สมรรถนะครูเพื่อส่งเสริมนวัตกรรมการเรียนรู้ของครูโรงเรียนขนาดเล็ก: ประสบการณ์โรงเรียน วัดเขาน้อย (ปุ่นประชานุกูล) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1 Innovation
Main Article Content
Abstract
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูในการส่งเสริมนวัตกรรม การเรียนรู้ในบริบทของโรงเรียนขนาดเล็ก โดยใช้วงจรคุณภาพ PDCA (Plan–Do–Check–Act) เป็นกรอบ แนวทางการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ กรณีศึกษาโรงเรียนวัดเขาน้อย (ปุ่นประชานุกูล) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1 โรงเรียนมีจุดเด่นด้านการดำเนินงานตามแนวทางโรงเรียนพอเพียง แต่ประสบปัญหาสำคัญคือ การขาดแคลนครูและข้อจำกัดในการใช้เทคโนโลยีเพื่อการจัดการเรียนการสอน บทความนี้สังเคราะห์แนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง อาทิ แนวคิดสมรรถนะ (Competency) ตาม Boyatzis (1982) และ Spencer & Spencer (1993) แนวคิดการเรียนรู้ทางสังคมและวัฒนธรรมของ Vygotsky (1978) การเรียนรู้เชิงประสบการณ์ของ Kolb (1984) และแนวคิดการจัดการคุณภาพโดยใช้วงจร PDCA ของ Deming (1986) เพื่อนำมาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาครูให้มีสมรรถนะที่เหมาะสมต่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะ ด้านการออกแบบการเรียนรู้ การใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การวิจัยและนวัตกรรม ตลอดจนการธำรงไว้ซึ่งคุณธรรมและจริยธรรมแห่งวิชาชีพครู ผลการสังเคราะห์สะท้อนให้เห็นว่า การพัฒนาสมรรถนะครูโดยใช้วงจร PDCA ควบคู่กับการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community: PLC) ช่วยเสริมสร้างการพัฒนาร่วมกันอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ครูมีสมรรถนะที่สูงขึ้น สามารถออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่มีนวัตกรรม ตอบสนองความต้องการของผู้เรียน และยกระดับทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของผู้เรียนได้ ขณะเดียวกัน โรงเรียนสามารถสร้างวัฒนธรรมแห่งการเรียนรู้ที่มีความต่อเนื่อง ยืดหยุ่น และยั่งยืนมากยิ่งขึ้น
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Faculty of Education Journal Uttaradit Rajabhat University It is a medium for disseminating research results. Academic work Any opinions expressed in the article are solely the personal opinions of the author. Faculty of Education Uttaradit Rajabhat University and the editorial team does not necessarily have opinions that are consistent with those expressed in the article in any way. and is not considered the responsibility of the Faculty of Education Uttaradit Rajabhat University and editorial team
References
เอกสารอ้างอิง
กุลวดี ศรีสุข. (2562). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรี นครินทรวิโรฒ.
ประภาศรี แซ่ตั้ง. (2563). สมรรถนะครูกับการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสาร ครุศาสตร์, 48(2), 85–102.
สมพร อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2560). การจัดการศึกษาในโรงเรียนขนาดเล็ก: ความท้าทายและโอกาส.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). รายงานการประเมินโรงเรียนขนาดเล็ก. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). กรอบสมรรถนะครูและมาตรฐานวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานนวัตกรรมการศึกษาเพื่ออนาคต. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรพล วิบูลย์เศรษฐ์. (2556). นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2562). การพัฒนาครูด้วยชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Boyatzis, R. E. (1982). The competent manager: A model for effective performance. John Wiley & Sons.
Boyatzis, R. E. (2008). Competencies in the 21st century. Journal of Management Development, 27(1), 5–12. https://doi.org/10.1108/02621710810840730
Darling-Hammond, L. (2017). Teacher education around the world: What can we learn from international practice? European Journal of Teacher Education, 40(3), 291–309. https://doi.org/10.1080/02619768.2017.1315399
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. MIT Press.
Hmelo-Silver, C. E. (2004). Problem-based learning: What and how do students learn? Educational Psychology Review, 16(3), 235–266. https://doi.org/10.1023/B:EDPR.0000034022.16470.f3
Little, A. W. (2006). Education for all and multigrade teaching: Challenges and opportunities. Springer.
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for intelligence. American Psychologist, 28(1), 1–14. https://doi.org/10.1037/h0034092
OECD. (2018). Effective school leadership for small schools. OECD Publishing.
OECD. (2019). TALIS 2018 results (Volume II): Teachers and school leaders as valued professionals. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/19cf08df-en
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). Free Press.
Schumpeter, J. A. (1934). The theory of economic development. Harvard University Press.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. John Wiley & Sons.
UNESCO. (2015). Education for All 2000–2015: Achievements and challenges. UNESCO Publishing.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO Publishing.