การบริหารงานตามแนวทางการจัดการภาครัฐแนวใหม่ขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี

Main Article Content

Supaporn Meesup

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ (1) เพื่อศึกษาระดับการบริหารงานตามแนวทางการจัดการภาครัฐแนวใหม่ขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี (2) เพื่อเปรียบเทียบการบริหารงานตามแนวทางการจัดการภาครัฐแนวใหม่ขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ จำแนกตามลักษณะส่วนบุคคล และ (3) เพื่อทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงาน POCCC และการบริหารงานตามแนวทางการจัดการภาครัฐแนวใหม่กับขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 380 คน ได้แก่ ประชาชนในพื้นที่รับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์  เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าที ค่าความแปรปรวนแบบทางเดียว และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัย (1) ด้านการประเมินระดับการบริหารงานตามแนวทางการจัดการภาครัฐแนวใหม่ พบว่า อยู่ในระดับมาก (2) ด้านการเปรียบเทียบการบริหารงานตามแนวทางการจัดการภาครัฐแนวใหม่ จำแนกตามลักษณะส่วนบุคคล พบว่า ประชาชนที่มีเพศ ระดับการศึกษา สถานภาพ และระยะเวลาที่อยู่อาศัย แตกต่างกัน มีระดับความคิดเห็นต่อการบริหารงานตามแนวทางการจัดการภาครัฐแนวใหม่ ไม่แตกต่างกัน และประชาชน ที่มีอายุ อาชีพ รายได้ต่อเดือน และเขตพื้นที่อยู่อาศัย แตกต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการบริหารงานตามแนวทางการจัดการภาครัฐแนวใหม่ แตกต่างกัน และ (3) ด้านการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างกาบริหารงาน POCCC และการบริหารงานตาม              แนวทางการจัดการภาครัฐแนวใหม่ขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ มีความสัมพันธ์เชิงบวกระดับต่ำ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Meesup, S. . (2026). การบริหารงานตามแนวทางการจัดการภาครัฐแนวใหม่ขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี . วารสารสหวิทยาการรัฐศาสตร์, 4(1), หน้า 52–67. สืบค้น จาก https://so17.tci-thaijo.org/index.php/JIPS/article/view/2322
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กิตติเดช ศรีสุวรรณ. (2566). แนวคิดการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ที่ส่งผลต่อการพัฒนาคุณภาพการจัดการภาครัฐของหน่วยปฏิบัติการแพทย์ระดับสูงขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาหน่วยปฏิบัติการแพทย์ระดับสูงเทศบาลนครรังสิต [สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

กิตติพงษ์ พิพิธกุล, ภูวนิดา คุนผลิน และกนกอร บุญมี. (2562). การจัดการภาครัฐแนวใหม่กับประสิทธิผลการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการ ธรรมทรรศน์, 19(4), 189-198. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/download/155217/158446

กุลนัดดา สายสอน. (2559). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ [การค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.

จินต์จุฑา จันทร์ประสิทธิ์. (2559). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของบุคลากรทางการศึกษา [วิทยานิพนธ์ ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.

ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2541). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 7). เทพเนรมิตการพิมพ์กรุงเทพฯ.

ฐิติพร ฉิมย้อย. (2564). การจัดการภาครัฐแนวใหม่ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาหัวนา อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี [สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

พชร วงษ์มากวารี, เขมิกา ทองเรือง, และวรวุฒิ อินทนนท์. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการภาครัฐแนวใหม่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในเขตอำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม.วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 3(4), 787-804. https://doi.nrct.go.th/admin/doc/doc_640796.pdf

พีรพงษ์ แสงแก้ว และ กัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์. (2565). การจัดการภาครัฐแนวใหม่ขององค์การบริหารส่วนท้องถิ่นในเขตอําเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น. 7(5), 179. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/download/254995/173222

ศุภณัฏฐ์ ทรัพย์นาวิน,, รักเกียรติ หงส์ทอง และ ภัทริยา สุวรรณบูรณ์. (2561). การนำนโยบายด้านการศึกษา ไปปฏิบัติขององค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์, 20(1), 131- 148. https://search.tci-thailand.org/article.html?b3BlbkFydGljbGUmaWQ9NTM3MDA3

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ(ก.พ.ร.). (2565). คู่มือแนวทางการพัฒนาระบบราชการตามแนวคิดการจัดการภาครัฐแนวใหม่. กรุงเทพฯ: ก.พ.ร.

องค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์. (2566).แผนพัฒนาท้องถิ่นองค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์. เพชรบุรีฯ :องค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์.

Fayol, H. (1916). General and Industrial Management. Institute of Electrical and Electronics Engineering, Paris.

Hood, C. (1991). A public management for all seasons? Public Administration, 69(1), 3-19. https://eclass.uoa.gr/modules/document/file.php/PSPA108/4NMP%20all%20seasonsfulltext.pdf

Osborne, D., & Gaebler, T. (1992). Reinventing Government: How the Entrepreneurial Spirit is Transforming the Public Sector. Addison-Wesley. https://archive.org/details/reinventinggover0000osbo/page/n439/mode/2up