สมรรถนะครูเพื่อส่งเสริมนวัตกรรมการเรียนรู้ของครูโรงเรียนขนาดเล็ก: ประสบการณ์โรงเรียน วัดเขาน้อย (ปุ่นประชานุกูล) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1 การส่งเสริมนวัตกรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูในการส่งเสริมนวัตกรรม การเรียนรู้ในบริบทของโรงเรียนขนาดเล็ก โดยใช้วงจรคุณภาพ PDCA (Plan–Do–Check–Act) เป็นกรอบ แนวทางการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ กรณีศึกษาโรงเรียนวัดเขาน้อย (ปุ่นประชานุกูล) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 1 โรงเรียนมีจุดเด่นด้านการดำเนินงานตามแนวทางโรงเรียนพอเพียง แต่ประสบปัญหาสำคัญคือ การขาดแคลนครูและข้อจำกัดในการใช้เทคโนโลยีเพื่อการจัดการเรียนการสอน บทความนี้สังเคราะห์แนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง อาทิ แนวคิดสมรรถนะ (Competency) ตาม Boyatzis (1982) และ Spencer & Spencer (1993) แนวคิดการเรียนรู้ทางสังคมและวัฒนธรรมของ Vygotsky (1978) การเรียนรู้เชิงประสบการณ์ของ Kolb (1984) และแนวคิดการจัดการคุณภาพโดยใช้วงจร PDCA ของ Deming (1986) เพื่อนำมาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาครูให้มีสมรรถนะที่เหมาะสมต่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะ ด้านการออกแบบการเรียนรู้ การใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การวิจัยและนวัตกรรม ตลอดจนการธำรงไว้ซึ่งคุณธรรมและจริยธรรมแห่งวิชาชีพครู ผลการสังเคราะห์สะท้อนให้เห็นว่า การพัฒนาสมรรถนะครูโดยใช้วงจร PDCA ควบคู่กับการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community: PLC) ช่วยเสริมสร้างการพัฒนาร่วมกันอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ครูมีสมรรถนะที่สูงขึ้น สามารถออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่มีนวัตกรรม ตอบสนองความต้องการของผู้เรียน และยกระดับทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของผู้เรียนได้ ขณะเดียวกัน โรงเรียนสามารถสร้างวัฒนธรรมแห่งการเรียนรู้ที่มีความต่อเนื่อง ยืดหยุ่น และยั่งยืนมากยิ่งขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ เป็นสื่อกลางในการเผยแพร่ผลงานวิจัย งานวิชาการความคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในบทความเป็นเพียงความคิดเห็นส่วนบุคคลของผู้เขียนเท่านั้นคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ และกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องมีความคิดเห็นที่สอดคล้องกับความคิดเห็นที่ปรากฎในบทความแต่อย่างใด และไม่ถือว่าเป็นความรับผิดชอบของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ และกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
กุลวดี ศรีสุข. (2562). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรี นครินทรวิโรฒ.
ประภาศรี แซ่ตั้ง. (2563). สมรรถนะครูกับการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสาร ครุศาสตร์, 48(2), 85–102.
สมพร อิศรางกูร ณ อยุธยา. (2560). การจัดการศึกษาในโรงเรียนขนาดเล็ก: ความท้าทายและโอกาส.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). รายงานการประเมินโรงเรียนขนาดเล็ก. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). กรอบสมรรถนะครูและมาตรฐานวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานนวัตกรรมการศึกษาเพื่ออนาคต. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรพล วิบูลย์เศรษฐ์. (2556). นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2562). การพัฒนาครูด้วยชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Boyatzis, R. E. (1982). The competent manager: A model for effective performance. John Wiley & Sons.
Boyatzis, R. E. (2008). Competencies in the 21st century. Journal of Management Development, 27(1), 5–12. https://doi.org/10.1108/02621710810840730
Darling-Hammond, L. (2017). Teacher education around the world: What can we learn from international practice? European Journal of Teacher Education, 40(3), 291–309. https://doi.org/10.1080/02619768.2017.1315399
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. MIT Press.
Hmelo-Silver, C. E. (2004). Problem-based learning: What and how do students learn? Educational Psychology Review, 16(3), 235–266. https://doi.org/10.1023/B:EDPR.0000034022.16470.f3
Little, A. W. (2006). Education for all and multigrade teaching: Challenges and opportunities. Springer.
McClelland, D. C. (1973). Testing for competence rather than for intelligence. American Psychologist, 28(1), 1–14. https://doi.org/10.1037/h0034092
OECD. (2018). Effective school leadership for small schools. OECD Publishing.
OECD. (2019). TALIS 2018 results (Volume II): Teachers and school leaders as valued professionals. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/19cf08df-en
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations (5th ed.). Free Press.
Schumpeter, J. A. (1934). The theory of economic development. Harvard University Press.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. John Wiley & Sons.
UNESCO. (2015). Education for All 2000–2015: Achievements and challenges. UNESCO Publishing.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO Publishing.
