การบูรณาการเกมจำลองสถานการณ์ทางเศรษฐกิจเพื่อพัฒนาทักษะการตัดสินใจเชิงจริยธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมจำลองสถานการณ์ทางเศรษฐกิจสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 2. ศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้ที่มีต่อทักษะการตัดสินใจเชิงจริยธรรม และ 3. เปรียบเทียบทักษะการตัดสินใจเชิงจริยธรรมก่อนและหลังการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านหมี่วิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลพบุรี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 40 คน ที่ได้มาด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 15 แผน และแบบประเมินทักษะการตัดสินใจเชิงจริยธรรม จำนวน 20 ข้อ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น 0.91 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่าทีแบบกลุ่มตัวอย่างที่สัมพันธ์กัน
ผลการวิจัยพบว่า 1. แผนการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นมีจำนวน 15 แผน มีค่าความเหมาะสมโดยรวมอยู่ในระดับมาก (𝑥̅ = 4.56, S.D. = 0.28) 2. ทักษะการตัดสินใจเชิงจริยธรรมหลังเรียนอยู่ในระดับมาก (𝑥̅ = 4.15, S.D. = 0.38) และ 3. ทักษะการตัดสินใจเชิงจริยธรรมหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 12.68, p < .05) การวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าเกมจำลองสถานการณ์ทางเศรษฐกิจเป็นนวัตกรรมการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพในการพัฒนาทักษะการตัดสินใจเชิงจริยธรรมของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##เอกสารอ้างอิง
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2561). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ (พิมพ์ครั้งที่ 8). พี.บาลานซ์ ดีไซน์ แอนด์ ปริ้นติ้ง.
ตะวัน ไชยจิตต์, แก้วใจ สุวรรณเวช, และพชรกมล บุญฤทธิ์. (2567). การพัฒนาผลการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาและการคิดวิเคราะห์ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบสถานการณ์จำลองและแอปพลิเคชัน TikTok เรื่อง หน้าที่ของเยาวชนต่อสังคมและประเทศชาติ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนโยธินบำรุง. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 3(1), e0836. https://so16.tci-thaijo.org/index.php/EJ-NSTRU/article/view/836/595
ทิศนา แขมมณี. (2564). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 25). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พเยาว์ ยินดีสุข. (2559). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2545). เทคนิคและกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. พริกหวานกราฟฟิค.
วีรวิชญ์ บุญส่ง, ปุณณดา เนียมเมือง, และเจนจิรา อ่อนสา. (2567). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบสถานการณ์จำลอง เรื่อง หน้าที่ชาวพุทธ และมารยาทชาวพุทธ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/3 โรงเรียนอินทร์บุรี. วารสาร มจร พุทธศาสตร์ปริทรรศน์, 8(3), 288 – 303. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmb/article/view/279513/187319
อรุณณี กองจันทร์. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน หน่วยการเรียนรู้วันหยุดราชการที่สำคัญและการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยการเรียนรู้แบบสถานการณ์จำลอง. มมร ล้านนาวิชาการ, 10(1), 48 – 57. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/mbulncjournal/article/view/246609/167666
Aldrich, C. (2009a). Learning Online with Games, Simulations, and Virtual Worlds: Strategies for Online Instruction. Pfeiffer.
Aldrich, C. (2009b). The Complete Guide to Simulations and Serious Games: How The Most Valuable Content Will Be Created in The Age Beyond Gutenberg to Google. Pfeiffer.
Barr, R. D., Barth, J. L., & Shermis, S. S. (1978). The Nature of the Social Studies. ETC Publications.
Bruner, J. S. (1960). The Process of Education. Harvard University Press.
Cronbach, L.J. (1990). Essentials of Psychological Testing (5th ed.). Harper & Row.
Dewey, J. (1938). Experience and Education. Macmillan.
Johnson, D. W. & Johnson, R. T. (2017). Joining Together: Group Theory and Group Skills (12th ed.). Pearson.
Kohlberg, L. (1984). The Psychology of Moral Development: The Nature and Validity of Moral Stages (Essays on Moral Development, Vol. 2). Harper & Row.
Kolb, D. A. (2015). Experiential Learning: Experience as The Source of Learning and Development (2nd ed.). Pearson Education.
Lapsley, D. & Narvaez, D. (2006). Character Education. In K. A. Renninger & I. E. Sigel (Vol. Eds.), Handbook of Child Psychology: Vol. 4. Child Psychology in Practice (6th ed., pp. 248–296). Wiley.
Lin, W., Wang, J.-Y., & Yueh, H.-P. (2022). Learning Information Ethical Decision Making with A Simulation Game. Frontiers in Psychology, 13, Article 933298. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.933298
OECD. (2019). OECD Future of Education and Skills 2030: Conceptual Learning Framework. OECD Publishing.
Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children. International Universities Press.
Prince, M. (2004). Does Active Learning Work? A Review of The Research. Journal of Engineering Education, 93(3), 223 – 231. https://doi.org/10.1002/j.2168-9830.2004.tb00809.x
Rest, J. R. (1986). Moral Development: Advances in Research and Theory. Praeger.
Schön, D. A. (1983). The Reflective Practitioner: How Professionals Think in Action. Basic Books.
Shulman, L. S. (1986). Those Who Understand: Knowledge Growth in Teaching. Educational Researcher, 15(2), 4 – 14. https://doi.org/10.3102/0013189X015002004
Zevin, J. (2023). Social studies for the twenty-first century: Methods and materials for teaching in middle and secondary schools (5th ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003026235
Zimmerman, B. J. (2002). Becoming A Self - Regulated Learner: An Overview. Theory Into Practice, 41(2), 64 – 70. https://doi.org/10.1207/s15430421tip4102_2
