THE DEVELOPMENT OF A RISK MANAGEMENT MODEL FOR THE AREA REVENUE OFFICE BRANCH UNDER THE NARATHIWAT AREA REVENUE OFFICE
Keywords:
Risk Perception, Enterprise Risk Management, Strategic Risk, Operational Risk, Public Sector OrganizationsAbstract
This mixed-methods study investigates risk perception among public sector personnel, analyzing the influence of demographic and professional factors, including work experience, educational attainment, age, and job position. Additionally, it assesses operational conditions, existing risk levels, and systemic barriers to propose a contextually appropriate risk management model. Data were collected via questionnaires and interviews and analyzed using descriptive statistics.
The findings reveal that personal factors substantially shape organizational risk perception, particularly regarding strategic risk. Personnel with extensive experience and those in managerial roles demonstrated significantly higher risk awareness and assessment capabilities than operational-level staff. While internal controls and clear procedures effectively mitigate operational risks, strategic and policy-related risks remain elevated due to interdepartmental communication and integration deficits. Consequently, the study recommends that public sector organizations adopt an integrated risk management framework, strengthen risk reporting systems, and foster a comprehensive risk culture to ensure sustainable organizational efficacy.
References
กรมบัญชีกลาง. (2562). คู่มือการบริหารความเสี่ยงของหน่วยงานภาครัฐ. กรุงเทพมหานคร: กรมบัญชีกลาง.
กรมสรรพากร. (2561). รายงานประจำปี 2561 กรมสรรพากร. https://www.rd.go.th/fileadmin /download/annual_report/annual_report61.pdf
กรมสรรพากร, กองบริหารทรัพยากรบุคคล. (2567). ข้อมูลจำนวนบุคลากรของสำนักงานสรรพากรพื้นที่นราธิวาสและสำนักงานสรรพากรพื้นที่สาขา. สำนักงานสรรพากรพื้นที่นราธิวาส: กรมสรรพากร. https://rd.go.th/region/12/narathiwat/240.html
กระทรวงการคลัง. (2564). แนวทางการบริหารจัดการความเสี่ยงสำหรับหน่วยงานของรัฐ เรื่อง หลักการบริหารจัดการความเสี่ยงระดับองค์กร. กรมบัญชีกลาง กระทรวงการคลัง. https://www.tpso.go.th/document/2407-0000000013
จุฑามน สิทธิผลวนิชกุล. (2561). แนวทางการบริหารความเสี่ยงองค์กร COSO Enterprise Risk Management 2017. วารสารวิชาชีพบัญชี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ท่าพระจันทร์), 14(42), 45–57. https://doi.org/10.14456/jap.2018.17
วรวุฒิ อินทนนท์. (2560). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อการพัฒนาองค์การ. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 6(2), 617-626.
อภิญญา บำรุงจิตต์. (2560). การปฎิรูปราชการไทยสู่การบริหารงานภาครัฐแนวใหม่ Something government Service Thai picture and New Public Mamagement. การประชุมวิชาการระดับชาติ ด้านการบริหารกิจการสาธารณะ ครั้งที่ 4 (The 4th National Conference on Public Affairs Management) “การบริหารกิจการสาธารณะภายใต้ประเทศไทย 4.0” (Public Affairs Management Under Thailand 4.0) (น. 1288–1302). วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น
อมรเทพ ทองสีมา. (2561). กระบวนการสร้างเกณฑ์มาตรฐานการพัฒนา บุคลากรภายในองค์กร. วารสารการพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่ ศูนย์พัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่ บจก. พัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 3(1), 1-16.
Babbie, E. (2016). The practice of social research (14th ed.). Boston, MA: Cengage Learning.
Beasley, M. S., Branson, B. C., and Hancock, B. V. (2021). Developing key risk indicators to strengthen enterprise risk management. Committee of Sponsoring Organizations of the Treadway Commission.
Beatrice Chelangat. (2022). Organizational Culture and Organization Performance: A Critical Review of Literature. IOSR Journal of Business and Management (IOSR-JBM), 24(2), 43-47. https://doi.org/10.9790/487X-2402044347
Best, J. W., and Kahn, J. V. (2006). Research in education (10th ed.). Boston, MA: Pearson Education.
Committee of Sponsoring Organizations of the Treadway Commission. (2017). Enterprise risk management: Integrating with strategy and performance. New York: COSO.
Committee of Sponsoring Organizations of the Treadway Commission. (2020). Enterprise risk management: Integrating with strategy and performance. COSO.
Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Creswell, J. W., and Creswell, J. D. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (5th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Creswell, J. W., and Plano Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Hopkin, P. (2022). Fundamentals of risk management (6th ed.). Kogan Page.
Krippendorff, K. (2018). Content analysis: An introduction to its methodology (4th ed.). SAGE Publications.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 1–53.
Mikes, A., and Kaplan, R. S. (2015). When one size doesn’t fit all: Evolving directions in the research and practice of enterprise risk management. Journal of Applied Corporate Finance, 27(1), 37–40. https://doi.org/10.1111/jacf.12102
Ministry of Finance Thailand. (2017). Strategic plan of the Ministry of Finance 2017–2021. https://www.mof.go.th/about/organization/
Polit, D. F., and Beck, C. T. (2017). Nursing research: Generating and assessing evidence for nursing practice (10th ed.). Philadelphia, PA: Wolters Kluwer.
Power, M., Ashby, S., and Palermo, T. (2021). Risk culture in financial organisations: An interim report. Accounting, Auditing & Accountability Journal, 34(5), 1071–1098. https://doi.org/10.1108/AAAJ-07-2019-4087
Revenue Department. (2021). Annual report 2021. https://www.rd.go.th/324.html
Revenue Department. (2021). Annual report 2021. https://www.rd.go.th/12927.html
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.
