การสังเคราะห์งานวิจัยด้านการนำนิทานไปบูรณาการการจัดการเรียนรู้ในระดับประถมศึกษา

Main Article Content

ประภากร พาป้อ

บทคัดย่อ

การสังเคราะห์งานวิจัยนี้ศึกษาการบูรณาการนิทานในการจัดการเรียนรู้ระดับประถมศึกษา มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ลักษณะงานวิจัย 2) ระบุกลุ่มสาระการเรียนรู้ที่บูรณาการนิทาน และ 3) ประเมินผลลัพธ์ต่อการเรียนรู้ ใช้การสังเคราะห์และวิเคราะห์งานวิจัยเชิงพรรณนา จากบทความวิจัยไทย 63 เรื่องที่คัดเลือกจาก Google Scholar (พ.ศ. 2560–2567) ตามเกณฑ์กำหนด ผลการวิจัยพบว่า (1) งานวิจัยส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลลัพธ์ (82.54%) และพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้ (71.43%) โดยเน้นการวิจัยเชิงทดลองและกึ่งทดลอง (2) กลุ่มสาระที่บูรณาการนิทานมากที่สุดคือ ภาษาไทย ตามด้วย สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม และภาษาต่างประเทศ (3) การบูรณาการนิทานส่งผลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญต่อผู้เรียนในหลายด้าน ได้แก่ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะการคิดวิเคราะห์และแก้ปัญหา คุณธรรมจริยธรรม แรงจูงใจ ทักษะศตวรรษที่ 21 และความพึงพอใจต่อการเรียน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พาป้อ ป. (2026). การสังเคราะห์งานวิจัยด้านการนำนิทานไปบูรณาการการจัดการเรียนรู้ในระดับประถมศึกษา. วารสารวิจัยและนวัตกรรมเพื่อความยั่งยืน (JRIS), 3(4), 46–60. สืบค้น จาก https://so17.tci-thaijo.org/index.php/JRIS/article/view/1927
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. (2001). A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom's taxonomy of educational objectives. Longman.

Bruner, J. S. (1966). Toward a theory of instruction. Harvard University Press.

Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. Plenum.

Kohlberg, L. (1981). Essays on moral development: Vol. 1. The philosophy of moral development. Harper.

Krashen, S. D. (1985). The input hypothesis: Issues and implications. Longman.

Partnership for 21st Century Skills. (2007). Framework for 21st century learning. https://www.21stcenturyskills.org

ดารณี ม่วงโต. (2559). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษกับตัวแปรที่เกี่ยวข้องโดยการวิเคราะห์อภิมาน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ทิพย์ภาพรรณ เอี่ยมลออ และอินทิรา รอบรู้. (2564). การสังเคราะห์งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อการจัดการเรียนการสอน. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 22(1), 102–115.

นิตยา ประพฤติกิจ. (2542). การพัฒนาการอ่านของลูก (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์ข้าวฟ่าง.

บังอร ศรีกาล. (2553). ผลการพัฒนาทักษะทางภาษาของเด็กปฐมวัยโดยใช้วรรณกรรมเป็นฐาน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2563). ราชกิจจานุเบกษา. https://www.moe.go.th/พรบ-การศึกษาแห่งชาติ-พ-ศ-2542/

พัทธนันท์ พาป้อ. (2565). เอกสารประกอบการสอนรายวิชาวรรณกรรมนิทาน [เอกสารประกอบการสอน]. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.

พิมพ์ปวีณ์ สุวรรณโณ, มูหำมัดสุใหมี เฮงยามา, อับดุลรอแม สุหลง, ยามีละห์ โต๊ะแม, และนูรอัยนี มอดา. (2567). การสังเคราะห์วิทยานิพนธ์หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 16(2), 267–275.

พิษณุ ผิวทอง. (2561). การสังเคราะห์งานวิจัยปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพนักเรียนอาชีวศึกษา: การวิเคราะห์อภิมาน [ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยบูรพา

รัฐพงศ์ สีแสด, สมพงษ์ ปั้นหุ่น, และสุรีพร อนุศาสนนันท์. (2563). การสังเคราะห์งานวิจัยผลการพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียน. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(2), 155–164.

รัตนะ บัวสนธ์. (2555). วิธีการวิจัยเชิงผสมผสานสำหรับการวิจัยและการประเมิน. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วันเพ็ญ วรรณโกมล. (2542). การสอนสังคมในระดับมัธยมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). สถาบันราชภัฏธนบุรี.

สิรพัชญ์ หาญนอก. (2566). การสังเคราะห์งานวิจัยด้านการสอนวรรณคดีไทย ปีการศึกษา 2525–2534. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 7(2), 673–686.

อลงกต คชสาร. (2567). ความรู้เบื้องต้นของกระบวนการวิจัยเชิงสังเคราะห์. วารสารเมธีวิจัย, 1(4), 81–89.