ผลการสังเคราะห์งานวิจัยด้านการสอนวรรณคดีไทยในระดับมัธยมศึกษาที่ตีพิมพ์เผยแพร่ระหว่างปี 2560 – 2567
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์งานวิจัยด้านการสอนวรรณคดีไทยในระดับมัธยมศึกษา จำนวน 52 เรื่อง ที่เผยแพร่ระหว่างปี พ.ศ. 2560–2567 โดยมุ่งวิเคราะห์คุณลักษณะของงานวิจัย รูปแบบการสอน และผลลัพธ์ที่เกิดกับนักเรียน การวิจัยใช้การเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยกำหนดเกณฑ์การคัดเลือก ได้แก่ (1) เป็นงานวิจัยด้านการสอนวรรณคดีไทยในระดับมัธยมศึกษา (2) เผยแพร่ระหว่างปี พ.ศ. 2560–2567 (3) เข้าถึงเอกสารฉบับเต็มได้ และ (4) ระบุรายละเอียดด้านวิธีการสอนและผลการสอนได้ชัดเจน
ผลการวิจัยพบว่า (1) งานวิจัยส่วนใหญ่เป็นการวิจัยเชิงทดลอง (86.5%) ซึ่งเน้นการพัฒนานวัตกรรมการสอน (84.6%) ใช้การเลือกแบบเจาะจง ร้อยละ 50 ใช้แผนการจัดการเรียนรู้ ร้อยละ 92.31 และแบบทดสอบ ร้อยละ 90.38 เป็นเครื่องมือหลัก และใช้สถิติเชิงพรรณนา ร้อยละ 100 และสถิติแบบพาราเมตริก ร้อยละ 75 (2) มีรูปแบบการสอนที่หลากหลาย ได้แก่ การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน การสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (5E) การเรียนรู้แบบร่วมมือ และการใช้สื่อดิจิทัล เช่น Padlet, Kahoot และเกมมิฟิเคชัน ซึ่งมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นในช่วงปี 2566–2567 (3) ผลลัพธ์ที่เกิดกับนักเรียนรวมถึงผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ การพัฒนาทักษะการอ่านและวิเคราะห์ การคิด การเขียน เจตคติและความพึงพอใจในระดับสูง รวมถึงคุณลักษณะทางสังคมและจิตใจ เช่น ความซื่อสัตย์และความซาบซึ้งในวรรณคดี
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
การอนุญาตลิขสิทธิ์
การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ หรือสิ่งอื่นใดของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้รายใดมีความต้องการที่จะอ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือเชื่อมโยงไปยังข้อความทั้งหมดของบทความ รวบรวมข้อมูลสำหรับการจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใดเป็นสิ่งที่สามารถกระทำได้ แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือมีเจตนาเอื้อประโยชน์ทางธุรกิจ บทความทุกฉบับที่ถูกเผยแพร่ในวารสารวิจัยและนวัตกรรมเพื่อความยั่งยืนจะเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า (Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License: https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/)
เอกสารอ้างอิง
Ary, D., Jacobs, L. C., & Sorensen, C. (2010). Introduction to research in education (8th ed.). Wadsworth.
Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). SAGE Publications.
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2017). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). SAGE Publications.
Muhama, I. (2024). Developing the academic performance in literature of 5th-year high school students at Benjamara School, Pattani Province, is achieved by employing the Inquiry-based Teaching Method (5E) in conjunction with the pre-made lesson application, Padlet. Journal of Education, Faculty of Education, Nakhon Phanom University, 5(2), 65–77.
Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods (4th ed.). SAGE Publications.
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st Century Skills: Learning for Life in Our Times. San Francisco, CA: John Wiley & Sons.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
ดวงกมล ไตรวิจิตรคุณ. (2558). การสังเคราะห์งานวิจัยทางการศึกษา: หลักการและแนวปฏิบัติ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธัญญาลักษณ์ สังข์แก้ว. (2561). แนวทางการจัดการเรียนรู้วรรณคดีไทยในศตวรรษที่ 21. โอเดียนสโตร์.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2559). การสังเคราะห์งานวิจัย: หลักการและแนวปฏิบัติ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นเรศ ทองอินทร์ และบุษบา บัวสมบูรณ์. (2561). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเรียนวรรณคดีไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ด้วยวิธีการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีตอบสนองผู้อ่านร่วมกับการใช้เทคนิคคำถามแบบ RCA. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(1), 490-504.
นวพล กรรณมณีเลิศ, ปิยวรรณ กันทอง และเจนนิศา จั่วจันทึก (2567) การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดี เรื่อง สุภาษิตพระร่วง โดยใช้รูปแบบการสอนแบบ CIPPA Model กับการสอนแบบปกติ ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนกันทรลักษ์วิทยา. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 24(2), 101-119.
พนิตนันท์ บุญพามี. (2559). วรรณคดีวิจักษณ์. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พิชญา สุวรรณโน. (2562). แนวทางการจัดกิจกรรมส่งเสริมการอ่านนักเรียนประถมศึกษา โรงเรียนบ้านหน้าควนลัง (ราษฎร์สามัคคี) จังหวัดสงขลา. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 10, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่, สงขลา, ประเทศไทย.
พิริยกานด์ เพชรทอง และบุญรัตน์ แผลงศร. (2567). การพัฒนาแชทบอทผ่านเอ็มเลิร์นนิงสำหรับจัดการเรียนการสอนวรรณคดีไทย เรื่อง มหาเวสสันดรชาดกของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารวิชาการ ศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 25(1), 1–15.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2563). อนาคตของครุศึกษาไทยกับการสร้างความฉลาดรู้. คุรุสภาวิทยาจารย์, 1(1), 1-7.
ภัทราวรรณ ผาเจริญ และทรงภพ ขุนมธุรส (2564) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวรรณคดีไทย เรื่อง ลิลิตตะเลงพ่าย ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ เทคนิคการคิดแบบหมวกหกใบ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารอักษราพิบูล, 2(1). 47-64
วัชรวร วงศ์กัณหา, อนุชา พิมศักดิ์, ชนิดา พันธุ์โสภณ, ธีรภัทร สินธุเดช และทัศมณ คูจินดา. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาไทยโดยใช้แนวคิดการเรียนรู้แบบละครเวทีสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับ สมาร์ท ทีชชิ่ง เพื่อส่งเสริมทักษะด้านวรรณคดีไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านหนองหญ้าไซ. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(8), 979-992.
วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2555). นวัตกรรมเพื่อการเรียนรู้. ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2554). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา แนวคิดและกรณีศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ศิรัส ปรากฏวงษ์. (2548). การสังเคราะห์วิทยานิพนธ์ระดับมหาบัณฑิตด้านการจัดประสบการณ์สำหรับเด็กปฐมวัย. [การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สิริพร อินทสนธิ์. (2563). โควิด-19: กับการเรียนการสอนออนไลน์ กรณีศึกษา รายวิชาการเขียนโปรแกรมเว็บ. วารสารวิทยาการจัดการปริทัศน์, 22(2), 203-213.
สุณิสา บุญมากาศ. (2548). การสังเคราะห์วิทยานิพนธ์ระดับมหาบัณฑิตด้านพฤติกรรมการสอน การนิเทศและการพัฒนาครูปฐมวัย. [ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช]. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุภัทรพงศ์ รวงผึ้งรุ่งโรจน์, วิมลรัตน์ จตุรานนท์ และสิราวรรณ จรัสรวีวัฒน์. (2564). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้วรรณคดีไทย โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการสร้างความรู้ด้วยตนเองและทฤษฎีการเรียนรู้แบบร่วมมือ เพื่อส่งเสริมทักษะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ, 6(1), 48–68.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2557). การสังเคราะห์งานวิจัย: แนวทางปฏิบัติสำหรับนักวิจัย. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อติอร ตัญกาญจน์ และวิภาวรรณ วงษ์สุวรรณ์ คงเผ่า (2563) การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนการสอนวรรณคดีและวรรณกรรมไทยโดยใช้กระบวนการกระจ่างค่านิยมเพื่อส่งเสริมความซื่อสัตย์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ., 13(2), 75-88.
อิงอร สุพันธุ์วณิช และคณะ. (2555). ภาษาไทยระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ชุดฝึกอบรมครู. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
