การพัฒนาทักษะการเขียนประโยคภาษาไทย โดยใช้เทคนิคเบรนทาร์เก็ต สำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเทศบาล 1 (วิทยานารี) อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ
Main Article Content
บทคัดย่อ
นักเรียนระดับประถมศึกษาประสบปัญหาด้านการเขียนประโยคภาษาไทย โดยเฉพาะการเรียบเรียงโครงสร้างประโยคและการเลือกใช้คำ ส่งผลให้การสื่อสารขาดความชัดเจนและประสิทธิภาพ จึงจำเป็นต้องพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับผู้เรียน การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาทักษะการเขียนประโยคภาษาไทย ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้เทคนิคเบรนทาร์เก็ต 2) เพื่อวิเคราะห์ระดับค่าคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์ของนักเรียน
ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่สอนโดยใช้เทคนิคเบรนทาร์เก็ต ในกระบวนการเรียนการสอน
กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3/1 โรงเรียนเทศบาล 1
(วิทยานารี) อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ จำนวน 30 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง โดยดำเนินการจัดการเรียนรู้ตามแผนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นอย่างเป็นระบบ เพื่อส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับการทำงานของสมองและการพัฒนาศักยภาพของผู้เรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 5 แผน
ซึ่งออกแบบตามขั้นตอนของเทคนิคเบรนทาร์เก็ต และแบบทดสอบวัดทักษะการเขียนประโยคภาษาไทย จำนวน 20 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย (M)
ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) ใช้วิเคราะห์ระดับค่าคะแนนพัฒนาการโดยใช้สูตรการคำนวณค่าคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์
ผลการวิจัยพบว่า (1) ทักษะการเขียนประโยคภาษาไทยหลังเรียนด้วยเทคนิคเบรนทาร์เก็ตสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ (2) ทักษะการเขียนประโยคภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนด้วยเทคนิคเบรนทาร์เก็ต มีพัฒนาการอยู่ในระดับ
ปานกลาง (M = 40.77)
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
การอนุญาตลิขสิทธิ์
การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ หรือสิ่งอื่นใดของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้รายใดมีความต้องการที่จะอ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือเชื่อมโยงไปยังข้อความทั้งหมดของบทความ รวบรวมข้อมูลสำหรับการจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใดเป็นสิ่งที่สามารถกระทำได้ แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือมีเจตนาเอื้อประโยชน์ทางธุรกิจ บทความทุกฉบับที่ถูกเผยแพร่ในวารสารวิจัยและนวัตกรรมเพื่อความยั่งยืนจะเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า (Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/)
เอกสารอ้างอิง
กฤตยากาญจน์ อินทร์พิทักษ์. (2562). การพัฒนาความสามารถการอ่านและการเขียนคำภาษาไทย นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ด้วยกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดสมองเป็นฐาน [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ดุษฎี อุปการ. (2565). รูปแบบการสอนเบรนทาร์เก็ตสู่ห้องเรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารครุพิบูลสงคราม, 9(1), 1–11.
ปัณชิกา เกียรติพงศ์พันธ์, และวชิรารัตน์ นิรันดร์เตชาภัทร์. (2567). การพัฒนาความสามารถในการอ่านและการเขียนสะกดคำภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้รูปแบบการสอนเบรนทาร์เก็ต. วารสารเสียงธรรมจากมหายาน, 10(4), 265–274.
วุฒิพงษ์ คำเนตร. (2559). วิธีวิทยาการการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้บันได 5 ขั้น ของการพัฒนาผู้เรียนสู่มาตรฐานสากลในศตวรรษที่ 21 (Five Steps for Student Development). http://wutthiphongkhamnet.blogspot.com
ศศิธร เอี่ยมทองคำ, กุหลาบ ปุริสาร, วรวิทย์ ตันฑนะเทวินทร์, และสายัณห์ ผาน้อย. (2563). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยเทคนิคการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐาน (Brain-Based Learning) ร่วมกับการจำคำศัพท์เทคนิคนีมโมนิคส์ (Mnemonics) เพื่อพัฒนาทักษะการอ่าน วิชาภาษาอังกฤษ เรื่อง เทศกาลและงานฉลอง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 10(4), 75–76.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 6). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวรรณา อ่อนเบา, และพิณพนธ์ คงวิจิตต์. (2564). การพัฒนาความสามารถในการสะกดคำภาษาไทยและความคงทนในการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้รูปแบบการสอนเบรนทาร์เก็ต. วารสารจันทรเกษมสาร, 27(1), 173–188.
โสภณ สาทรสัมฤทธิ์ผล. (2555). ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร. ทริปเพิ้ล เอ็ดดูเคชั่น.
อิศรา รุ่งอภิญญา. (2558). การพัฒนาทักษะทางการเรียนเรื่องชนิดของประโยคของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่จัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD ร่วมกับแบบฝึก [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.