ระบบนิเวศแห่งการเรียนรู้ ปรัชญาความเคารพและนวัตกรรมการศึกษาของโรงเรียนสาธิตประถมมหาวิทยาลัยสึกูบะ ประเทศญี่ปุ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และสังเคราะห์โมเดลการศึกษาของโรงเรียนสาธิตประถมมหาวิทยาลัยสึกูบะประเทศญี่ปุ่น ในฐานะ “ระบบนิเวศแห่งการเรียนรู้” (Learning Ecosystem) ที่เชื่อมโยงปรัชญาการศึกษา วัฒนธรรมโรงเรียน กระบวนการจัดการเรียนรู้ และผลลัพธ์ของผู้เรียนเข้าด้วยกันอย่างเป็นระบบ ตั้งแต่รากฐานของระบบ กลไกการจัดการเรียนรู้ การเยื่อมโยงกับทฤษฎีการศึกษา และผลลัพธ์ของผู้เรียน โดยใช้การวิเคราะห์เชิงเอกสารจากเอกสารทางวิชาการ หนังสือ ตำรา และรายงานจากองค์กรระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับ Open Approach, Lesson Study, ทฤษฎีการเรียนรู้ร่วมสมัย และบริบทการศึกษาของประเทศญี่ปุ่น แนวปฏิบัติของโรงเรียน และทฤษฎีการศึกษาสมัยใหม่ เพื่ออธิบายองค์ประกอบและกลไกของระบบการเรียนรู้ดังกล่าว
ผลการวิเคราะห์ พบว่า ระบบนิเวศแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนสาธิตประถมมหาวิทยาลัยสึกูบะสามารถอธิบายผ่าน 4 องค์ประกอบสำคัญ ได้แก่ 1) รากฐานเชิงปรัชญา ซึ่งประกอบด้วยปรัชญา “ความเคารพ” ในห้ามิติที่ทำหน้าที่เป็นฐานของวัฒนธรรมการเรียนรู้ 2) กลไกการจัดการเรียนรู้ ซึ่งประกอบด้วยนวัตกรรมสำคัญ ได้แก่ Open Approach การพัฒนาครูผ่าน Lesson Study การบูรณาการความรู้ภายในวิชา และวัฒนธรรมการเรียนรู้ที่เน้นกระบวนการคิดและแรงจูงใจภายใน 3) ความสอดคล้องกับทฤษฎีการศึกษาสมัยใหม่ เช่น Constructivism Formative Assessment Social-Emotional Learning และ Growth Mindset และ 4) ผลลัพธ์ของผู้เรียน ซึ่งสะท้อนการพัฒนาทักษะสำคัญของศตวรรษ ที่ 21 การเรียนรู้ตลอดชีวิต และความยืดหยุ่นทางสังคมและอารมณ์
ความสำเร็จของโรงเรียนสาธิตประถมมหาวิทยาลัยสึกูบะไม่ได้เกิดจากนวัตกรรมการสอนเฉพาะด้าน หากแต่เกิดจากการสร้างระบบนิเวศแห่งการเรียนรู้ที่องค์ประกอบต่าง ๆ ของโรงเรียนทำงานร่วมกันอย่างสอดประสาน ภายใต้โมเดลแนวคิด Tsukuba Learning Ecosystem Model ซึ่งเชื่อมโยงระหว่างปรัชญาการศึกษา กลไกการจัดการเรียนรู้ กรอบทฤษฎี และผลลัพธ์ของผู้เรียน โมเดลดังกล่าวมีนัยสำคัญต่อการทำความเข้าใจการออกแบบระบบการศึกษาที่สามารถพัฒนาผู้เรียนอย่างรอบด้าน และสามารถเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนาการศึกษาที่ตอบสนองต่อความท้าทายของโลกในศตวรรษที่ 21
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##เอกสารอ้างอิง
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). แนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning). กระทรวงศึกษาธิการ.
Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. (2001). A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom's taxonomy of educational objectives. Longman.
Black, P., & Wiliam, D. (1998). Assessment and classroom learning. Assessment in Education, 5(1), 7–74.
Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Harvard University Press.
CASEL. (2020). What is social and emotional learning. https://casel.org/what-is-sel/
Cave, P. (2007). Primary school in Japan: Self, individuality and learning in elementary education. Routledge.
DuFour, R., & Eaker, R. (1998). Professional learning communities at work: Best practices for enhancing student achievement. National Education Service.
Durlak, J. A., Weissberg, R. P., Dymnicki, A. B., Taylor, R. D., & Schellinger, K. B. (2011). The impact of enhancing students’ social and emotional learning: A meta-analysis of school-based universal interventions. Child Development, 82(1), 405–432.
Dweck, C. S. (2006). Mindset: The new psychology of success. Random House.
Fernandez, C., & Yoshida, M. (2004). Lesson study: A Japanese approach to improving mathematics teaching and learning. Routledge.
Fullan, M. (2016). The new meaning of educational change (5th ed.). Teachers College Press.
Hmelo-Silver, C. E. (2004). Problem-based learning: What and how do students learn?. Educational Psychology Review, 16(3), 235–266.
Hord, S. M. (2004). Learning together, leading together: Changing schools through professional learning communities. Teachers College Press.
Hung, N. M., & Nam, N. H. (2013). On the procedural structure of learning ecosystem toward competency learning model. Special Issue of the Journal of Science, 53(87), 13-23. https://arxiv.org/abs/1404.7017
Inprasitha, M. (2015). Lesson study incorporating open approach: Two practices in community of practices to improve quality of classroom. In World Association of Lesson Studies International Conference. Khon Kaen University.
Inprasitha, M. (2006). Open-ended approach and teacher education. Tsukuba Journal of Educational Study in Mathematics, 25, 169–178.
Lewis, C., Perry, R., Hurd, J., & O’Connell, M. P. (2006). Lesson study comes of age in North America. Phi Delta Kappan , 88(4), 273–281
Lewis, C. (2002). Lesson study: A handbook of teacher-led instructional change. Research for Better Schools.
Maruyama, H. (2013). Moral education in Japan. National Institute for Educational Policy Research.
National Research Council. (2000). How people learn: Brain, mind, experience, and school: Expanded edition. The National Academies Press.
OECD. (2019). OECD learning compass 2030: A series of concept notes. OECD.
OECD. (2018). The future of education and skills: Education 2030. OECD Publishing.
Partnership for 21st Century Skills. (2019). Framework for 21st century learning. P21.
Piaget, J. (1970). Science of education and the psychology of the child. Viking.
Roesgaard, M. H. (2016). Moral education in Japan: Values in a global context. Routledge.
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2020). Intrinsic and extrinsic motivation from a self-determination theory perspective. Contemporary Educational Psychology, 61, 101860.
Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books.
Senge, P., Cambron-McCabe, N., Lucas, T., Smith, B., Dutton, J., & Kleiner, A. (2012). Schools that learn: A fifth discipline fieldbook for educators, parents, and everyone who cares about education. Nicholas Brealey Publishing.
Shimizu, Y. (2009). Characterizing exemplary mathematics instruction in Japanese classrooms from the learner’s perspective. ZDM Mathematics Education, 41, 311–318.
Takahashi, A., & McDougal, T. (2016). Collaborative lesson research: Maximizing the impact of lesson study. ZDM Mathematics Education, 48, 513–526.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner. Theory Into Practice, 41(2), 64–70.
