The Guidelines for Developing a Strong Community Toward Sustainable Self-Governance In Nong Yao Subdistrict, Lat Yao District, Nakhon Sawan Province

Main Article Content

นายอัฐทอง ขลิบทองรอด

Abstract

Abstract


          This study aimed to examine 1) the contextual background of Nong Yao Subdistrict,                2) the management potential of the “Strong Subdistrict” towards sustainable self-management, and 3) the development guidelines for achieving sustainable self-management in Nong Yao Subdistrict, Lat Yao District, Nakhon Sawan Province. The study employed a qualitative research approach. Key informants included administrators, operational officers, community representatives, private sector actors, and the media — totaling 26 participants selected through purposive sampling. Data were collected through document analysis, semi-structured interviews, and focus group discussions, and analyzed using inductive content analysis. The results revealed that 1) the development of Nong Yao Subdistrict as a “Strong Subdistrict” became tangible after 2019 by applying the Philosophy of Sufficiency Economy to promote stability, prosperity, and sustainability. The subdistrict was recognized as a model area of Lat Yao District and demonstrated readiness in terms of public participation, networking, leadership, community resources, and socio-cultural capital. 2) The management potential towards sustainable self-management included diverse and transparent mechanisms that encourage citizen participation, clear coordination systems that foster multi-sector collaboration, visionary leadership that is close to the people and effective in management, systematic resource management that can be extended to community-based economic development, and strong cultural and local wisdom capital. 3) The development guidelines for sustainable self-management of Nong Yao Subdistrict include establishing continuous and transparent participatory systems to build public trust, promoting systematic and interconnected networks across all sectors, enhancing strategic leadership and public accountability, developing community resource maps for balanced utilization and grassroots economic growth, and modernizing local culture to strengthen community identity and drive the cultural economy.

Article Details

How to Cite
ขลิบทองรอด น. (2025). The Guidelines for Developing a Strong Community Toward Sustainable Self-Governance In Nong Yao Subdistrict, Lat Yao District, Nakhon Sawan Province. Journal of Interdisciplinary Political Science, 3(3), หน้า 32–46. retrieved from https://so17.tci-thaijo.org/index.php/JIPS/article/view/1603
Section
Research Article

References

เอกสารอ้างอิง (References)

กรมการพัฒนาชุมชน. (2565). แนวทางการดำเนินงาน “ตำบลเข้มแข็งตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง”. ผู้แต่ง.

ณัฐวุฒิ ไกรพิบูลย์. (2562). การสื่อสารแบบสองทางกับการบริหารงานภาครัฐอย่างมีส่วนร่วม. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

นฤมล พิทักษ์เสรี. (2564). ภาวะผู้นำเชิงคุณธรรมและกลไกตรวจสอบในองค์กรชุมชนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

นิภา สังข์พุ่ม. (2565). การอนุรักษ์วัฒนธรรมท้องถิ่นผ่านครอบครัวและสื่อร่วมสมัย. นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.

พรเทพ อินทร์ผิว. (2561). การบูรณาการเครือข่ายความร่วมมือเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนของชุมชนท้องถิ่น. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

พิมพ์ใจ พูลเพิ่ม. (2563). เศรษฐกิจสร้างสรรค์และบทบาทเยาวชนในชุมชนท้องถิ่น. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

วนิดา เสร็จกิจ. (2563). การพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน ในบริบทของการพัฒนาประเทศ. วารสารเศรษฐศาสตร์การเมืองบูรพา, 8(1), 81-106.

วราภรณ์ ศิริสวัสดิ์. (2561). การใช้ทรัพยากรท้องถิ่นเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.

วัฒนา พิทักษ์ธรรม. (2561). การวางแผนและจัดการทรัพยากรธรรมชาติอย่างสมดุลในชุมชนท้องถิ่น. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ศูนย์วิจัยและสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน. (2567). เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs) และกรอบการติดตามความก้าวหน้า. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยและสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน.

สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน). (2565). ตำบลเข้มแข็งและยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี: การพัฒนาชุมชนท้องถิ่นสู่ความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน).

สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน). (2559). การเสริมสร้างศักยภาพชุมชนท้องถิ่นและตำบลเข้มแข็ง. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน.

สมชาย ใจมั่นคง. (2562). กิจกรรมสร้างสรรค์เพื่อเสริมพลังชุมชนและเศรษฐกิจฐานวัฒนธรรม. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580): แผนปฏิบัติการเพื่อความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สำนักงานจังหวัดนครสวรรค์. (2565). การขับเคลื่อนการพัฒนาที่ยั่งยืนและ SDGs ในจังหวัดนครสวรรค์. นครสวรรค์: สำนักงานจังหวัดนครสวรรค์.

สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดนครสวรรค์. (2563). แนวทางการขับเคลื่อนตำบลเข้มแข็งตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. นครสวรรค์: สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดนครสวรรค์.

สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์. (2567). รายงานผลการคัดสรรกิจกรรมพัฒนาชุมชนดีเด่น ประจำปี 2567. นครสวรรค์: สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์.

สิริพร สายบัว. (2561). ภาวะผู้นำเชิงคุณธรรมกับความสำเร็จขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สุกัญญา บุญญาภิบาล. (2562). การจัดการทรัพยากรธรรมชาติของชุมชนอย่างยั่งยืน. สุราษฎร์ธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

สุชาดา โชติช่วง. (2563). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารจัดการท้องถิ่นอย่างโปร่งใส. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สุพจน์ วัฒนสุข. (2562). การจัดการทรัพยากรชุมชนด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่นและการวางแผนแบบมีส่วนร่วม. ลำปาง: มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.

สุมาลี ทองสุข. (2563). เวทีประชาคมกับความโปร่งใสในการบริหารจัดการท้องถิ่น. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาว. (2566). การดำเนินงานตำบลเข้มแข็งตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ประจำปี พ.ศ. 2567. นครสวรรค์: องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาว.

อนุชา ศรีประเสริฐ. (2562). การเสริมสร้างการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนท้องถิ่น. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.