Curriculum Management Guidelines Emphasizing integrated English language learning of the la-or Uthit demonstration school group, Suan Dusit University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aimed to 1) study the examine integrated curriculum management; 2) and investigate guidelines for managing an integrated curriculum with English as the medium of instruction in the La-or Uthit Demonstration School Group, Suan Dusit University. The sample used in this research is administrators 5 and teachers 158 totaling 163 people, selected by stratified random sampling and key informants of the focus group discussion, 8 people, The research instruments were a 5-point rating scale questionnaire with a content validity index of 1.00 and a reliability coefficient of 0.98, as well as a focus group discussion record form. The statistics used for data analysis were percentage, mean, and standard deviation.
The research results found that: 1) Curriculum management was implemented at a high level overall. When considered by individual aspects, the findings revealed that the highest level of practice was in teacher and educational personnel development. The aspects implemented at a high level, ranked by mean scores from highest to lowest, were: promoting internationalization; developing flexible and modern curricula; defining the curriculum vision and goals; and continuously evaluating and improving the curriculum. 2) The guidelines for curriculum management are as follows Regarding the definition of the curriculum vision and goals, the vision should clearly reflect the desirable characteristics of learners.
In terms of developing a flexible and modern curriculum, students should be provided with opportunities to participate in organizing learning activities. For continuous curriculum evaluation and improvement, students should be given opportunities to participate in measurement and assessment processes. With respect to teacher and educational personnel development, teacher development should be evaluated regularly. Finally, in promoting internationalization, technology should be utilized in teaching and learning.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Articles in this journal are copyrighted by the x may be read and used for academic purposes, such as teaching, research, or citation, with proper credit given to the author and the journal.use or modification of the articles is prohibited without permission.
statements expressed in the articles are solely the opinions of the authors.
authors are fully responsible for the content and accuracy of their articles.
other reuse or republication requires permission from the journal."
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือการบริหารโรงเรียนในโครงการพัฒนาการบริหารรูปแบบนิติบุคคล. กระทรวงฯ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กระทรวงฯ.
จินตนา จุงใจ. (2560). แนวทางการพัฒนาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารการศึกษาโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].
ชวลิต ชูกำแพง. (2553). การวิจัยหลักสูตรและการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชุติมา สุดจรรยา, เทื้อน ทองแก้ว, พรภัทร์ อินทรวรพัฒน์, และ สุวิชชา เนียมสอน. (2564). กลยุทธ์การพัฒนาความเป็นนานาชาติของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล. วารสารสุโขทัยธรรมาธิราช, 33(2), 69–92. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/stouj/article/view/24686
ชุลีพร สุระโชติ. (2563). การพัฒนาหลักสูตรการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 โดยใช้กระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ (PLC). [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. https://buuir.buu.ac.th/bitstream/1234567890/9221/1/57810207.pdf
นันทวัน ทองพิทักษ์, เสนอ ภิรมจิตรผ่อง, และ สมาน อัศวภูมิ. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบยืดหยุ่นสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 9(3), 527–542.
นารีรัตน์ อินทรวิสัย และ มณฑา จำปาเหลือง. (2558). การมีส่วนร่วมของผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียในการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนโรงเรียนชุมชนประชานิคม สังกัดส านักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 8(1), 856-867. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/24455/30120
ปอยขวัญ เขมา. (2566). การพัฒนาศักยภาพครูและบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนพิชัยด้วยชุดกิจกรรมตามแนวคิด Outward Mindset สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลกอุตรดิตถ์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร]. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5676/3/PoykwanKhema.pdf
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). การศึกษาไทยในยุคปัจจุบัน. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.โรงเรียนสาธิตละอออุทิศ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. (2568). แผนพัฒนาโรงเรียนสาธิตละอออุทิศ พ.ศ. 2568–2571. https://la-orutis.dusit.ac.th/planeducation/
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2550). การบริหารทรัพยากรบุคคลทางการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). อาร์ แอนด์ ปริ้นท์.
วิรังรอง บุญนุช. (2555). Cross-cultural communication: An introduction (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สงัด อุทรานันท์. (2562). พื้นฐานและหลักการพัฒนาหลักสูตร. โรงพิมพ์มิตรสยาม.
สุดารัตน์ อมรชาต. (2564). การประเมินหลักสูตรสถานศึกษากลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยของโรงเรียนบ้านหินดาน อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยใช้รูปแบบซิปเปี้ยสท์. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี]. https://ir.sru.ac.th/bitstream/123456789/870/1/Fulltext.pdf
สุมน อมรวิวัฒน์. (2543). ปฏิรูปการเรียนรู้ ผู้เรียนสำคัญที่สุด. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). นวัตกรรมการบริหารจัดการสถานศึกษาในประเทศไทยและประเทศที่คัดสรรเพื่อพัฒนาผู้เรียนสู่ศตวรรษที่ 21. สำนักงานฯ.
Dewey, J. (1916). Democracy and education: An introduction to the philosophy of education. Macmillan Publishing.
Krejcie, R.V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607–610.
Semasinghe, W. M. (2020). Development, what does it really mean? Acta Politica Polonica, 49(1), 51–59. https://doi.org/10.18276/ap.2020.49-05
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. University of Chicago Press.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. Harcourt, Brace & World.
