ความคิดเห็นต่อปัจจัยที่มีผลต่อการลาออกของพนักงานบริษัท วอน วอน พลัส จำกัด

ผู้แต่ง

  • ธนัญชนก ตั้งอภิวรคุณ หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการองค์การยุคใหม่ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
  • ปกรณ์ ปรีชาภรณ์ หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการองค์การยุคใหม่ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
  • อรอนงค์ แตงอ่อน หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการองค์การยุคใหม่ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก

คำสำคัญ:

การลาออกของพนักงาน, ปัจจัยการลาออก, ความพึงพอใจในการทำงาน, การจัดการทรัพยากรมนุษย์, บริษัท วอน วอน พลัส จำกัด

บทคัดย่อ

          การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นต่อปัจจัยที่มีผลต่อการลาออกของพนักงานบริษัท วอน วอน พลัส จำกัด วัตถุประสงค์เฉพาะของการศึกษาคือ1. เพื่อศึกษาความคิดเห็นต่อปัจจัยที่มีผลต่อการลาออกของพนักงานบริษัท วอน วอน พลัส จำกัด 2. เพื่อเปรียบเทียบระดับความคิดเห็นต่อปัจจัยที่มีผลต่อการลาออกของพนักงานบริษัท วอน วอน พลัส จำกัด การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือหลักในการเก็บข้อมูล ประชากรประกอบด้วยพนักงาน 45 คน ซึ่งได้เลือกกลุ่มตัวอย่างจำนวน 40 คน โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ ข้อมูลที่เก็บได้ถูกนำมาวิเคราะห์โดยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบ t-test/ANOVA เพื่อตรวจสอบความแตกต่างในความคิดเห็นตามลักษณะประชากร เช่น เพศ อายุ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา และรายได้ต่อเดือน

           ผลการวิจัยเผยให้เห็นว่า โดยรวมแล้ว พนักงานเห็นด้วยในระดับปานกลางต่อปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการลาออก ปัจจัยที่สำคัญที่สุดที่พบคือ เงินเดือน โอกาสความก้าวหน้าในอาชีพ และนโยบายการบริหาร ซึ่งส่งผลอย่างมากต่อความตั้งใจที่จะลาออกของพนักงาน นอกจากนี้ การวิเคราะห์ยังแสดงให้เห็นว่า ความแตกต่างทางประชากรส่งผลให้เกิดการรับรู้ที่หลากหลายต่อสาเหตุของการลาออก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านอายุและระดับรายได้ การศึกษานี้เน้นว่า ความไม่พอใจในเงินเดือนและโอกาสการเติบโตในสายงานที่จำกัด ยังคงเป็นตัวขับเคลื่อนหลักของการลาออกผลลัพธ์ของการวิจัยนี้มีคุณค่าสำหรับการจัดการองค์กร เนื่องจากให้ข้อมูลเชิงลึกต่อการรับรู้ของพนักงาน ทำให้องค์กรสามารถกำหนดกลยุทธ์เพื่อลดอัตราการลาออกได้ โดยการพัฒนาโอกาสความก้าวหน้าในอาชีพ ปรับปรุงโครงสร้างค่าตอบแทน และสร้างความสัมพันธ์ในที่ทำงานที่สนับสนุน องค์กรสามารถลดการลาออกและเสริมสร้างความผูกพันของพนักงาน

เอกสารอ้างอิง

Duriyangsilp,S, & Prommasit,S. (2018). Factors Related to the Intention to Resign of Food and Beverage Department Employees in a Five-Star Hotel on Witthayu Road, Bangkok. Srinakharinwirot University.

Edgar F. Huse, Thomas G. Cummings. (1985).Organization Development and Change. West series in management

Herzberg, F., Mausner, B., & Snyderman, B. B. (1959). The motivation to work. New York: John Wiley & Sons.

Kantapat Na Mahanakorn. (2022). Reasons why employees decide to resign: Evidence from Thailand.Mahidol University. Premrudee.

Kotchaporn Chanruang et al.(2024).Factor Affecting Workers Resignation Intention of Private Company Employees in Sakon Nakhon Province. Journal of Management Science Sakonnakhon Rajabhat University 4(2) 385-398.

Orapin Karakool.(2014). Factors Affecting Reassignment of Private Employee.Master of Business Administration, Faculty of Commercial and Accountancy,Thammasat University.

Pennapha Hongthong. (2023). The world is no longer the same as Gen Z enters the workforce. Waymagazine. https://waymagazine.org/gen-z-as-a-new-jobber.

Ueasirimont,P.(2007). Motivational Factors Affecting Resignation: A Case Study of Thai Glass Industry Public Company Limited. National Institute of Development Administration.

Vecchio, R. P. (1988). Organizational behavior. New York: Harcourt Brace Jovanovich.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

ตั้งอภิวรคุณ ธ., ปรีชาภรณ์ ป., & แตงอ่อน อ. (2026). ความคิดเห็นต่อปัจจัยที่มีผลต่อการลาออกของพนักงานบริษัท วอน วอน พลัส จำกัด. วารสารวิชาการคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 5(1). สืบค้น จาก https://so17.tci-thaijo.org/index.php/JMSNSTRU/article/view/1460