การศึกษาสภาพปัจจุบันเกี่ยวกับการพัฒนาสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการเพื่อรองรับอาชีพทางเลือกสำหรับนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องการศึกษาสภาพปัจจุบันเกี่ยวกับการพัฒนาสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการเพื่อรองรับอาชีพทางเลือกสำหรับนักศึกษาครู มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันเกี่ยวกับพัฒนาสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาครู กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี สังกัดคณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ ชั้นปีที่ 3 ประจำภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 270 คน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น เป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่านักศึกษาส่วนใหญ่มีประสบการณ์ในการทำงานเพื่อหารายได้ด้วยตนเองในระหว่างการศึกษา เช่น ขายสินค้าออนไลน์ ค้าขาย ทำงาน Part – time ธุรกิจสตาร์ทอัพ อื่น ๆ โดยเฉพาะรับจ้างทั่วไป และนักศึกษาส่วนใหญ่ยังมุ่งเป้าและให้ความสำคัญกับอาชีพครูที่ตนเรียน จึงไม่แน่ใจในเป้าหมายในอนาคตเกี่ยวกับอาชีพผู้ประกอบการ แต่ยังมีความต้องการศึกษาเพื่อเสริมความรู้ และพัฒนาสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการ สำหรับอาชีพทางเลือกในอนาคต และเมื่อวิเคราะห์ข้อมูลระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการสภาพปัจจุบัน ประกอบไปด้วย 3 ด้านได้แก่ 1. ด้านความรู้ พบว่านักศึกษามีความรู้เกี่ยวกับส่วนประสมทางการตลาดและพฤติกรรมผู้บริโภค มากกว่าด้านอื่น (M= 3.40, SD= 0.95) 2. ด้านทักษะ พบว่าด้าน ความคิดสร้างสรรค์และสามารถนำนวัตกรรมใหม่ ๆ มาใช้ในการดำเนินธุรกิจ มากกว่าด้านอื่น(M=3.42, SD= 1.02) และ 3. ด้านคุณลักษณ มีความรับผิดชอบและซื่อสัตย์ เห็นประโยชน์ขององค์กรก่อนประโยชน์ส่วนตัว มากกว่าด้านอื่น (M= 3.68, SD= 0.95)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
การอนุญาตลิขสิทธิ์
การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ หรือสิ่งอื่นใดของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้รายใดมีความต้องการที่จะอ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือเชื่อมโยงไปยังข้อความทั้งหมดของบทความ รวบรวมข้อมูลสำหรับการจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใดเป็นสิ่งที่สามารถกระทำได้ แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือมีเจตนาเอื้อประโยชน์ทางธุรกิจ บทความทุกฉบับที่ถูกเผยแพร่ในวารสารวิจัยและนวัตกรรมเพื่อความยั่งยืนจะเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า (Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/)
เอกสารอ้างอิง
European Commission. (2016). 2030 framework for climate and energy policies. http://ec.europa.eu/clima/policies/2030/index_en.htm
Lumpkin, G. T., & Dess, G. G. (2005). The role of entrepreneurial orientation in stimulating effective corporate entrepreneurship. Academy of Management Executive, 19(1), 147–156. https://doi.org/10.5465/ame.2005.15841975
Rae, D. (2007). Connecting enterprise and graduate employability: Challenges to the higher education’s culture and curriculum? Education + Training, 49(8/9), 605–619. https://doi.org/10.1108/00400910710839425
Shane, S., & Venkataraman, S. (2000). The promise of entrepreneurship as a field of research. Academy of Management Review, 25(1), 217–226. https://doi.org/10.5465/amr.2000.2791611
พัฒน์ชนัน เมืองระรื่น, นัฎจรี เจริญสุข, และ สถาพร สังข์ขาวสุทธิรักษ์. (2564). การพัฒนาความเป็นผู้ประกอบการสำหรับนักศึกษาและผู้ประกอบการ โดยโครงการเพิ่มประสิทธิภาพอาหารแปรรูปเพื่อพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ชุมชน ของศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. วารสารวิจัยและนวัตกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 3(2), 106–121.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นผู้ประกอบการ (Entrepreneurship Education). พริกหวานกราฟฟิค.
