การจัดการนวัตกรรมเพื่อพัฒนาการบริการประชาชนด้านใบอนุญาตขับรถ ของสำนักงานขนส่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ (1) เพื่อประเมินระดับนวัตกรรมการบริการด้านใบอนุญาตขับรถของสำนักงานขนส่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ (2) เพื่อเปรียบเทียบระดับนวัตกรรมการบริการด้านใบอนุญาตขับรถของสำนักงานขนส่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล (3) เพื่อทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการและนวัตกรรมการบริการด้านใบอนุญาตขับรถของสำนักงานขนส่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ดำเนินการวิจัยโดยการเก็บข้อมูลจากประชาชนที่มารับบริการที่สำนักงานขนส่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำนวน397 คน โดยวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ แบบสอบถามสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานค่าที ค่าความแปรปรวนแบบทางเดียวและค่าสหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยประกอบด้วย (1) ด้านระดับนวัตกรรมการบริการด้านใบอนุญาตขับรถของสำนักงานขนส่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พบว่าอยู่ในระดับมากที่สุด (2) ด้านการเปรียบเทียบระดับนวัตกรรมการบริการด้านใบอนุญาตขับรถของสำนักงานขนส่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลพบว่า ความคิดเห็นของประชาชนที่มารับบริการที่สำนักงานขนส่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ที่มีอายุ อาชีพ ระดับการศึกษาแตกต่างกัน มีความเห็นเกี่ยวกับระดับนวัตกรรมการบริการด้านใบอนุญาตขับรถของสำนักงานขนส่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์แตกต่างกัน (3)ด้านความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการและนวัตกรรมการบริการด้านใบอนุญาตขับรถของสำนักงานขนส่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พบว่ามีความสัมพันธ์เชิงบวก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จินต์จุฑา จันทร์ประสิทธิ์. (2559). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของบุคลากรทางการศึกษา [วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์]. https://repository.rmutr.ac.th/bitstream/handle/123456789/1004/fulltext_is_78.pdf?sequence=1&isAllowed=y
จุฑาทิพย์ โพธิลังกา. (2559). ผลกระทบของเพศต่อการรับรู้คุณภาพการบริการในด้านความคาดหวังและความพึงพอใจ: กรณีศึกษาสำนักทะเบียนและประมวลผล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี]. DSpace at Rajamangala University of Technology Thanyaburi. http://www.repository.rmutt.ac.th/
dspace/handle/123456789/2571
ณัฐพล ชวนสมสุข. (2553). การบริการและทฤษฎีการบริการ: แนวคิดในการให้บริการที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิษณุพร รุโจปการ. (2556). การพัฒนาและการปรับปรุงบริการในองค์กร: การสร้างระบบบริการที่เป็นเลิศ.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริพร เจริญศรีวิริยะกุล. (2554). คุณภาพการให้บริการโรงพยาบาลทั่วไปของรัฐบาลในเขตจังหวัดปทุมธานี [การค้นคว้าอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
Fayol, H. (1949). General and Industrial Management. London, UK: Sir Isaac Pitman & Sons.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., and Berry, L. L. 1988. SERVQUAL: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1), 12–40. https://doi.org/10.1016/S0022-4359(88)80012-7
Taylor, F. W. (1911). The Principles of Scientific Management. New York, NY: Harper & Brothers.
Weber, M. (1947). The Theory of Social and Economic Organization. New York, NY: Free Press.
