การพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรสายสนับสนุน ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์

Main Article Content

Siripat Plangklang

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ


          งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ (1) เพื่อสำรวจทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรสายสนับสนุนในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ (2) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรสายสนับสนุนในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 234 คน ได้แก่ บุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 7 คน ได้แก่ ผู้บริหารมหาวิทยาลัย ผู้บริหารที่มีหน้าที่กำกับดูแลงานที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยี ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีดิจิทัล ผู้บริหารด้านการบริหารงานบุคคล ผู้บริหารสำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ  หัวหน้างานพัฒนาบุคคล และนักวิชาการคอมพิวเตอร์ปฏิบัติการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัย พบว่า (1) ทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรสายสนับสนุนในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ โดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมาก (2) ด้านแนวทางการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรสายสนับสนุนในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ควรมุ่งพัฒนาความรู้และทักษะด้านการใช้เทคโนโลยีอย่างปลอดภัย การปฏิบัติตามกฎหมายดิจิทัล และการรู้เท่าทันข้อมูล ควบคู่กับการเสริมสร้างภาวะผู้นำด้านดิจิทัล การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพงานและการบริการ รวมถึงการใช้และแบ่งปันข้อมูลอย่างเป็นระบบและปลอดภัย พร้อมเตรียมความพร้อมในการรับมือภัยคุกคามทางไซเบอร์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Plangklang, S. (2026). การพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของบุคลากรสายสนับสนุน ในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์. วารสารสหวิทยาการรัฐศาสตร์, 4(1), หน้า 28–42. สืบค้น จาก https://so17.tci-thaijo.org/index.php/JIPS/article/view/2309
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กองบริหารงานบุคคล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์. (2567). รายงานข้อมูลบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ (ข้อมูล ณ วันที่ 1 กันยายน 2567). นครปฐม: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.

ธวัช บุณยมณี. (2550). การพัฒนาบุคลากร: กลยุทธ์การบริหารทรัพยากรมนุษย์. โอเดียนสโตร์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

วิษณุพล ศิวินา, วรรณวิศา สืบนุสรณ์ คล้ายจําแลง, พร้อมพิไล บัวสุวรรณ และเสฐียรพงษ์ ศิวินา. (2567). องค์ประกอบสมรรถนะเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานครเขต 2. วารสารรัชต์ภาคย์, 18(59), 436–451. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/272193

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2566). แผนพัฒนาทรัพยากรบุคคลภาครัฐในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ.

สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2565). กรอบสมรรถนะดิจิทัลสำหรับบุคลากรภาครัฐไทย. กรุงเทพฯ: สพร.

สุปัญญดา สุนทรนนธ์. (2025). ทักษะดิจิทัล: แนวคิด สมรรถนะ และการประยุกต์ใช้ในองค์กรการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Andreev, I. (2025). Learning in the flow of work: a guide for managers. Valamis Learning Solutions. Valamis. https://www.valamis.com/hub/organizational-learning?utm_source.com

Cherdchom, P., Jongsermtrakoon, S., & Piyasatit, P. (2025). Organizational support and digital mastery in higher education. Journal of Educational Technology Systems, 53(3), 312–330. https://journals.sagepub.com/home/ets.

Kirine, K., Charoenarpornwattana, P., & Leeniwa, J. (2023). Digital Transformation of Human Resource Development. Journal of Information and Learning [JIL], 34(3), 154–165. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jil/article/view/265310

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308.

Loeknok, P., & Kositpimanvach, E. (2024). Digital Literacy Components of Basic Educational Institution Administrators. Journal of Graduate MCU KhonKaen Campus, 11(4), 55–61. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/issue/view/17872

Nadler, L. (1980). Defining the field: Is it HRD, OD, or something else?. Training and Development Journal, 34(10), 14–21. https://scispace.com/journals/training-and-development-journal-3a83o3ca.

Polwik, S., Jaiman, P., & Phetsangsri, S. (2023). Development of a digital competency model for vocational teachers. Journal of Social Science and Cultural, 7(9), pp. 300–311. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSC/issue/view/17658.

UNESCO. (2022). Global framework of digital literacy skills (pp. 9–24). UNESCO Publishing.

Vuorikari, R., Kluzer, S., & Punie, Y. (2022). DigComp 2.2: The digital competence framework for citizens. Luxembourg: Publications Office of the European Union.