แรงจูงใจในการบริโภคเครื่องสำอางสมุนไพรของวัยรุ่นไทย
คำสำคัญ:
เครื่องสำอางสมุนไพร, แรงจูงใจ, วัยรุ่นบทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื ่อศึกษาแรงจูงใจในการบริโภคเครื ่องสำอางสมุนไพรของวัยรุ ่นไทย โดยกลุ ่มตัวอย่างคือผู ้บริโภควัยรุ ่นที ่มีอายุ
ในช่วง 15 – 24 ปี จำนวน 400 คน เครื ่องมือที ่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม สถิติที ่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วยความถี่ (Frequency) ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี ่ ย (Mean) ส่วนเบี ่ ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และค่าสถิติ t-Test และ One Way ANOVA ที ่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที ่ระดับ 0.05
ผลการศึกษาพบว่า แรงจูงใจในการ บริโภคเครื ่องสำอางสมุนไพรของวัยรุ ่นไทย กลุ ่มตัวอย่างมีระดับแรงจูงใจใน ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (=3.97) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านความเชื่อในประโยชน์สมุนไพรมีค่าเฉลี ่ยสูงสุด (
=4.19) รองลงมาคือด้านสินค้ามีมาตรฐานปลอดภัย (
=4.11) ด้านความเชื่อในคุณภาพ (
=3.90) ด้านการพบ สินค้าจากการไปเที ่ยวงานสมุนไพร (
=3.86) และด้านความต้องการทดลองสินค้า (
=3.78) ตามลำดับ เมื่อพิจารณาความแตกต่างระหว่างกลุ่มพบว่า เพศระดับการศึกษา และรายได้เฉลี ่ยต่อเดือน ต่างกัน มีแรงจูงใจในการบริโภคเครื ่องสำอางสมุนไพรของวัยรุ ่นไทยในภาพรวม แตกต่างกันอย่างนัยสำคัญทางสถิติ โดยกลุ ่มที ่มีแรงจูงใจในการบริโภคเครื ่องสำอางสมุนไพรสูง คือ กลุ ่มเพศหญิง ระดับการศึกษาต่ำกว่าระดับมัธยมปลาย และอนุปริญญาหรือ ปวส. มีรายได้เฉลี่ยน้อยกว่า 30,000 บาทต่อเดือน
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารวิชาการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ดำเนินการโดยคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายลิขสิทธิ์ โดยเจ้าของลิขสิทธิ์มีสิทธิในการทำซ้ำ ดัดแปลง และเผยแพร่งานบทความ ทั้งในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ การจัดทำฉบับสำเนา การแปล และการผลิตซ้ำในรูปแบบต่าง ๆ ลิขสิทธิ์ของบทความเป็นของผู้เขียนและวารสารวิชาการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
วารสารฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการพิจารณาตีพิมพ์บทความตามความเหมาะสม รวมทั้งการตรวจทานแก้ไข การปรับข้อความ และการขัดเกลาภาษาให้ถูกต้องตามรูปแบบและเกณฑ์ที่วารสารกำหนด ทั้งนี้ ผลการวิจัย ข้อคิดเห็น ข้อเสนอแนะ และเนื้อหาที่ปรากฏในบทความถือเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนแต่ละบทความ มิได้ถือเป็นความคิดเห็นหรือความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ คณะวิทยาการจัดการ หรือมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
