สมรรถนะการจัดการความรู้ของนักศึกษาเรื่องกระบวนการผลิตวัตถุดิบอาหารแห่งอนาคตสู่การพัฒนาเป็นหลักสูตรท้องถิ่นจังหวัดชัยภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เพื่อศึกษาสมรรถนะการจัดการความรู้ของนักศึกษาเรื่องกระบวนการผลิตวัตถุดิบอาหารแห่งอนาคตสู่การพัฒนาเป็นหลักสูตรท้องถิ่นจังหวัดชัยภูมิ มีขอบเขตการศึกษาสมรรถนะของนักศึกษา 2 ด้าน ได้แก่ สมรรถนะการจัดการความรู้และสมรรถนะการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น โดยมีกลุ่มเป้าหมายเป็นนักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาการพัฒนาหลักสูตร ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 47 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบประเมินสมรรถนะตนเองสำหรับนักศึกษา จำนวน 1 ฉบับ (KM Competency Rating Scale) ใช้ประเภทคำถามมาตราส่วนเชิงเส้น ตั้งค่าช่วง 1 ถึง 5 ผลการศึกษาพบว่า มีสมรรถนะการจัดการความรู้อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.88 และมีสมรรถนะการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยรวมเท่ากับ 3.77 สู่การนำไปใช้ประโยชน์ในการยกระดับองค์ความรู้สู่หลักสูตรท้องถิ่นสร้างเสริมอาชีพต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
การอนุญาตลิขสิทธิ์
การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ หรือสิ่งอื่นใดของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้รายใดมีความต้องการที่จะอ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือเชื่อมโยงไปยังข้อความทั้งหมดของบทความ รวบรวมข้อมูลสำหรับการจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใดเป็นสิ่งที่สามารถกระทำได้ แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือมีเจตนาเอื้อประโยชน์ทางธุรกิจ บทความทุกฉบับที่ถูกเผยแพร่ในวารสารวิจัยและนวัตกรรมเพื่อความยั่งยืนจะเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า (Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/)
เอกสารอ้างอิง
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). Teachers College Press.
Grant, R. M. (1996). Toward a knowledge-based theory of the firm. Strategic Management Journal, 17(S2), 109–122. https://doi.org/10.1002/smj.4250171110
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. Oxford University Press.
Tsoukas, H. (1996). The firm as a distributed knowledge system: A constructionist approach. Strategic Management Journal, 17(S2), 11–25. https://doi.org/10.1002/smj.4250171104
กิตติศักดิ์ พงษ์สวัสดิ์. (2563). สมรรถนะการพัฒนาหลักสูตรของครูผู้สอนในโรงเรียนชนบท. วารสารวิจัยการศึกษา, 17(2), 112–127.
นพมาศ ทองดี. (2565). การพัฒนาสมรรถนะด้านการประเมินและปรับปรุงหลักสูตรท้องถิ่นของนักศึกษาครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 49(3), 88–104.
ปิยะนุช ศรีสวัสดิ์. (2564). สมรรถนะด้านการจัดทำและเผยแพร่หลักสูตรท้องถิ่นของนักศึกษาครู. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 13(1), 45–59.
วารีรัตน์ แก้วอุไร. (2566). การพัฒนาหลักสูตร: จากทฤษฎีสู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วิจารย์ พาณิช. (2549). การจัดการความรู้ฉบับนักปฏิบัติ. สำนักพิมพ์สุขภาพใจ.
วิไลวรรณ บุญช่วย. (2565). การพัฒนาสมรรถนะการจัดการความรู้ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 15(1), 85–96.
ศิริพร พันธ์เพ็ง. (2564). สมรรถนะการจัดการความรู้ของนักศึกษาครูในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 44(2), 55–70.
สภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ. (2566). อาหารแห่งอนาคต (Future Food). กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ. https://www.nxpo.or.th/th/16067/
สุชาดา อินทรพงษ์. (2563). การประเมินสมรรถนะการจัดการความรู้ของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 48(3), 120–134.
