การรับบุตรบุญธรรมกับความหลากหลายทางเพศ: สิทธิและความเสมอภาคตามกฎหมายไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งศึกษาการรับบุตรบุญธรรมในบริบทของความหลากหลายทางเพศ โดยวิเคราะห์พัฒนาการ
ของกฎหมาย และกระบวนการรับบุตรบุญธรรมที่ส่งผลต่อการรับบุตรบุญธรรมของคู่รักที่มีความหลากหลายทางเพศ
ในประเทศไทย ตลอดจนศึกษาแนวคิด ทฤษฎี และกรอบกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับหลักสิทธิและความเสมอภาค
ตามกฎหมายไทย โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพซึ่งประกอบด้วยการทบทวนวรรณกรรม และวิเคราะห์เอกสาร
ทางวิชาการ รวมถึงบทบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ กฎหมายว่าด้วยการรับบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522 พระราชบัญญัติคู่ชีวิต พ.ศ. 2567 และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 24) พ.ศ. 2567
ผลการศึกษาพบว่า กฎหมายการรับบุตรบุญธรรมของไทยในอดีตตั้งอยู่บนกรอบแนวคิดครอบครัวแบบคู่สมรส
ชายหญิง ส่งผลให้คู่รักเพศเดียวกันไม่สามารถรับบุตรบุญธรรมร่วมกันได้ และได้รับการพิจารณาว่าขาดคุณสมบัติ เนื่องจากไม่มีสิทธิรับรองสถานะทางกฎหมาย ภายหลังการบัญญัติพระราชบัญญัติคู่ชีวิต พ.ศ. 2567 กฎหมายจึงมีการรับรองสถานะครอบครัวและขจัดข้อจำกัดทางกฎหมายในการรับบุตรบุญธรรม ซึ่งส่งผลต่อการพิจารณาคุณสมบัติในการรับบุตรบุญธรรมร่วมกันของคู่รักที่มีความหลากหลายทางเพศ บทความนี้ชี้ให้เห็นว่า กระบวนการรับบุตรบุญธรรมควรได้รับการปรับปรุง ทั้งในด้านหลักเกณฑ์การพิจารณาคุณสมบัติและแนวปฏิบัติของศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม เพื่อส่งเสริมหลักความเสมอภาคและประโยชน์สูงสุดของเด็กอย่างเป็นรูปธรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครอง. (2567). ทะเบียนรับบุตรบุญธรรม. https://www.dopa.go.th/public_service/service_guide230/view277
พรพิรุณ ชลาชัย และรักชนก ชำนาญมาก. (2568). ความหลากหลายทางเพศต่อการสร้างครอบครัวระหว่างเพศเดียวในสังคมไทย. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(1), 547–554.
ชีรา ทองกระจาย. (2561). ความเท่าเทียมกันทางเพศภาวะ. ใน เอกสารการเรียนการสอนรายวิชาการพัฒนามนุษย์ในบริบทโลก. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ฐาฏญาณี นิลเกตุ. (2560). พฤติกรรมการเลี้ยงดูเด็กของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม: กรณีศึกษาศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. e-thesis มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2017/TU_2017_5805033403_6546_7167.pdf
ฐิตาภรณ์ น้อยนาลุ่ม. (2566). การพัฒนากฎหมายรองรับสิทธิของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 10(1), 185–197.
ทศพร กลิ่นหอม. (2564). ไขความหมายที่ซ่อนในสีรุ้งของ Rainbow LGBT Pride Flag. https://www.sarakadeelite.com/lite/rainbow-lgbt-pride-flag/
เทิดเกียรติภณช์ แสงมณีจีรนันเดชา และรัตพงษ์ สอนสุภาพ. (2562). ความเสมอภาคของกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศต่อการสมรสและรับรองบุตรในประเทศไทย กรณีศึกษามุมมองของนักวิชาการและนักเคลื่อนไหวทางสังคม. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 5(2), 8–13.
นลัทพร ไกรฤกษ์. (2558, 27 ตุลาคม). เปิดใจครอบครัวหลากหลายเพศ ย้ำบทบาท‘พ่อ-แม่ ไม่ได้ขึ้นกับเพศสภาพ. https://prachatai.com/journal/2015/10/62136
พระภิญโญ เอี่ยมสุวรรณ. (2567). LGBTQ: บทบาททางศาสนาพุทธในสังคมไทย. วารสารปัญญาลิขิต, 3(2), 41–53. https://so15.tci-thaijo.org/index.php/PYJ/article/view/1073
พัชรินทร์ สิรสุนทร และวัชรวุฒิ ซื่อสัตย์. (2558). สุขภาวะทางเพศและกิจกรรมทางเพศของนักศึกษาชายรักชาย. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 15(1), 149–164.
รัชนีกร ลาภวณิชชา พรหมศักดิ์. (2563). ปฏิรูปการรับบุตรบุญธรรมในกฎหมายไทย: การรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมโดยคู่ชีวิต. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 49(4), 805–812.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
โรงพยาบาลเพชรเวช. (2563, 14 ธันวาคม). LGBTQ ความหลากหลายที่ต้องเข้าใจ. https://www.petcharavejhospital.com/th/Article/article_detail/LGBTQ
สุไลพร ชลวิไล. (2562). เพศแห่งสยาม: ประวัติศาสตร์ความหลากหลายทางเพศ. สถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2560). พระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522 ปรับปรุงล่าสุด พ.ศ. 2560. http://web.krisdika.go.th/data/law/law2/%A155/%A155-20-9999-update.pdf
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562). ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับปรับปรุงล่าสุด). https://jla.coj.go.th/th/file/get/file/20190214c4ca4238a0b923820dcc509a6f75849b105558.pdf
สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดปทุมธานี. (2568). สมรสเท่าเทียม. https://pathumthani.m-society.go.th/สมรสเท่าเทียม/
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2567). ร่างพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ …) พ.ศ. …. (สมรสเท่าเทียม). https://www.parliament.go.th/section77/manage/files/file_20231019155634_2_291.pdf
อนุพร อรุณรัตน์ และประสิทธิ์ ปิวาวัฒนพานิช. (2568). หลักนิติธรรมกับการคุ้มครองสิทธิในครอบครัวของบุคคลเพศหลากหลาย: ศึกษาคําวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญ. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 15(2), 550–563.
อัญมณี สัจจาสัย. (2565). ความหลากหลายทางเพศ ตอนที่ 1 เพศสภาพ และ LGBTQI คืออะไร. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. https://cdc.parliament.go.th/ewtadmin/ewt/elaw_parcy/ewt_dl_link.php?nid=2649
อาทิตยา อาษา. (2562). ครอบครัวเควียร์: พหุอัตลักษณ์ ความสัมพันธ์ และยุทธศาสตร์ครอบครัวเลสเบี้ยนชนชั้นแรงงาน. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. e-thesis มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2019/TU_2019_5724035117_8477_11628.pdf
Drescher, J. (2015). Out of DSM: Depathologizing homosexuality. Behavioral Sciences, 5(4), 565–575. https://doi.org/10.3390/bs5040565
Chaiyajit, N. (2024). Analyzing Thailand’s Amendments to the Civil and Commercial Code on Marriage Equality: Progress, Shortcomings, and the Struggle for LGBTIQAN+ Rights to Family Establishment. Thai Legal Studies, 4(1), 60–71. https://doi.org/10.54157/tls.274227
Gilbert Baker Foundation. (2007). Rainbow Flag Color Meanings. https://gilbertbaker.com/rainbow-flag-color-meanings/
King, M. (2019). Stigma in psychiatry seen through the lens of sexuality and gender. BJPsych International, 16(4), 77–80. https://doi.org/10.1192/bji.2019.12
Lyakh, K. (2025). The best interests of the child in same-sex couples’ procedures for obtaining children. Bioethica, 11(1), 5–20. https://doi.org/10.12681/bioeth.40928
Punyasavatsut, A. (2023). Child Adoption: An Economic View. Thammasat Journal, 42(3), 175–197. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/tujo/article/view/272178