชน, โรงเรียนประถมศึกษา
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กมลฉัตร กล่อมอิ่ม. (2562). การพัฒนาหลักสูตร สะเต็มศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
เกษทิพย์ ศิริชัยศิลป์. (2567). Curriculum Development and Implementation การพัฒนาหลักสูตร และการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: บริษัท ดีเซมเบอรี่ จำกัด.
จิติมา วรรณศรี. (2557). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
ฆนัท ธาตุทอง. (2550). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น. นครปฐม: เพชรเกษมการพิมพ์.
ชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน. (2564). การพัฒนาหลักสูตร (Curriculum Development). นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2565). การบริหารหลักสูตรสถานศึกษาเพื่อพัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปาริชาติ วลัยเสถียร และคณะ. (2543). กระบวนการพัฒนาและเทคนิคการทำงานของนักพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2561). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เมตต์ เมตต์การุณจิต. (2553). การบริหารจัดการศึกษาแบบมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: บุ๊ค พอยท์.
วารีรัตน์ แก้วอุไร. (2564). การพัฒนาหลักสูตร จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. พิษณุโลก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2561). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา เอกสารประกอบการสอน วิชา 354517. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2568). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน Academic Administration in School to Develop Student Quality (พิมพ์ครั้งที่ 3). พิษณุโลก: การพิมพ์ดอทคอม.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2565). การบริหารวิชาการที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกยุคพลิกผัน Academic Management Responsive to Change in the Disruptive Era. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยายาลัย.
สุนันทา สุนทรประเสริฐ. (2546). การสร้างสื่อการสอนและนวัตกรรมการเรียนรู้สู่การพัฒนาผู้เรียน. กรุงเทพฯ: ราชบุรีธรรมรักษ์การพิมพ์.
สุรวีร์ เพียรเพชรเลิศ. (2561). แนวคิดและแนวทาง: การประเมินหลักสูตร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยายาลัย.
อรทัย ก๊กผล. (2552). คู่คิด คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชนสำหรับผู้บริหารท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: จรัญสนิทวงศ์การพิมพ์.
อุดม เชยกีวงศ์. (2545). หลักสูตรท้องถิ่น: ยุทธศาสตร์การปฏิรูปการเรียนรู้. นครสวรรค์: สำนักพิมพ์บรรณกิจ 1191 จำกัด.