TRENDS AND DIRECTIONS FOR THE DEVELOPMENT OF EDUCATIONAL INFORMATION SYSTEMS THE DIGITAL ERA: A SYSTEMATIC LITERATURE REVIEW

Main Article Content

Sirapat Intarapanit
Danai Siriburee

Abstract

Educational information systems in the digital age it is imperative that we continue to evolve to support online and distance learning. This research aims to study and synthesize the development of educational information systems in both international and Thai contexts, as well as analyze trends and directions in educational information technology development for the future. Using a systematic literature review methodology following PRISMA guidelines, the study examined research published between 2017-2024 from ThaiJO and Google Scholar databases. After screening, 34 relevant studies were identified. The findings reveal that the development of educational information systems can be divided into 4 periods: pre-COVID-19 (during the year 2017-2019) focusing on basic development, COVID-19 period (during the year 2020-2021) emphasizing adaptation to online learning, post-COVID-19 (during the year 2022-2023) concentrating on advanced technology applications, and the current period (during the year 2024) focusing on specialized system development. Most research prioritized digital leadership development and administration, personnel competency development, and technology integration in teaching and learning. Future trends indicate a focus on artificial intelligence for personalized learning, development of blended learning systems, and assessment of long-term impacts of technology use in education.

Article Details

How to Cite
Intarapanit, S., & Siriburee , D. . (2025). TRENDS AND DIRECTIONS FOR THE DEVELOPMENT OF EDUCATIONAL INFORMATION SYSTEMS THE DIGITAL ERA: A SYSTEMATIC LITERATURE REVIEW. Journal of Research and Innovation for Sustainability (JRIS), 2(1), 1–17. retrieved from https://so17.tci-thaijo.org/index.php/JRIS/article/view/744
Section
Research article

References

Bay, B., Byram, J., Carroll, M. A., Finn, G. M., Hammer, N., Hildebrandt, S., Krebs, C., Wisco, J. J., & Organ, J. M. (2024). Journal recommended guidelines for systematic review and meta-analyses. Anatomical Sciences Education. https://doi.org/10.1002/ase.2500

Boltsi, A., Kalovrektis, K., Xenakis, A., Chatzimisios, P., & Chaikalis, C. (2024). Digital tools, technologies, and learning methodologies for education 4.0 frameworks: a stem-oriented survey. IEEE Access, 12, 12883-12901.

Kettle, M., Heimans, S., Biesta, G., & Takayama, K. (2023). In recognition of teachers and teaching. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 51, 1-4.

Loedwathong, R., & Chansirisira, P. (2024). Utilizing Big Data to Create Educational Information Systems. Journal of Education and Learning Reviews, 1(5), 47–56. https://doi.org/10.60027/jelr.2024.743

Prawangto, S. (2023). Guidelines for Developing Digital Leadership for School Administrators under the Office of Nongbualamphu Primary Educational Service Area Office 1. Dhammathas Academic Journal, 23(3), 53-70.https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/263025

Ramírez-Montoya, M., Andrade-Vargas, L., Rivera-Rogel, D., & Portuguez-Castro, M. (2021). Trends for the future of education programs for professional development. Sustainability.

Sari, D. R., (2024). Challenges and strategies for implementing education management in the digital age: a review of curriculum innovation and development. Gestion Educativa Environental Administration, 1(2). https://doi.org/10.62872/kwsdkf90

กัลญาภรณ์ เจริญพร, และปพนสรรค์ โพธิพิทักษ์. (2566). การศึกษาปัญหาในการจัดการเรียนการสอนของครูในยุคดิจิทัลสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์เขต 1. วารสารสมาคมนักวิจัย, 8(4), 54-72.

คนัมพร กันทะกะ, และพลอย สืบวิเศษ. (2566). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเรียนการสอนด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลของมหาวิทยาลัยไทย. Journal of Social Science and Cultural, 7(8), 232-243.

จิตรกร จันทร์สุข และจีรนันท์ วัชรกุล. (2566). การศึกษาองค์ประกอบภาวะผู้นำดิจิทัลสำหรับผู้บริหารโรงเรียนขยายโอกาส ทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(2), 36-49.

จินดา จอกแก้ว, ธารณา เปี่ยมชาคร, และนุชนาท จันทเตมีย์. (2564). การยกระดัับประสิิทธิิภาพการดำเนิินงานสำนักงานบััญชีีคุุณภาพให้้เป็นสํานัักงานบััญชีีคุุณภาพดิิจิิทััล. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 39(2), 91-114.

เจตนา ศาสตร์ประเสริฐ, และวรวิทย์ จินดาพล. (2566). การจัดการเรียนรู้ทางออนไลน์อย่างมีประสิทธิภาพในยุคดิจิทัล สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรน่า 2019 (โควิด-19) โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(5), 337-347.

ชนินทร์ ศรีส่อง, และชยากานต์ เรืองสุวรรณ. (2564). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 27. วารสารบัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 18(80), 55-67.

ณรินทร์ ชำนาญดู, และสิริรัศมี ปฐมวีราวรรน์. (2567). ยุคดิจิทัลกับการบริหารสถานศึกษาแบบ G-STAR MODEL. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4(6), 659-670.

ณัฏฐกิตติ์ พาสภาการ, วรรณรี ปานศิริ, และอุษา งานมีศรี. (2567). การจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(5), 1200-1213.

ณัฐวัตร ยาท้วม, หยกแก้ว กมลวรเดช, และสุรเชษฐ์ บุญยรักษ์. (2566). แนวทางการบริหารการศึกษาตามอัธยาศัยในยุคดิจิทัลสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดลำพูน. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(8), 435-447.

ทินกร เผ่ากันทะ, และกัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษา แห่งประเทศไทย (สพบท.), 4(2), 37-46.

ธรณิศ หาญใจ. (2560). บริการสื่อการศึกษาในภาพแวดล้อมดิจิทัล: ปรับวิธีคิดและเปลี่ยนวิธีการ. PULINET Journal, 4(1), 152-157.

นิตยา เปล่งเจริญศิริชัย. (2560). เทคโนโลยี MOOCs สำหรับการศึกษาออนไลน์. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน. 23(3), 521-531.

นิรุตต์ บุตรแสนลี. (2565). การเปลี่ยนผ่านสู่ความเป็นดิจิทัลของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา: การผลิตกำลังคนสมรรถนะสูงแห่งศตวรรษที่ 21. วารสาร วิจัยและนวัตกรรมสถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร, 5(1).

ปรางทอง ชั่งธรรม, และรัฐไท พรเจริญ. (2566). การรับรู้จากการมองเห็นสู่ภาวะการผ่อนคลายอาการเมื่อยล้าจากอุปกรณ์ทางเทคโนโลยีในยุคดิจิทัล. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 17(1), 16-28.

ปิิยะ ศรีีพลอย. (2565). การก่อการร้าย: ภััยคุุกคามต่่อโครงสร้างพื้นฐานที่่สําคัญ. วารสารรััฏฐาภิิรัักษ์์, 64(3), 87-97.

พรทิพย์ ไชยพนาพันธ์ และชัชภูมิ สีชมภู. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศใน ยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนขยายโอกาสสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 1. วารสารวิชาการรอยแก่นสาร, 6(9), 70-84.

พระมหานพรัตนขนฺติธมฺโม, พระประจักษ์ กิตฺติโสภโณ, และพระปริญญา อนุตฺตโร. (2565). กระบวนทัศน์ทางการศึกษาตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565. วารสารวิชาการรัตนบุศย, 5(3), 729-744.

พิรุฬห์ภัค เนตรสืบสาย และนวรัตน์ การะเกษ. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนามหาวิทยาลัยนสู่การเป็นมหาวิทยาลัยดิจิทัล. รายงานวิจัยกองนโยบายและแผน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.

ไพศาล จันทรังษี. (2561). การจัดการเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันของสถาบัน อุดมศึกษา เอกชนในประเทศไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 22-36.

มิ่งขวัญ อินต๊ะพิงค์, ธีระภัทร ประสมสุข, เมืองอินทร์ ชรสุวรรณ และพงษ์ไทย บัววัด. (2567). การบริหารงานงบประมาณในยุคดิจิทัลของสถานศึกษากลุ่ม การศึกษาสงเคราะห์สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ จังหวัดเชียงใหม่. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(1), 1127-1138.

เย่ว เสี่ยวหลง, บูรณจิตร แก้วศรีมล, นิรันดร์ สุธีนิรันดร์, พัชรา เดชโฮม และจิตตวิสุทธิ์ วิมุตติปัญญา. (2566). แนวทางเสริมสร้างทรัพยากรทางการศึกษา ในยุคดิจิทัลของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีฝู๋เจี้ยนใน มณฑลฝู๋เจี้ยน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน. Journal of MCU Nakhondhat, 10(11), 68-75.

รัชกร คงเจริญ. (2566). กลยุทธ์การพัฒนาบทความออนไลน์ให้สอดคล้องกับกระบวนการSEO เพื่อให้ติดอันดับหน้าแรก Google: กรณีศึกษาการส่งเสริมการรับรู้สารสนเทศอัตลักษณ์ มสธ. PULINET Journal, 10(1), 28-44.

รัตนาวดี พานทอง, อาคม ตาแสงวงษ์, และ วีรวัฒน์ วงศ์ใหญ่. (2565). การพัฒนาระบบสารสนเทศเพื่อการจัดการฝึกงานแบบออนไลน์ กรณีศึกษา คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยพะเยา. วารสารวิชาการเพื่อการพัฒนานวัตกรรมเชิงพื้นที่, 3(1), 53-66.

ลักษมี ทุ่งหว้า. (2560). นวัตกรรมรูปแบบการจัดการความสัมพันธ์ระหว่างธุรกิจและรัฐเพื่อเศรษฐกิจสร้างสรรค์ กรณีศึกษา : ธุรกิจเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. [ดุษฏีนิพจน์บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.

วรวลัญซ์ คําเที่ยง, และภูมิพิพัฒน์ รักพรมงคล. (2565). แนวทางเสริมสร้างการบริหารงานการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 5(4), 186-202.

วุฒิธรรม แก้วบุญใส, คมสันทิ์ ขจรปัญญาไพศาล, และสุพจน์ ดวงเนตร. (2567). การศึกษาปัญหาและแนวทางการพัฒนาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของโรงเรียน สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 13(1), 94-105.

ศศิธร ยศแก้วอุด และ ปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2566). การบริหารข้อมูลอย่างเป็นระบบตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. Journal of Modern Learning Development, 8(6), 164-181.

ศันสนีย์ เลี้ยงพานิชย์. (2561). รูปแบบการเรียนแบบดิจิทัลโดยใช้ปัญหาเป็นฐานในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 10, 208-224.

ศิริวรรณ ทองแก้ว, นงนุช บุญยัง, และศศิธร ลายเมฆ. (2564). การพัฒนารูปแบบการสื่อสารผ่านดิจิทัลแพตฟอร์มแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารทางการพยาบาลและพยาบาลประจำการในโรงพยาบาลเอกชนภาคใต้. วารสาร มฉก.วิชาการ, 25(2), 210-222.

สันติสุข เพ็ชรไพทูล, กฤษฎา วัฒนศักดิ์ และวิรัลพัชร วงศ์วัฒน์เกษม. (2567). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3. วารสารเสียงธรรมจากมหายาน, 10(3), 271-285.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กระทรวงศึกษาธิการ. https://www.moe.go.th

สิน งามประโคน, พีรวัฒน์ ชัยสุข, พระครูภัทรธรรมคุณ, พระมหาสมบัติ ธนปญฺโญ, และเกษม แสงนนท์. (2562). การบริหารการศึกษา: แนวคิด ทฤษฎีและรูปแบบการบริหารจัดการ. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 6(3), 134-146.

อาณัติ รัตนถิรกุล. (2561). EaaS ระบบบริการการเรียนการสอนสำหรับผู้สอนยุคดิจิทัล. Journal of Pacific Institute of Management Science, 4(1), 308-320.

เอนก หมื่นคำสี, ประเวศ เวชชะ, และ ไพรภ รัตนชูวงศ์. (2564). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารจัดการศึกษาเรียนร่วมหลักสูตรอาชีวศึกษาและมัธยมศึกษาตอนปลาย (ทวิศึกษา) โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 15 (เวียงเก่าแสนภูวิทยาประสาท) ที่สอดคล้องกับการศึกษา 4.0. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 4(1), 36-53.