การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดเชียงราย ที่เหมาะสมสำหรับนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุชาวต่างชาติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมและความต้องการด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวผู้สูงอายุชาวต่างชาติ 2) ศึกษาและพัฒนารูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดเชียงรายแบบมีส่วนร่วมที่เหมาะสมสำหรับนักท่องเที่ยวกลุ่มดังกล่าว และ 3) ศึกษาและพัฒนาศักยภาพของบุคลากรด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดเชียงราย การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติเชิงพรรณนาและข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษา พบว่า
นักท่องเที่ยวผู้สูงอายุชาวต่างชาติส่วนใหญ่มีเหตุผลในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม เพราะต้องการเรียนรู้และมีประสบการณ์ ค่าแพคเกจทัวร์ครั้งนี้ 1,001 – 3,000 บาท นักท่องเที่ยวต้องการมัคคุเทศก์ท้องถิ่น และต้องการท่องเที่ยว 1 – 3 วัน
รูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดเชียงรายที่นักท่องเที่ยวต้องการ คือ 1) ด้านหัตถกรรม คือ 1.1) กลุ่มเครื่องเคลือบดินเผาเวียงกาหลง : ชมการสาธิตการผลิต การวาดลาย / ลงสี การขึ้นรูปปั้น เดินชมเตาโบราณ เดินชมแหล่งดินเหนียวคุณภาพดี 1.2) กลุ่มของเล่นพื้นบ้าน : การสานงูดูด และทดลองเล่นของเล่นพื้นบ้านชนิดอื่นๆ 1.3) กลุ่มไม้แกะสลัก : การร่างแบบ / ฉลุลายตามแบบ และการประกอบชิ้นงานง่ายๆ และ 1.4) กลุ่มผ้าทอเชียงแสน : การกรอด้าย และการทอผ้า และ 2) ด้านศาสนา คือ การชมอาคาร สถานที่ สิ่งปลูกสร้าง ภาพจิตรกรรม สถาปัตยกรรม และสิ่งสำคัญภายในวัด เช่น อุโบสถ วิหาร พระประธาน ไม้แกะสลัก และเจดีย์ เป็นต้น
ด้านบุคลากรการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม พบว่า บุคลากรส่วนใหญ่มีปัญหาด้านการสื่อสารภาษาอังกฤษ ดังนั้นจึงจัดอบรมภาษาอังกฤษให้กับบุคลากรดังกล่าว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Chuangchai. W., (2010) . Activity for Cultural Tourism : A Case Study of Tha Chang-Tha Phra Chan. (Master’s thesis, Department of Interior Architecture, Faculty of Fine and Applied Arts, Thammasat University.
Department of Tourism. (2011). Tourism Statistics. Retrieved September 15, 2012, from http://www.tourism.go.th/tourism/th/home/tourism.php?id=4
Isichaikul, R., (2014). Teaching documents: Specialized Knowledge of Tour Guides and Service in Tourism Industry. Sukhothai Thammathirat Open University. Bankok.
Siriporn Thawornwisit, S. & Wongmonta, S., (2020). Approaches to the Promotion of Cultural Tourism in Nan Province. Journal of the Association of Researchers. 26(1). 244-256.
Sonwa, S., Seebutdee, S., Rachjun, P.,& Phavaputanont N. N. (2020). Cultural Tourism Management According to the Way of Life of People in the Community. 4(1). 259-276 Sukuntasirikul, K., (2013). The Quality Development of Cultural Tourism in North Eastern. Nakhonratchasima: Suranaree University of Technology.
Tourism Authority of Thailand. (2012). Tourism Activities Management. Retrieved October 8, 2013, from http://www.tat.or.th.
Wongcharoenchaikul, S., (2018). The Study of Approaches to Develop Cultural Tourism in Muang District, Uthaithani Province. (Master’s thesis, Department of Business Administration Program, Faculty of Administration, Silpakorn University.
Kaewsawan, C. & Srisuk, N. (2021). Study to development the potential of historical tourism personnel Sakaeo Province. Journal of Legal Entity Management and Local Innovation. 7(10), 364-374.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1), 12-40.
