ปัจจัยที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมนวัตกรรมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับวัฒนธรรมนวัตกรรมของสถานศึกษา 2) ศึกษาระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมนวัตกรรมของสถานศึกษา 3) ศึกษาความสัมพันธ์ของปัจจัยที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมนวัตกรรมของสถานศึกษา 4) สร้างสมการพยากรณ์ปัจจัยที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมนวัตกรรมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 297 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างจากตารางสำเร็จรูปของเครจซี่และมอร์แกน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียรสัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบปกติ ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับวัฒนธรรมนวัตกรรมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1 พบว่า โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก 2) ระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมนวัตกรรมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1 พบว่า โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก 3) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรพยากรณ์ที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมนวัตกรรมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1 พบว่า มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อยู่ระหว่าง 0.615 – 0.851 และ 4) ผลการวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ถดถอยพหุคูณแบบปกติของปัจจัยที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมนวัตกรรมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จำนวน 5 ตัว ได้แก่ ปัจจัยด้านภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรม (X1) ปัจจัยด้านวิสัยทัศน์เพื่อพัฒนานวัตกรรม (X2) ปัจจัยด้านการสื่อสารที่เปิดกว้าง (X3) ปัจจัยด้านแรงจูงใจในการสร้างนวัตกรรม (X4) และปัจจัยด้านบรรยากาศที่ส่งเสริมการสร้างนวัตกรรม (X5) โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ (R) เท่ากับ 0.895 มีอำนาจพยากรณ์ () ได้ร้อยละ 80.10 มีค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานเท่ากับ 0.238 เขียนสมการได้ ดังนี้
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ
Y = 0.157+ 0.172 (X1) + 0.174 (X2) + 0.196 (X3) + 0.147 (X4) + 0.340 (X5)
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน
Z = 0.130 (X1) + 0.190 (X2) + 0.182 (X3) + 0.145 (X4) + 0.364 (X5)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
การอนุญาตลิขสิทธิ์
การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ หรือสิ่งอื่นใดของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้รายใดมีความต้องการที่จะอ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือเชื่อมโยงไปยังข้อความทั้งหมดของบทความ รวบรวมข้อมูลสำหรับการจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใดเป็นสิ่งที่สามารถกระทำได้ แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือมีเจตนาเอื้อประโยชน์ทางธุรกิจ บทความทุกฉบับที่ถูกเผยแพร่ในวารสารวิจัยและนวัตกรรมเพื่อความยั่งยืนจะเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า (Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/)
เอกสารอ้างอิง
Dobni, C. B. (2008). Measuring innovation culture in organizations. European Journal of Innovation Management, 11(4), 539–559.
Ekvall, G. (2002). Management and organizational philosophies and practices as stimulants or blocks to creative behavior: A study of engineers. Creativity and Innovation Management, 9(2), 94–99.
Johansen, J. (2020). What is an innovation culture? A semi-systematic literature review. Macmillan.
Jung, D. I., Chow, C., & Wu, A. (2003). The role of transformational leadership in enhancing organizational innovation: Hypotheses and some preliminary findings. The Leadership Quarterly, 14(4-5), 525–544.
Martins, C. E., & Terblanche, F. (2003). Building organizational culture that stimulates creativity and innovation. European Journal of Innovation Management, 6(1), 64–74.
Naranjo-Valencia, J. C., & Calderon-Hernandez, G. (2018). Model of culture for innovation. Semantic Scholar. https://www.semanticscholar.org/reader/8adeaba5ec5d8103364764f01287e33fc0253393
O’Reilly, C. A., III, & Tushman, M. L. (1996). Ambidextrous organizations: Managing evolutionary and revolutionary change. California Management Review, 38(4), 8–30.
van den Hoed, M. W., Backhaus, R., de Vries, E., Hamers, J. P. H., & Daniëls, R. (2022). Factors contributing to innovation readiness in health care organizations: A scoping review. BMC Health Services Research, 22, Article 997. https://doi.org/10.1186/s12913-022-08185-x
กิรวัฒน์ ประสีระเตสัง และวิชิต อู่อ้น. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการสร้างองค์กรแห่งนวัตกรรมขององค์กรที่อยู่ในอุตสาหกรรมยานยนต์ประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(6), 118–127.
จิติมา วรรณศรี. (2563). นวัตกรรมสู่การพัฒนาสถานศึกษา. รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
จิติมา วรรณศรี. (2564). การบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2562). หน่วยที่ 15 การบริหารจัดการนวัตกรรมในองค์การทางการศึกษาให้ยั่งยืน. ใน ประมวลสาระชุดวิชานวัตกรรมการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ (หน่วยที่ 8–15) (น. 1–49). สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ฐิติมา พูลเพชร, วิโรจน์ เจษฎาลักษณ์ และจันทนา แสนสุข. (2561). การสร้างวัฒนธรรมนวัตกรรมในองค์การ: ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลลัพธ์. วารสารวิชาการศิลปะประยุกต์, 11(2), 14–16.
ทรงศักดิ์ ภูสีอ่อน. (2561). การวิจัยและพัฒนาทางการศึกษา. ตักสิลาการพิมพ์.
นวพล แก้วสุวรรณ. (2568). การจัดการสารสนเทศความรู้และนวัตกรรมสำหรับองค์การดิจิทัล. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สำนักพิมพ์สุวีริยาสาส์น.
พงศ์ชนัตฐ์ เลิศวรสิน และปนันดา จันทร์สุกรี. (2564). วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งเสริมนวัตกรรมในบริบทของภาครัฐ: กรณีศึกษากรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. สมาคมรัฐประศาสนศาสตร์แห่งประเทศไทย, 3(6), 43–58.
พรพรรณ ทำชอบ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมนวัตกรรมกับการเป็นองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 2 (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มณฑาทิพย์ เอี่ยมผ่องใส. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างสรรค์นวัตกรรมของบุคลากร กรณีศึกษา กรมสรรพสามิต (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนะ บัวสนธ์. (2560). ปรัชญาการวิจัย. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วศิน เจริญเกียรติ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างนวัตกรรมองค์กร: กรณีศึกษา กรมพัฒนาธุรกิจการค้า (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2561). เอกสารประกอบการสอน วิชา 354517 การวิจัยทางการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2564). แนวทางการดำเนินงานโครงการ Innovation For Thai Education (IFTE) เพื่อพัฒนาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานประจำปีสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา ปี 2564.
สุชาติ ไตรภพสกุล และชาคริต พิชญางกูร. (2567). การจัดการนวัตกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภัทธนีย์ ขุนสิงห์สกุล. (2566). บทบาทภาวะผู้นำในการสร้างวัฒนธรรมนวัตกรรมเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนโดยองค์การบริหารส่วนตำบลในพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 8(5), 138–152.
หทัยทิพย์ อูปธรรม. (2567). แนวทางการพัฒนาวัฒนธรรมนวัตกรรมของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงใหม่ (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อภิรัตน์ ชื่นกลิ่น, อนุสรณ์ สถาพร และเบญจพนธ์. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการสร้างวัฒนธรรมนวัตกรรมขององค์การการผลิตในจังหวัดสมุทรปราการ. คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี, 7(4), 226–238.
