การจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่าของหมู่บ้านรวมไทย ตำบลหาดขาม อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

Main Article Content

Jessada Kaewsaxad

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ


     


งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ (1) เพื่อประเมินการจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่าของหมู่บ้านรวมไทย ตำบลหาดขาม อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ (2) เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่าของหมู่บ้านรวมไทย กับปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่า และ (3) เพื่อพยากรณ์การจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่าของหมู่บ้านรวมไทย ตำบลหาดขาม อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เพื่อดำเนินการวิจัยโดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนในพื้นที่ตำบลหาดขาม อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 400 คน โดยวิธีแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์สมการถดถอยเชิงพหุ ผลการวิจัยประกอบด้วย (1) ด้านการจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่าของหมู่บ้านรวมไทย ตำบลหาดขาม อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อยู่ในระดับมาก (2) ด้านความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่าของหมู่บ้านรวมไทย กับปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่า เป็นเชิงบวก และ (3) ปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่า สามารถพยากรณ์การจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่าของหมู่บ้านรวมไทย ตำบลหาดขาม อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ได้ร้อยละ 86.30


 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Kaewsaxad, J. . (2025). การจัดการเพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนของเกษตรกรและช้างป่าของหมู่บ้านรวมไทย ตำบลหาดขาม อำเภอกุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารสหวิทยาการรัฐศาสตร์, 3(3), หน้า 63–73. สืบค้น จาก https://so17.tci-thaijo.org/index.php/JIPS/article/view/1666
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ทิพย์วรรณ ทิพย์สูตร. (มกราคม-เมษายน 2567). การจัดการปัญหาช้างป่าบุกรุกพื้นที่ทำกินโดยการมีส่วนร่วมของประชาชน ในตำบลป่าเด็ง อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี. วารสารการจัดการการเมืองการปกครองและท้องถิ่น, 2(1), 40-47.

ปิยะนันท์ มูลตรีมา. (2560). การศึกษาข้อเสนอการแก้ปัญหาการอยู่ร่วมกันระหว่างชุมชนและช้างป่า ในพื้นที่การพัฒนา 2 กระแส. [การค้นคว้าอิสระปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. Thammasat University. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2017/TU_2017_590

_8151_8324.pdf

พระมหาภาราดร แก้วบุตรดี. (มีนาคม-เมษายน 2562). การมีส่วนร่วมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์, 7(2), 265-274.

วรัญญา ยิ้มแย้ม. (2022). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการปัญหาคนกับช้างป่ากรณีศึกษา: การท่องเที่ยวสัตว์ป่า อุทยานแห่งชาติกุยบุรี [วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต]. Chula Digital Collection. https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/6412/

ศูนย์วิจัยและสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน. (2564, 21 สิงหาคม). ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับ SDGs. https://www.sdgmove.com/intro-to-sdgs/

Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1981). Rural Development Participation: Concept and Measure for Project Design Implementation and Evaluation: Rural Development Committee Center for international Studies. New York: Cornell University Press.

Gibson, J. L., Ivancevich, J. M., & Donnelly J. H., (1994). Organizations: Behavior, Structure, Processes. Texas: Business Publications.

Louis A. Allen. (1958). Management and organization. New York: McGraw-Hill Inc.

Srikrachang, M. (2003). Conservation and Management of Elephants in Thailand [Unpublished doctoral dissertation]. Mahidol University.

Yamane, T. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper. & Row.