ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการสถานดูแลผู้สูงอายุของญาติผู้สูงอายุ ในเขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ของญาติผู้สูงอายุที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการสถานดูแลผู้สูงอายุของญาติผู้สูงอายุในเขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 2) ศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดบริการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการสถานดูแลผู้สูงอายุของญาติผู้สูงอายุในเขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ญาติผู้สูงอายุที่มีบทบาทในการตัดสินใจเลือกใช้บริการสถานดูแลผู้สูงอายุ จำนวน 400 คน ซึ่งกำหนดขนาดตัวอย่างตามสูตรของ Cochran เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.982 การวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัย พบว่า
- ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดอยู่ในระดับมาก โดยให้ความสำคัญสูงสุดในด้านบุคลากรและด้านผลิตภัณฑ์ ขณะที่กระบวนการตัดสินใจใช้บริการโดยรวมอยู่ในระดับมากเช่นกัน โดยให้ความสำคัญมากที่สุดในขั้นการรับรู้ปัญหาและความต้องการ และขั้นการตัดสินใจใช้บริการ ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ปัจจัยด้านเพศ อายุ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อเดือน มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ขณะที่อาชีพไม่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการ โดยผลดังกล่าวพิจารณาจากค่าสถิติ One-Way ANOVA (F-test) ซึ่งใช้ทดสอบความแตกต่างระหว่างกลุ่มตัวอย่างในแต่ละลักษณะประชากรศาสตร์
- ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดบริการที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการ ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านการส่งเสริมการตลาด และด้านบุคลากร ขณะที่ด้านราคา ช่องทางการจัดจำหน่าย กระบวนการให้บริการ และลักษณะทางกายภาพ ไม่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการ โดยผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณพบว่า ค่า Variance Inflation Factors (VIF) ของตัวแปรอิสระทุกตัวอยู่ในช่วง 1.20–1.35 ซึ่งมีค่าน้อยกว่า 10 แสดงว่าไม่มีปัญหา Multicollinearity ระหว่างตัวแปรอิสระ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ (R) เท่ากับ 0.973 แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระรวมกับการตัดสินใจใช้บริการอยู่ในระดับสูงมาก ค่า R² เท่ากับ 0.947 หมายความว่า ตัวแปรอิสระทั้ง 7 ตัวสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของการตัดสินใจใช้บริการได้ร้อยละ 94.7 และค่า Adjusted R² เท่ากับ 0.946 โดยส่วนที่เหลือร้อยละ 5.3 เกิดจากปัจจัยอื่นที่ไม่ได้รวมอยู่ในแบบจำลอง ผลการทดสอบสมการโดยรวมพบว่าค่าสถิติ F เท่ากับ 1001.75 และค่า Sig. เท่ากับ 0.001 ซึ่งน้อยกว่าระดับนัยสำคัญ 0.01 แสดงว่าปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดบริการโดยรวมมีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการสถานดูแลผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ทั้งนี้สามารถเขียนสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบได้ดังนี้
Y = 0.500 + 0.350(ด้านผลิตภัณฑ์) + 0.210(ด้านราคา) + 0.180(ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย) + 0.140 (ด้านการส่งเสริมการตลาด) + 0.110 (ด้านบุคลากร) + 0.090 (ด้านกระบวนการบริการ) + 0.080 (ด้านลักษณะทางกายภาพ)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2568, 26 มิถุนายน). สถิติผู้สูงอายุ. https://www.dop.go.th/th/statistics_page?cat=12&id=2583
กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2568). สถิติจำนวนประชากรและสถิติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. 2568. สำนักบริหารการทะเบียน. https://www.dopa.go.th/
กระทรวงสาธารณสุข. (2566). รายละเอียดตัวชี้วัดกระทรวงสาธารณสุข ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566 (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 1). กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข
จิดาภา หอจตุรพิธพร. (2562). การตัดสินใจเลือกใช้บริการเนอสซิ่งโฮมของประชากรในเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง] https://mmm.ru.ac.th/MMM/IS/twin-7/6114152036.pdf
บุลากร แผ่นสุวรรณ, ดาวพระศุกร์ ทองกลิ่น, และ สุพัฒน์ ธีรเวชเจริญชัย. (2568). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการสถานบริบาลดูแลผู้สูงอายุเอกชน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ร่มพฤกษ์, 43(2), 201–220. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/romphruekj/article/view/275767
ธำรงศักดิ์ ดำรงศิริ. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเลือกใช้บริการสถานบริบาลผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 28(1), 51–58
ไพโรจน์ ทิพมาตร์. (2564). ปัจจัยส่วนบุคคลและส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกบ้านพักคนชราของผู้สูงอายุ. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 13 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม (น. 1527–1538). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. https://publication.npru.ac.th/bitstream/123456789/1407/1/npru_152.pdf
ระพีพัฒน์ ช้อนสวัสดิ์. (2563). ส่วนประสมทางการตลาดบริการ คุณภาพบริการ พฤติกรรมการเลือกใช้สถานดูแลผู้สูงอายุ และการจัดการธุรกิจสถานดูแลผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ]. SWU IR. https://hdl.handle.net/20.500.14740/38939
สุประวีณ์ อนุมานศิริกุล. (2561). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีต่อการเลือกใช้สถานบริการดูแลผู้สูงอายุในจังหวัดนนทบุรี. [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช].
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2560). การบริหารการตลาดยุคใหม่ (Marketing management) (ฉบับปรับปรุง). Diamond in Business World.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568, 26 มิถุนายน). การสำรวจผู้สูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2567. http://www.nso.go.th
อมรรักษ์ สวนชูผล. (2561). การจัดการธุรกิจการบริการผู้สูงอายุ. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 13(1), 146–152
Booms, B. H., & Bitner, M. J. (1981). Marketing strategies and organization structures for service firms. American Marketing Association
Cochran, W. G. (1963). Sampling techniques (2nd ed.). John Wiley & Sons
Kotler, P., & Keller, K. L. (2019). Marketing management (15th ed.). Pearson Education
United Nations. (2023). World social report 2023: Leaving no one behind in an ageing world. Department of Economic and Social Affairs
World Health Organization. (2023). World health statistics 2023: Monitoring health for the SDGs, Sustainable development goals. WHO.